«نُزُل» از مادّه «نُزول» در لغت، هم به معنای منزلگاه آمده و هم به معنای چیزی است که
برای پذیرایی میهمان آماده می شود و بعضی گفته اند: نخستین چیزی که به وسیله آن از مهمان پذیرایی می شود ـ همانند شربت یا میوه ای است که در آغاز ورود برای میهمان می آورند.
این تعبیر در سوره «صافات» نشان می دهد که بهشتیان همچون میهمان های عزیز و محترم پذیرایی می گردند.
و در هر حال، این تعبیر لطیف و زیبا در سوره «فصّلت»، نشان می دهد که مؤمنان با استقامت، همه میهمان خدایند و بهشت میهمانسرای اللّه است، و نعمت هایش وسائل پذیرایی دوستان خدا.
اما در مورد سوره «واقعه» بدیهی است دوزخیان نه میهمانند، و نه «زقوم» و «حمیم» وسیله پذیرایی محسوب می شود، بنابراین یک نوع طعنه بر آنها است، تا حساب کنند وقتی پذیرایی آنها چنین باشد، وای به حال مجازات و کیفر آنان!
ولی کسانی (که ایمان دارند، و) از پروردگارشان میپرهیزند، برای آنها باغهایی از بهشت است، که از زیر درختانش نهرها جاری است؛ همیشه در آن خواهند بود. این، نخستین پذیرایی است که از سوی خداوند به آنها میرسد؛ و آنچه در نزد خداست، برای نیکان بهتر است!
امّا کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، باغهای بهشت جاویدان از آن آنها خواهد بود، این وسیله پذیرایی (خداوند) از آنهاست به پاداش آنچه انجام میدادند.