قاموس قرآن:
جارى شدن «سالَ الْماءُ سيلاً و سيلاناً» ايضاً اسم امده يعنى آبى كه مىآيد و باران آن در جاى ديگر باريده (راغب) [سباء:16] رجوع شود به «عرم» [رعد:17]. اساله:ذوب كردن [سباء:12]. قطر را مس را براى او ذوب كرديم اساله حالتى است كه در مذاب بعد از ذوب شدن پيدا مىشود. گويا منظور آن است كه او را وسيله داديم تا مس را ذوب كند و مانند چشمه جارى شود در جوامع الجامع اين تسميه را به اعتبار مأيول دانسته است.
خداوند از آسمان آبی فرستاد؛ و از هر درّه و رودخانهای به اندازه آنها سیلابی جاری شد؛ سپس سیل بر روی خود کفی حمل کرد؛ و از آنچه (در کورهها،) برای به دست آوردن زینت آلات یا وسایل زندگی، آتش روی آن روشن میکنند نیز کفهایی مانند آن به وجود میآید -خداوند، حق و باطل را چنین مثل میزند!- امّا کفها به بیرون پرتاب میشوند، ولی آنچه به مردم سود میرساند [= آب یا فلز خالص] در زمین میماند؛ خداوند اینچنین مثال میزند!
و برای سلیمان باد را مسخّر ساختیم که صبحگاهان مسیر یک ماه را میپیمود و عصرگاهان مسیر یک ماه را؛ و چشمه مس (مذاب) را برای او روان ساختیم؛ و گروهی از جنّ پیش روی او به اذن پروردگارش کار میکردند؛ و هر کدام از آنها که از فرمان ما سرپیچی میکرد، او را عذاب آتش سوزان میچشاندیم!
امّا آنها (از خدا) رویگردان شدند، و ما سیل ویرانگر را بر آنان فرستادیم، و دو باغ (پربرکت) شان را به دو باغ (بیارزش) با میوههای تلخ و درختان شوره گز و اندکی درخت سدر مبدّل ساختیم!