انن

تکرارها: ۱۸۳۵آیات: ۱۵۸۳

۰۵۰۱۰۰۱۵۰۲۰۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۱۰سال ۲: ۴۷سال ۳: ۱۵۱سال ۴: ۱۰۰سال ۵: ۸۳سال ۶: ۷۰سال ۷: ۸۰سال ۸: ۹۹سال ۹: ۸۵سال ۱۰: ۱۰۰سال ۱۱: ۹۲سال ۱۲: ۸۱سال ۱۳: ۱۲۰سال ۱۴: ۱۰۴سال ۱۵: ۹۰سال ۱۶: ۷۵سال ۱۷: ۷۵سال ۱۸: ۷۰سال ۱۹: ۷۸سال ۲۰: ۶۴سال ۲۱: ۹۰سال ۲۲: ۶۰سال ۲۳: ۱۱
مشتقات
إِنَ‌ (۶۹۱)إِنَّهُ‌ (۱۷۱)إِنِّي‌ (۱۴۵)أَنَ‌ (۱۴۳)إِنَّمَا (۱۱۶)إِنَّهُمْ‌ (۷۳)فَإِنَ‌ (۷۱)إِنَّكَ‌ (۵۷)أَنَّهُمْ‌ (۴۶)إِنَّكُمْ‌ (۳۸)أَنَّهُ‌ (۳۶)فَإِنَّمَا (۳۰)بِأَنَّهُمْ‌ (۲۴)أَنَّمَا (۱۸)إِنَّهَا (۱۷)أَنِّي‌ (۱۷)فَإِنَّهُ‌ (۱۵)أَنَّكُمْ‌ (۱۵)بِأَنَ‌ (۱۴)كَأَنَّهُمْ‌ (۱۱)فَإِنَّهُمْ‌ (۱۰)فَإِنَّا (۱۰)فَإِنَّكَ‌ (۹)إِنَّنِي‌ (۷)فَإِنِّي‌ (۶)إِنَّنَا (۶)أَنَّهَا (۴)أَنَّكَ‌ (۴)فَإِنَّهَا (۳)كَأَنَّمَا (۳)كَأَنَّهَا (۳)بِأَنَّا (۲)فَإِنَّكُمْ‌ (۲)أَنَّهُمَا (۲)فَأَنَّهُ‌ (۲)فَأَنَ‌ (۲)إِنَّهُمَا (۲)بِأَنَّهُمُ‌ (۲)بِأَنَّهُ‌ (۲)بِأَنَّنَا (۱)أَنَّنَا (۱)إِنَّهُمُ‌ (۱)إِنَّكِ‌ (۱)إِنَّهُنَ‌ (۱)بِأَنَّكُمُ‌ (۱)

آیات (۱۵۸۳)

نور · ۶۴

أَلاَ إِنَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ قَدْ يَعْلَمُ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَ يَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا وَ اللَّهُ بِكُلِ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ

آگاه باشید که برای خداست آنچه در آسمانها و زمین است؛ او می‌داند آنچه را که شما بر آن هستید، و (می‌داند) روزی را که بسوی او بازمی‌گردند؛ و (در آن روز) آنها را از اعمالی که انجام دادند آگاه می‌سازد؛ و خداوند به هر چیزی داناست!

فرقان · ۶

قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ كَانَ غَفُوراً رَحِيماً

بگو: «کسی آن را نازل کرده که اسرار آسمانها و زمین را می‌داند؛ او (همیشه) آمرزنده و مهربان بوده است!»

فرقان · ۲۰

وَ مَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ إِلاَّ إِنَّهُمْ لَيَأْكُلُونَ الطَّعَامَ وَ يَمْشُونَ فِي الْأَسْوَاقِ وَ جَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَ تَصْبِرُونَ وَ كَانَ رَبُّكَ بَصِيراً

ما هیچ یک از رسولان را پیش از تو نفرستادیم مگر اینکه غذا می‌خوردند و در بازارها راه می‌رفتند؛ و بعضی از شما را وسیله امتحان بعضی دیگر قراردادیم، آیا صبر و شکیبایی می‌کنید (و از عهده امتحان برمی‌آیید)؟! و پروردگار تو همواره بصیر و بینا بوده است.

فرقان · ۳۰

وَ قَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِ إِنَ قَوْمِي اتَّخَذُوا هٰذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً

و پیامبر عرضه داشت: «پروردگارا! قوم من قرآن را رها کردند».

فرقان · ۴۴

أَمْ تَحْسَبُ أَنَ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلاَّ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُ سَبِيلاً

آیا گمان می‌بری بیشتر آنان می‌شنوند یا می‌فهمند؟! آنان فقط همچون چهارپایانند، بلکه گمراهترند!

فرقان · ۶۵

وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَ عَذَابَهَا كَانَ غَرَاماً

و کسانی که می‌گویند: «پروردگارا! عذاب جهنم را از ما برطرف گردان، که عذابش سخت و پر دوام است!

فرقان · ۶۶

إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرّاً وَ مُقَاماً

مسلّماً آن (جهنم)، بد جایگاه و بد محلّ اقامتی است!»

فرقان · ۷۱

وَ مَنْ تَابَ وَ عَمِلَ صَالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَاباً

و کسی که توبه کند و عمل صالح انجام دهد، بسوی خدا بازگشت می‌کند (و پاداش خود را از او می‌گیرد.)

شعراء · ۸

إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

در این، نشانه روشنی است (بر وجود خدا)؛ ولی بیشترشان هرگز مؤمن نبوده‌اند!

شعراء · ۹

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است!

شعراء · ۱۲

قَالَ رَبِ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ

(موسی) عرض کرد: «پروردگارا! از آن بیم دارم که مرا تکذیب کنند،

شعراء · ۲۷

قَالَ إِنَ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ

(فرعون) گفت: «پیامبری که بسوی شما فرستاده شده مسلّماً دیوانه است!»

شعراء · ۳۴

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَ هٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ

(فرعون) به گروهی که اطراف او بودند گفت: «این ساحر آگاه و ماهری است!

شعراء · ۴۱

فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَ إِنَ لَنَا لَأَجْراً إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ

هنگامی که ساحران آمدند، به فرعون گفتند: «آیا اگر ما پیروز شویم، پاداش مهمّی خواهیم داشت؟»

شعراء · ۴۲

قَالَ نَعَمْ وَ إِنَّكُمْ إِذاً لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ

گفت: «(آری،) و در آن صورت شما از مقرّبان خواهید بود!»

شعراء · ۴۹

قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلاَفٍ وَ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

(فرعون) گفت: «آیا پیش از اینکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلّماً او بزرگ و استاد شماست که به شما سحر آموخته (و این یک توطئه است)! امّا بزودی خواهید دانست! دستها و پاهای شما را بعکس یکدیگر قطع می‌کنم، و همه شما را به دار می‌آویزم!»

شعراء · ۵۲

وَ أَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ

و به موسی وحی کردیم که شبانه بندگانم را (از مصر) کوچ ده، زیرا شما مورد تعقیب هستید!»

شعراء · ۵۴

إِنَ هٰؤُلاَءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ

(و گفت:) اینها مسلّماً گروهی اندکند؛

شعراء · ۵۵

وَ إِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ

و اینها ما را به خشم آورده‌اند؛

شعراء · ۶۲

قَالَ كَلاَّ إِنَ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ

(موسی) گفت: «چنین نیست! یقیناً پروردگارم با من است، بزودی مرا هدایت خواهد کرد!»

شعراء · ۶۷

إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

در این جریان، نشانه روشنی است ولی بیشترشان ایمان نیاوردند! (چرا که طالب حق نبودند)

شعراء · ۶۸

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگارت شکست‌ناپذیر و مهربان است!

شعراء · ۷۷

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلاَّ رَبَ الْعَالَمِينَ

همه آنها دشمن من هستند (و من دشمن آنها)، مگر پروردگار عالمیان!

شعراء · ۸۶

وَ اغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ

و پدرم [= عمویم‌] را بیامرز، که او از گمراهان بود!

شعراء · ۱۰۲

فَلَوْ أَنَ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازگردیم و از مؤمنان باشیم!»

شعراء · ۱۰۳

إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!

شعراء · ۱۰۴

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است!

شعراء · ۱۰۷

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم!

شعراء · ۱۱۷

قَالَ رَبِ إِنَ قَوْمِي كَذَّبُونِ

گفت: «پروردگارا! قوم من، مرا تکذیب کردند!

شعراء · ۱۲۱

إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

در این ماجرا نشانه روشنی است؛ امّا بیشتر آنان مؤمن نبودند.

شعراء · ۱۲۲

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است.

شعراء · ۱۲۵

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

مسلماً من برای شما پیامبری امین هستم.

شعراء · ۱۳۵

إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

(اگر کفران کنید،) من بر شما از عذاب روزی بزرگ می‌ترسم!»

شعراء · ۱۳۹

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

آنان هود را تکذیب کردند، ما هم نابودشان کردیم؛ و در این، آیت و نشانه‌ای است (برای آگاهان)؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!

شعراء · ۱۴۰

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است!

شعراء · ۱۴۳

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

من برای شما پیامبری امین هستم!

شعراء · ۱۵۳

قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

گفتند: «(ای صالح!) تو از افسون شدگانی (و عقل خود را از دست داده‌ای!)

شعراء · ۱۵۸

فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

و عذاب الهی آنان را فرا گرفت؛ در این، آیت و نشانه‌ای است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!

شعراء · ۱۵۹

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است!

شعراء · ۱۶۲

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

من برای شما پیامبری امین هستم!

شعراء · ۱۶۸

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِينَ

گفت: «من دشمن سرسخت اعمال شما هستم!

شعراء · ۱۷۴

إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

در این (ماجرای قوم لوط و سرنوشت شوم آنها) آیتی است؛ امّا بیشترشان مؤمن نبودند.

شعراء · ۱۷۵

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است!

شعراء · ۱۷۸

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم!

شعراء · ۱۸۵

قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

آنها گفتند: «تو فقط از افسون‌شدگانی!

شعراء · ۱۸۹

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

سرانجام او را تکذیب کردند، و عذاب روز سایبان (سایبانی از ابر صاعقه‌خیز) آنها را فراگرفت؛ یقیناً آن عذاب روز بزرگی بود!

شعراء · ۱۹۰

إِنَ فِي ذٰلِكَ لَآيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

در این ماجرا، آیت و نشانه‌ای است؛ ولی بیشتر آنها مؤمن نبودند.

شعراء · ۱۹۱

وَ إِنَ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

و پروردگار تو عزیز و رحیم است!

شعراء · ۱۹۲

وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِ الْعَالَمِينَ

مسلّماً این (قرآن) از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است!

شعراء · ۱۹۶

وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ

و توصیف آن در کتابهای پیشینیان نیز آمده است!