قاموس قرآن:
فانى شدن. تمام شدن. راغب گويد: «اَلنَّفادُ اَلفَناءُ» در لغت آمده «نَفَدَ زادُالْقَوْمِ» توشه قوم تمام گرديد. در نهج البلاغه حكمت 57 فرموده: «اَلقْنْاعَةُمالٌ لايَنْفَدُ» قناعت مالى است كه تمام نمىشود. [ص:54]. اين روزى ما است كه آن راتمام شدن نيست (تمام نمىشود) [نحل:96]. آنچه نزد شماست تمام مىشود و آنچه نزد خداست هميشگى است. * [كهف:109]. نظير اين آيه است آيه 27 از سوره لقمان و در «كلم» تحت عنوان كلمات در قرآن مشروحا بررسى شده است.
آنچه نزد شماست فانی میشود؛ امّا آنچه نزد خداست باقی است؛ و به کسانی که صبر و استقامت پیشه کنند، مطابق بهترین اعمالی که انجام میدادند پاداش خواهیم داد.
بگو: «اگر دریاها برای (نوشتن) کلمات پروردگارم مرکّب شود، دریاها پایان میگیرد. پیش از آنکه کلمات پروردگارم پایان یابد؛ هر چند همانند آن (دریاها) را کمک آن قرار دهیم!»
و اگر همه درختان روی زمین قلم شود، و دریا برای آن مرکّب گردد، و هفت دریاچه به آن افزوده شود، اینها همه تمام میشود ولی کلمات خدا پایان نمیگیرد؛ خداوند عزیز و حکیم است.