تعبیر به «مُسْتَمِر» از مادّه «استمرار» اشاره به این است که، آنها معجزات مکرّری از پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) دیده بودند، که «شقّ القمر» ادامه آن بود، آنها همه را بر تداوم سحر حمل می کردند، و آن را «سحری مستمر» می پنداشتند، هر چند این تهمت، بهانه ای بود برای عدم تسلیم در مقابل حق.
بعضی از مفسران، «مُسْتَمِر» را به معنای «قوتمند» تفسیر کرده اند (چنان که می گویند: «حَبْلٌ مرِیر»: یعنی طناب محکم) و بعضی آن را به معنای «گذرا و ناپایدار» تفسیر نموده، ولی ظاهر همان تفسیر اول است.