=== قاموس قرآن ===
از اسماء حسنی است [حشر:23]. و آن به معنی صاحب کبریاء و صاحب عظمت است چنانکه زمخشری گفته: «اَلْبَلیغُ الْکِبْرِیاءِ وَ الْعَظَمَةِ» در اقرب الموارد میگوید: «تَکَبَّرَ الرَّجُلُ: کانَ ذاکِبْرِیاءِ» در المیزان آمده: متکبر آن است که متلبس به کبریاء و در آن ظاهر باشد. این صفت در خداوند صادق است زیرا کبریاء و عظمت حقیقی از آن اوست.
و خدایی است که معبودی جز او نیست، حاکم و مالک اصلی اوست، از هر عیب منزّه است، به کسی یتم نمیکند، امنیّت بخش است، مراقب همه چیز است، قدرتمندی شکستناپذیر که با اراده نافذ خود هر امری را اصلاح میکند، و شایسته عظمت است؛ خداوند منزّه است از آنچه شریک برای او قرارمیدهند!