مسس

تکرارها: ۶۱آیات: ۵۷

۰۲۴۶۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۱سال ۳: ۴سال ۴: ۲سال ۵: ۳سال ۶: ۴سال ۷: ۲سال ۸: ۴سال ۹: ۶سال ۱۰: ۴سال ۱۱: ۲سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۴سال ۱۴: ۵سال ۱۵: ۵سال ۱۶: ۳سال ۱۷: ۲سال ۱۸: ۲سال ۱۹: ۱سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۵سال ۲۲: ۲سال ۲۳: ۰
مشتقات
مَسَ‌ (۷)مَسَّهُ‌ (۶)مَسَّنِيَ‌ (۴)تَمَسُّوهُنَ‌ (۳)يَمْسَسْكَ‌ (۳)تَمَسُّوهَا (۳)تَمَسَّنَا (۲)يَمْسَسْنِي‌ (۲)يَمَسُّهُمُ‌ (۲)لَمَسَّكُمْ‌ (۲)مَسَّتْهُمْ‌ (۲)مَسَّتْهُ‌ (۲)يَمَسُّهُمْ‌ (۲)مَسَّنَا (۲)مَسَّكُمُ‌ (۲)يَمَسُّنَا (۲)يَتَمَاسَّا (۲)مَسَّتْهُمُ‌ (۱)الْمَسِ‌ (۱)تَمْسَسْكُمْ‌ (۱)يَمْسَسْكُمْ‌ (۱)يَمْسَسْهُمْ‌ (۱)لَيَمَسَّنَ‌ (۱)مَسَّهُمْ‌ (۱)فَتَمَسَّكُمُ‌ (۱)يَمَسَّكَ‌ (۱)مِسَاسَ‌ (۱)تَمْسَسْهُ‌ (۱)لَيَمَسَّنَّكُمْ‌ (۱)يَمَسُّهُ‌ (۱)
قاموس قرآن
قاموس قرآن: دست زدن. رسيدن و يافتن در مجمع گفته مس نظير لمس است و فرقشان آن است كه در لمس احساس هست. و اصل مس چسبيدن و شدت جمع است. [آل عمران:140]. اگر به شما شكستى رسيد به قوم كفّار هم شكستى مثل آن رسيده بود. [بقره:237]. مراد از «تَمَسّوُهُنَّ» مقاربت است كه نوعى دست زدن ولصوق است. و مراد از آن در [آل عمران:47]. نكاح است يعنى كسى بوسيله نكاح با من نزديكى نكرده است. تماس: مس كردن يكديگر است [مجادله:3]. يعنى بايد عبدى آزاد كند پيش از آنكه با هم نزديكى كنند. * [قمر:48]. مس سقر عذاب جهنّم است كه به انسان مى‏رسد ولاصق مى‏شود يعنى برو در آتش كشيده مى‏شوند بچشيد آنچه را كه از سقر به شما مى‏رسد. * [طه:97]. در اقرب الموارد گويد: مَساس به فتح اوّل اسم فعل است يعنى مرا مس كن «لامَساس» يعنى مرا مس نكن به من دست نزن. ولى قرائت مشهور در قرآن به كسر ميم است در قاموس گويد: معنى لامِساس در قرآن آن است كه كسى را مس نمى‏كنم و كسى مرا مس نميكند. آيه درباره سامرى است كه موسى «عليه السلام» بوى گفت: وظيفه تو اين است كه با كسى خلطه نداشته و كسى با تو خلطه نداشته باشد و اين بزرگترين عذاب است كه كسى در اجتماع زندگى كند ولى با كسى افت و خيز و گفت و شنود و مراوده نداشته باشد يعنى: بايد مادام العمر تنها زندگى كنى. بقولى: اين نفرينى است از حضرت موسى به سامرى كه در اثر آن به درد عقام مبتلى شد وهر كه به او نزديك مى‏شد تب مى‏گرفت و هر كه پيش او مى‏آمد مى‏گفت: لامِساس لامِساس. رجوع شود به «سمر».

آیات (۵۷)

ق · ۳۸

وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ مَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ مَا مَسَّنَا مِنْ لُغُوبٍ

ما آسمانها و زمین و آنچه را در میان آنهاست در شش روز [= شش دوران‌] آفریدیم، و هیچ گونه رنج و سختی به ما نرسید! (با این حال چگونه زنده‌کردن مُردگان برای ما مشکل است؟!)

قمر · ۴۸

يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَ سَقَرَ

در آن روز که در آتش دوزخ به صورتشان کشیده می‌شوند (و به آنها گفته می‌شود:) بچشید آتش دوزخ را!

واقعه · ۷۹

لاَ يَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ

و جز پاکان نمی‌توانند به آن دست زنند [= دست یابند].

مجادله · ۳

وَ الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ذٰلِكُمْ تُوعَظُونَ بِهِ وَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

کسانی که همسران خود را «ظِهار» می‌کنند، سپس از گفته خود بازمی‌گردند، باید پیش از آمیزش جنسی با هم، برده‌ای را آزاد کنند؛ این دستوری است که به آن اندرز داده می‌شوید؛ و خداوند به آنچه انجام می‌دهید آگاه است!

مجادله · ۴

فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا فَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَإِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِيناً ذٰلِكَ لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَ لِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ

و کسی که توانایی (آزاد کردن برده‌ای) نداشته باشد، دو ماه پیاپی قبل از آمیزش روزه بگیرد؛ و کسی که این را هم نتواند، شصت مسکین را اطعام کند؛ این برای آن است که به خدا و رسولش ایمان بیاورید؛ اینها مرزهای الهی است؛ و کسانی که با آن مخالفت کنند، عذاب دردناکی دارند!

معارج · ۲۰

إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً

هنگامی که بدی به او رسد بیتابی می‌کند،

معارج · ۲۱

وَ إِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاً

و هنگامی که خوبی به او رسد مانع دیگران می‌شود (و بخل می‌ورزد)،