آیه ۲۹ سوره یس

سوره یس، آیه ۲۹ · جزء ۲۳ · صفحه ۴۴۲

إِنْ كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ

(بلکه) فقط یک صیحه آسمانی بود، ناگهان همگی خاموش شدند!

معنی کلمات و عبارات
«صَیْحَةً»: صدای شدید. فریاد توفنده. خبر (کَانَتْ) است و اسم آن محذوف (نگا: هود / ). «فَإِذَا ...»: واژه (إِذا) بر سرعت حصول مابعد خود به دنبال حصول ماقبل خود دلالت دارد. «خَامِدُونَ»: خاموش شدگان. مراد مردگان است.
نزول
نکات آیه
۱ - عذاب و هلاکت مردم انطاکیه، تنها با یک صیحه و بانگ سهمناک بود. «إن کانت إلاّ صیحة وحدة» اسم «کانت» به قرینه مقام - که درصدد بیان مجازات و عذاب مردم انطاکیه است - عقوبت و نابودى مى باشد. ۲ - مردم انطاکیه، با صیحه و بانگ سهمناک به حال خموشى و سکون مرگ بار درآمدند. «فإذا هم خمدون» «خمود» در اصل به معناى خاموش شدن زبانه آتش است و جمله «إذا هم خامدون» کنایه از مردن است. ۳ - حقارت و زبونى مردم انطاکیه، در برابر اراده الهى و تحقیر شدنشان از جانب خداوند «إن کانت إلاّ صیحة وحدة فإذا هم خمدون» تأکید خداوند بر نفرستادن هیچ لشکر آسمانى و نیز نابود کردن مردم انطاکیه تنها با یک صیحه، مى تواند براى بیان ذلت، زبونى و تحقیر آنان باشد. ۴ - عذاب و نابودى مردم انطاکیه، بسیار سریع و به دور از انتظار آنان بود. «فإذا هم خمدون» برداشت یاد شده با توجه به آمدن «إذا»ى فجائیه است. ۵ - کشته شدن مؤمن انطاکیه (حبیب نجار) به دست مردم، موجب هلاکت آنان شد. «قیل ادخل الجنّة ... إن کانت إلاّ صیحة وحدة فإذا هم خمدون» ۶ - کشتن مؤمنان مجاهد و مبلغان دینى، گناهى بزرگ و زمینه ساز نزول عذاب و نابودى است. «قیل ادخل الجنّة ... إن کانت إلاّ صیحة وحدة فإذا هم خمدون»
تفسیر (۱۰)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۷)
  • اسانی نابودی و عذاب کافران بر خداوند+۱ آیه
  • عذاب شدن اصحاب قریه با بانگ مرگبار، پس از اتمام حجّت رسولان الهی و حقناپذیری انان+۳ آیه
  • صیحه اسمانی و ناگهانی کیفر مسرفان انطاکیه+۳ آیه
  • نابودی با صیحهی مرگبار اسمانی فرجام اصحاب القریه+۱ آیه
  • بدفرجامیاصحاب القریه بهخاطر استهزای رسولان الهی+۲ آیه
  • هلاکت اصحاب القریه به اسانترین شیوه، داستانی عبرتاموز+۲ آیه
  • هلاکت اصحاب القریه به اسانترین شیوهها+۱ آیه
  • یک صیحه (فریاد) مرگبار، سبب مرگ ناگهانی اصحاب قریه+۱ آیه
  • گرفتارشدن استهزاگران انبیا به نابودی ازسوی خداوند+۱ آیه
  • از سرو صدا افتادن مردم شهرهای عذاب شده با عذاب استیصال، مانند اتش خاموش و بیفروغ+۳ آیه
  • تشبیه عذابشدگان با عذاب استیصال، به اتش خاموش شده و بیفروغ+۳ آیه
  • تهدید مردم مکّه به فرجامی شوم، همانند فرجام شوم اصحاب قریه، در صورت کفر و تکذیب+۲ آیه
  • هلاکت برقاسای مردم انطاکیه از سوی خدا، بدون فرستاده شدن سپاهی از اسمان+۲ آیه
  • نابودی مردم انطاکیه با صیحه اسمانی، کیفر انان به جرم برخورد خشونت امیز با انبیا+۲ آیه
  • صیحه، از اسباب عذابهای الهی+۸ آیه
  • استهزای انبیا، از اسباب کیفر با صیحه+۴ آیه
  • تکذیب انبیا، سبب گرفتاری برخی اقوام به کیفر با صیحه+۸ آیه
  • هلاکت مردم انطاکیه، تنها با یک صیحه و بانگ سهمناک، در پی تکذیب رسولان الهی+۳ آیه
  • عذاب شدن اصحاب قریه با بانگ مرگ بار، پس از اتمام حجّت رسولان الهی و حق ناپذیری انان+۳ آیه
  • سهولت عذاب کافران برای خداوند+۱ آیه
  • صیحه اسمانی و ناگهانی، کیفر مسرفان انطاکیه+۳ آیه
  • لجاجت اهل انطاکیه در برابر رسالت رسولان و راهنماییهای حبیب نجّار، موجب نابودی انان به صیحه سهمناک کشنده+۱ آیه
  • پافشاری و اصرار مردم انطاکیه در تکذیب رسولان الهی، موجب گرفتار شدن انان به صیحه سهمناک+۲ آیه
  • صیحه (بانگ) مرگبار، از عوامل مرگ و هلاکت بعضی از امتها و اقوام+۸ آیه
  • یک صیحه (فریاد) مرگبار، سبب مرگ ناگهانی اصحاب قریه (مردم انطاکیه)+۱ آیه
  • تهدید مردم مکّه به فرجامی شوم همانند فرجام شومصحاب قریه در صورت کفر و تکذیب+۲ آیه
  • کشته شدن مؤمن ال یاسین به دست مردم انطاکیه، موجب هلاکت انان+۲ آیه
واژه‌ها