سوره زخرف(الزخرف)، آیه ۷ · جزء ۲۵ · صفحه ۴۸۹
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن نَّبِيٍّ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
ولی هیچ پیامبری به سوی آنها نمیآمد مگر اینکه او را استهزا میکردند.
معنی کلمات و عبارات
«مَا یَأْتِیهِمْ ...»: اشاره به این حقیقت است که مخالفتها و مسخرهکردنها مانع این نشده است که خدا ارسال پیغمبران را قطع کند، و مؤمنان راستین هم بدانند که این رویگردانیهای از حقّ و مبارزه با آن، و شکنجه خوبان و تمسخر ایشان، سابقه طولانی دارد.
نزول
سال ۵ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱ - تمامىِ پیامبران در طول تاریخ، با استهزا و تمسخر مخالفان مواجه بوده اند. «و ما یأتیهم من نبىّ إلاّ کانوا به یستهزءون»
۲ - پیامبران، رو به سوى مردم و در حرکت به جانب ایشان «و ما یأتیهم من نبىّ»
تعبیر «یأتیهم» مى رساند که پیامبران به سراغ مردم مى رفته اند و آن گونه نبوده است که آنان انتظار داشته باشند، مردم احساس نیاز کرده و به طرف آنان آیند.
۳ - مخالفان پیامبران، فاقد استدلال و متکى به تمسخر و استهزا «إلاّ کانوا به یستهزءون»
۴ - دلجویى خداوند از پیامبر(ص)، در برابر تمسخر و استهزاى مشرکان «و کم أرسلنا ... و ما یأتیهم من نبىّ إلاّ کانوا به یستهزءون»
خداوند با بیان شیوه همیشگى کافران در برابر انبیا، در حقیفت پیامبراکرم(ص) را مورد تفقد و دلجویى قرار داد تا آن حضرت از مخالفت و حرکت هاى تمسخرآمیز منکران رسالت، نگران نباشد.
۵ - مواجهه استهزاآمیز کافران با پیامبران در طول تاریخ، باعث تغییر سنت الهى و سلب هدایت از امت هاى دیگر نمى شود. «أفنضرب عنکم الذکر ... و کم أرسلنا ... إلاّ کانوا به یستهزءون»
۶ - شناخت تاریخ و آگاهى از موضع گیرى هاى همگون کافران در برابر پیامبران، مانع نگرانى و دلسردى رهبران دینى است. «و کم أرسلنا ... إلاّ کانوا به یستهزءون»
تفسیر (۶)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
بی منطقی مخالفان انبیاحتمیت هدایتهای خداموانع نگرانی رهبران دینیاستهزاهای مخالفان انبیاروش برخورد مخالفان انبیامردمی بودن انبیااستهزای انبیااستهزاهای مشرکانهماهنگی کافرانفلسفه تاریخحتمیت سنتهای خدااستهزای محمداستهزاهای کافرانفواید تاریخروش برخورد کافرانتاریخ انبیاآثار علمدلداری به محمدتاریخ صدر اسلام
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۱)
- استهزای پیامبران از سوی اقوام پیشین+۷ آیه
- گرفتاری به عذاب، کیفر استهزای رسولان الهی+۴ آیه
- استهزای انبیا، از سوی کافران و امّتهای پیشین+۷ آیه
- استهزای انبیای الهی، شیوه رایج میان امّتهای پیشین+۱۰ آیه
- ظهور و سقوط امّتهای قدرتمندتر از مشرکان جزیره العرب در تاریخ بشر+۸ آیه
- نابودی امّتهای پیشین، پس از اتمام حجّت رسولان الهی بر انان+۴ آیه
- نابودی بسیاری از امّتهای پیشین به سبب استهزای پیامبران الهی+۷ آیه
- استهزای پیامبران الهی، سیره مداوم کافران+۴ آیه
- گرفتارشدن استهزاگران انبیا به نابودی ازسوی خداوند+۲ آیه
- ظهور و سقوط امّتهای فراوان در گذر تاریخ+۱۰ آیه
- اقتدار و شکوه تمدّنهای اقوام گذشته، بیتاثیر در پیشگیری نزول عذاب و انقراض انان+۷ آیه
- حرمت استهزای انبیای الهی+۴ آیه
- حرمت استهزای انبیا+۷ آیه
- حرمت مخالفت با انبیا+۲ آیه
- دلداری خدا به محمّد(صلی الله علیه واله)، با یاداوری استهزای انبیای گذشته و سرنوشت شوم استهزاکنندگان+۵ آیه
- استهزای رسولان الهی از سوی کفرپیشگان+۱۰ آیه
- دلداری خدا به محمّد صلی الله علیه و اله، از استهزای کافران نسبت به وی با یاداوری استهزای انبیای گذشته و سرنوشت شوم استهزاکنندگان+۵ آیه
- دلداری خدا به محمّد صلی الله علیه و اله، با یاداوری استهزای انبیای گذشته و سرنوشت شوم استهزاکنندگان+۵ آیه
- خداوند، تسلّادهنده پیامبر صلی الله علیه و اله، با تبیین فرجام تکذیبکنندگان و منکران رسالت ان حضرت+۵ آیه
- دلداری خدا به محمّد صلی الله علیه و اله، در خصوص اذیّت کردن کافران+۴ آیه
- مشرکان، منکر نبوّت پیامبر صلی الله علیه و اله و پیام توحیدی او، نه وجود افریدگار جهان