تکرارها: ۳۸۹۶ آیات: ۲۱۰۵
۰ ۱۰۰ ۲۰۰ ۳۰۰ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۵ سال ۲: ۴۰ سال ۳: ۱۸۵ سال ۴: ۲۱۰ سال ۵: ۲۵۳ سال ۶: ۱۶۲ سال ۷: ۲۰۷ سال ۸: ۱۷۰ سال ۹: ۱۵۴ سال ۱۰: ۲۲۰ سال ۱۱: ۱۲۷ سال ۱۲: ۱۵۷ سال ۱۳: ۲۵۱ سال ۱۴: ۱۷۵ سال ۱۵: ۱۹۸ سال ۱۶: ۲۸۰ سال ۱۷: ۱۷۳ سال ۱۸: ۱۷۸ سال ۱۹: ۲۴۵ سال ۲۰: ۲۲۷ سال ۲۱: ۱۴۳ سال ۲۲: ۱۲۴ سال ۲۳: ۱۲ مشتقات لَهُمْ (۳۶۷)هُمْ (۳۱۹)عَلَيْهِمْ (۱۸۴)مِنْهُمْ (۱۷۰)رَبِّهِمْ (۸۰)هُمُ (۸۰)إِنَّهُمْ (۷۳)عَنْهُمْ (۶۷)بَيْنَهُمْ (۶۰)لَهُمُ (۵۰)أَنَّهُمْ (۴۶)لَعَلَّهُمْ (۴۴)فَهُمْ (۴۱)قُلُوبِهِمْ (۳۷)أَنْفُسَهُمْ (۳۷)إِلَيْهِمْ (۳۷)بِهِمْ (۳۶)قَبْلِهِمْ (۳۶)أَنْفُسِهِمْ (۳۵)عَلَيْهِمُ (۳۱)جَاءَهُمْ (۳۱)أَيْدِيهِمْ (۲۶)أَكْثَرُهُمْ (۲۶)بِأَنَّهُمْ (۲۴)بَعْضُهُمْ (۲۳)قُلُوبُهُمْ (۲۱)أَعْمَالَهُمْ (۱۷)بَعْدِهِمْ (۱۷)رَبَّهُمْ (۱۷)فِيهِمْ (۱۶)أَكْثَرَهُمْ (۱۵)قَبْلَهُمْ (۱۵)رَزَقْنَاهُمْ (۱۳)جَاءَهُمُ (۱۳)جَاءَتْهُمْ (۱۳)مَعَهُمْ (۱۲)أَهْوَاءَهُمْ (۱۲)آتَيْنَاهُمْ (۱۲)رَبُّهُمْ (۱۲)كَأَنَّهُمْ (۱۱)فَمِنْهُمْ (۱۱)أَمْوَالَهُمْ (۱۱)رُسُلُهُمْ (۱۱)بَعْضَهُمْ (۱۰)فَإِنَّهُمْ (۱۰)أَنْفُسُهُمْ (۱۰)دِيَارِهِمْ (۹)أَعْمَالُهُمْ (۹)مِنْهُمُ (۹)بِرَبِّهِمْ (۹)عَنْهُمُ (۸)آتَيْنَاهُمُ (۸)أَيْمَانِهِمْ (۸)مَأْوَاهُمْ (۸)أَيْدِيَهُمْ (۸)بِأَمْوَالِهِمْ (۸)فَأَخَذَتْهُمُ (۸)أَخَاهُمْ (۸)آذَانِهِمْ (۷)جَاءَتْهُمُ (۷)خَلْفَهُمْ (۷)فَأَخَذَهُمُ (۷)بِذُنُوبِهِمْ (۷)لَدَيْهِمْ (۷)سَيِّئَاتِهِمْ (۷)تَأْتِيهِمْ (۷)يَأْتِيهِمْ (۷)سَأَلْتَهُمْ (۷)جَعَلْنَاهُمْ (۷)فَلَهُمْ (۶)أَجْرُهُمْ (۶)لَعَنَهُمُ (۶)فَوْقَهُمْ (۶)أَيُّهُمْ (۶)وُجُوهُهُمْ (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ (۶)أَمْوَالِهِمْ (۶)دِينَهُمْ (۶)آثَارِهِمْ (۶)فَوْقِهِمْ (۶)فَذَرْهُمْ (۶)أَجَلُهُمْ (۶)أَبْصَارُهُمْ (۶)عِنْدَهُمْ (۶)أَجْرَهُمْ (۶)آبَاءَهُمْ (۶)طُغْيَانِهِمْ (۵)بِكُفْرِهِمْ (۵)قُلُوبِهِمُ (۵)ظُهُورِهِمْ (۵)قَوْلِهِمْ (۵)يُزَكِّيهِمْ (۵)بِهِمُ (۵)بِسِيمَاهُمْ (۵)أَمْوَالُهُمْ (۵)أَوْلاَدُهُمْ (۵)جَزَاؤُهُمْ (۵)آتَاهُمُ (۵)خَلْفِهِمْ (۵)تُصِبْهُمْ (۵)قَوْمَهُمْ (۵)يَزِيدُهُمْ (۵)قُلُوبَهُمْ (۵)أَتَاهُمْ (۵)صَلاَتِهِمْ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ (۵)يَحْشُرُهُمْ (۵)تَأْتِيَهُمُ (۵)صُدُورِهِمْ (۵)أَمْرَهُمْ (۵)أَزْوَاجِهِمْ (۵)وُجُوهِهِمْ (۵)رَأَيْتَهُمْ (۵)أَبْصَارِهِمْ (۴)يَنْفَعُهُمْ (۴)أَبْنَاءَهُمْ (۴)آبَاؤُهُمْ (۴)أُجُورَهُمْ (۴)أَفْوَاهِهِمْ (۴)صُدُورُهُمْ (۴)عِنْدَهُمُ (۴)مِيثَاقَهُمْ (۴)يَهْدِيهِمْ (۴)فَأَخَذْنَاهُمْ (۴)خَلَقَهُمْ (۴)مَرْجِعُهُمْ (۴)دَعْوَاهُمْ (۴)دَارِهِمْ (۴)يَأْتِيَهُمْ (۴)لِرَبِّهِمْ (۴)تَدْعُوهُمْ (۴)أَيْمَانَهُمْ (۴)قَوْلُهُمْ (۴)آتَاهُمْ (۴)نَعِدُهُمْ (۴)كُلُّهُمْ (۴)تَسْأَلُهُمْ (۴)تَأْتِيَهُمْ (۴)أَيْمَانُهُمْ (۴)مِثْلَهُمْ (۴)كَلْبُهُمْ (۴)أَمْرِهِمْ (۴)أَهْلَكْنَاهُمْ (۴)زَادَهُمْ (۴)أَخُوهُمْ (۴)يُنَادِيهِمْ (۴)مَثَلُهُمْ (۳)أَبْصَارَهُمْ (۳)بِأَيْدِيهِمْ (۳)أَحَدُهُمْ (۳)يَضُرُّهُمْ (۳)يُعَلِّمُهُمُ (۳)بُطُونِهِمْ (۳)اقْتُلُوهُمْ (۳)قَاتِلُوهُمْ (۳)يَأْتِيَهُمُ (۳)نِسَائِهِمْ (۳)فَبَشِّرْهُمْ (۳)إِيمَانِهِمْ (۳)أَصَابَهُمْ (۳)مَأْوَاهُمُ (۳)لِإِخْوَانِهِمْ (۳)لِأَنْفُسِهِمْ (۳)جُلُودُهُمْ (۳)نَجْوَاهُمْ (۳)أَرْجُلُهُمْ (۳)يَتَوَلَّهُمْ (۳)مَكَّنَّاهُمْ (۳)فَأَهْلَكْنَاهُمْ (۳)نَحْشُرُهُمْ (۳)يَبْعَثُهُمُ (۳)أَخَذْنَاهُمْ (۳)غَرَّتْهُمُ (۳)آبَائِهِمْ (۳)ذُرِّيَّاتِهِمْ (۳)فَيُنَبِّئُهُمْ (۳)إِلَيْهِمُ (۳)تَحْتِهِمُ (۳)أَشْيَاءَهُمْ (۳)نِسَاءَهُمْ (۳)فَأَغْرَقْنَاهُمْ (۳)يَأْتِهِمْ (۳)ذُرِّيَّتَهُمْ (۳)تَرَاهُمْ (۳)وُجُوهَهُمْ (۳)أَدْبَارَهُمْ (۳)دُونِهِمْ (۳)يَعْلَمُهُمْ (۳)عَهْدِهِمْ (۳)لِيَظْلِمَهُمْ (۳)أَعْيُنُهُمْ (۳)تَحِيَّتُهُمْ (۳)تَرْهَقُهُمْ (۳)قَوْمِهِمْ (۳)ظَلَمْنَاهُمْ (۳)أَعْنَاقِهِمْ (۳)مَكْرُهُمْ (۳)يُؤَخِّرُهُمْ (۳)رُءُوسِهِمْ (۳)زِدْنَاهُمْ (۳)لَنَجْزِيَنَّهُمْ (۳)مَسَاكِنِهِمْ (۳)فَجَعَلْنَاهُمْ (۳)وَرَائِهِمْ (۳)خَلَقْنَاهُمْ (۳)أَهْلِيهِمْ (۳)يَوْمَهُمُ (۳)نُورُهُمْ (۳)أَنْذَرْتَهُمْ (۲)تُنْذِرْهُمْ (۲)سَمْعِهِمْ (۲)أَصَابِعَهُمْ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ (۲)مَشْرَبَهُمْ (۲)تَخْشَوْهُمْ (۲)أَصَابَتْهُمْ (۲)يَلْعَنُهُمُ (۲)يُكَلِّمُهُمُ (۲)ثَقِفْتُمُوهُمْ (۲)أَخْرِجُوهُمْ (۲)مَعَهُمُ (۲)نَبِيُّهُمْ (۲)يُخْرِجُهُمْ (۲)هُدَاهُمْ (۲)فَيُوَفِّيهِمْ (۲)أَلْسِنَتَهُمْ (۲)أَحَدِهِمْ (۲)أَكْثَرُهُمُ (۲)ظَلَمَهُمُ (۲)تَسُؤْهُمْ (۲)كَيْدُهُمْ (۲)يُعَذِّبَهُمْ (۲)أَصَابَهُمُ (۲)أَحَدَهُمُ (۲)نَصِيبَهُمْ (۲)رَزَقَهُمُ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ (۲)بَدَّلْنَاهُمْ (۲)سَنُدْخِلُهُمْ (۲)فَخُذُوهُمْ (۲)وَجَدْتُمُوهُمْ (۲)أَسْلِحَتَهُمْ (۲)لَآمُرَنَّهُمْ (۲)يَعِدُهُمُ (۲)لِيَهْدِيَهُمْ (۲)بِظُلْمِهِمْ (۲)نَقْضِهِمْ (۲)بَيْنَهُمُ (۲)يُصِيبَهُمْ (۲)أَكْلِهِمُ (۲)أَرْجُلِهِمْ (۲)أَعْيُنَهُمْ (۲)جِئْتَهُمْ (۲)تُعَذِّبْهُمْ (۲)تَحْتِهِمْ (۲)أَوْزَارَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمُ (۲)حِسَابِهِمْ (۲)مَوْلاَهُمُ (۲)ذَرْهُمْ (۲)بِزَعْمِهِمْ (۲)شُرَكَائِهِمْ (۲)شُرَكَاؤُهُمْ (۲)سَيَجْزِيهِمْ (۲)جَزَيْنَاهُمْ (۲)أَمْرُهُمْ (۲)يُنَبِّئُهُمْ (۲)بَلَوْنَاهُمْ (۲)سَنَسْتَدْرِجُهُمْ (۲)تَأْتِهِمْ (۲)لِيُعَذِّبَهُمْ (۲)أَعْيُنِهِمْ (۲)عَهْدَهُمْ (۲)يُعَذِّبْهُمُ (۲)قَاتَلَهُمُ (۲)جُنُوبُهُمْ (۲)حَسْبُهُمْ (۲)بِخَلاَقِهِمْ (۲)سِرَّهُمْ (۲)لِيَجْزِيَهُمُ (۲)فَزَادَتْهُمْ (۲)مَسَّتْهُمْ (۲)فَجَاءُوهُمْ (۲)فَأَتْبَعَهُمْ (۲)مَتَّعْنَاهُمْ (۲)ثِيَابَهُمْ (۲)يَمَسُّهُمْ (۲)نَجَّيْنَاهُمْ (۲)جَهَّزَهُمْ (۲)بِجَهَازِهِمْ (۲)بِضَاعَتَهُمْ (۲)أَهْلِهِمْ (۲)أَمَرَهُمْ (۲)أَبُوهُمْ (۲)كَبِيرُهُمْ (۲)أَخَذْتُهُمْ (۲)أَفْئِدَتُهُمْ (۲)وُجُوهَهُمُ (۲)لَأُغْوِيَنَّهُمْ (۲)نَبِّئْهُمْ (۲)تَتَوَفَّاهُمُ (۲)فَأَصَابَهُمْ (۲)لَنُبَوِّئَنَّهُمْ (۲)يَأْخُذَهُمْ (۲)بِأَنَّهُمُ (۲)سَعْيُهُمْ (۲)أَدْبَارِهِمْ (۲)رُءُوسَهُمْ (۲)رَبِّهِمُ (۲)فَضَّلْنَاهُمْ (۲)لِآبَائِهِمْ (۲)بَعَثْنَاهُمْ (۲)كَهْفِهِمْ (۲)تَحْسَبُهُمْ (۲)رَابِعُهُمْ (۲)سَادِسُهُمْ (۲)فَدَعَوْهُمْ (۲)وَرَاءَهُمْ (۲)بَيْنِهِمْ (۲)أَنْذِرْهُمْ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ (۲)غَشِيَهُمْ (۲)لِنَفْتِنَهُمْ (۲)حِسَابُهُمْ (۲)فَهُمُ (۲)فَجَعَلَهُمْ (۲)فَجَعَلْنَاهُمُ (۲)لِبَاسُهُمْ (۲)رَزَقَهُمْ (۲)لِفُرُوجِهِمْ (۲)لِأَمَانَاتِهِمْ (۲)أَتَيْنَاهُمْ (۲)أَزْوَاجَهُمْ (۲)دِينَهُمُ (۲)فُرُوجَهُمْ (۲)آتُوهُمْ (۲)يَزِيدَهُمْ (۲)تُصِيبَهُمْ (۲)فَأَخَذَهُمْ (۲)فَصَدَّهُمْ (۲)ضَلاَلَتِهِمْ (۲)نَجْعَلَهُمْ (۲)فَنَبَذْنَاهُمْ (۲)مَسَاكِنُهُمْ (۲)نَجَّاهُمْ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ (۲)مَعْذِرَتُهُمْ (۲)لَنُذِيقَنَّهُمْ (۲)إِيمَانُهُمْ (۲)أُمَّهَاتُهُمْ (۲)لِيُوَفِّيَهُمْ (۲)كُفْرُهُمْ (۲)شَفَاعَتُهُمْ (۲)أَزْوَاجُهُمْ (۲)فَاسْتَفْتِهِمْ (۲)فَأَتَاهُمُ (۲)سَمْعُهُمْ (۲)يَنْصُرُونَهُمْ (۲)لِبُيُوتِهِمْ (۲)زَوَّجْنَاهُمْ (۲)وَقَاهُمْ (۲)بَالَهُمْ (۲)أَمْثَالَهُمْ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ (۲)فَأَنْسَاهُمْ (۲)بِذَنْبِهِمْ (۲)دَعَوْتُهُمْ (۲)فَزَادَهُمُ (۱)شَيَاطِينِهِمْ (۱)يَمُدُّهُمْ (۱)تِجَارَتُهُمْ (۱)بِنُورِهِمْ (۱)تَرَكَهُمْ (۱)بِسَمْعِهِمْ (۱)عَرَضَهُمْ (۱)أَنْبِئْهُمْ (۱)أَنْبَأَهُمْ (۱)تُحَدِّثُونَهُمْ (۱)تُفَادُوهُمْ (۱)إِخْرَاجُهُمْ (۱)لَتَجِدَنَّهُمْ (۱)أَمَانِيُّهُمْ (۱)مِلَّتَهُمْ (۱)فَسَيَكْفِيكَهُمُ (۱)وَلاَّهُمْ (۱)قِبْلَتِهِمُ (۱)قِبْلَتَهُمْ (۱)يُحِبُّونَهُمْ (۱)يُرِيهِمُ (۱)أَصْبَرَهُمْ (۱)بِعَهْدِهِمْ (۱)تُقَاتِلُوهُمْ (۱)فَاقْتُلُوهُمْ (۱)مَسَّتْهُمُ (۱)تُخَالِطُوهُمْ (۱)لِأَزْوَاجِهِمْ (۱)أَحْيَاهُمْ (۱)فَهَزَمُوهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمُ (۱)يُخْرِجُونَهُمْ (۱)أَمْوَالَهُمُ (۱)يَحْسَبُهُمُ (۱)يَرَوْنَهُمْ (۱)مِثْلَيْهِمْ (۱)غَرَّهُمْ (۱)دِينِهِمْ (۱)جَمَعْنَاهُمْ (۱)أَقْلاَمَهُمْ (۱)فَأُعَذِّبُهُمْ (۱)تَوْبَتُهُمْ (۱)تُحِبُّونَهُمْ (۱)فَوْرِهِمْ (۱)يَكْبِتَهُمْ (۱)لِذُنُوبِهِمْ (۱)قَوْلَهُمْ (۱)فَآتَاهُمُ (۱)تَحُسُّونَهُمْ (۱)أَهَمَّتْهُمْ (۱)مَضَاجِعِهِمْ (۱)اسْتَزَلَّهُمُ (۱)شَاوِرْهُمْ (۱)فَاخْشَوْهُمْ (۱)فَزَادَهُمْ (۱)يَمْسَسْهُمْ (۱)تَخَافُوهُمْ (۱)قَتْلَهُمُ (۱)قَتَلْتُمُوهُمْ (۱)تَحْسَبَنَّهُمْ (۱)جُنُوبِهِمْ (۱)لَأُدْخِلَنَّهُمْ (۱)ارْزُقُوهُمْ (۱)اكْسُوهُمْ (۱)فَارْزُقُوهُمْ (۱)فَآتُوهُمْ (۱)نَلْعَنَهُمْ (۱)نُصْلِيهِمْ (۱)نُدْخِلُهُمْ (۱)يُضِلَّهُمْ (۱)عِظْهُمْ (۱)لَآتَيْنَاهُمْ (۱)لَهَدَيْنَاهُمْ (۱)أَرْكَسَهُمْ (۱)لَسَلَّطَهُمْ (۱)تَوَفَّاهُمُ (۱)حِذْرَهُمْ (۱)لَأُضِلَّنَّهُمْ (۱)لَأُمَنِّيَنَّهُمْ (۱)يَعِدُهُمْ (۱)يُمَنِّيهِمْ (۱)مِثْلُهُمْ (۱)خَادِعُهُمْ (۱)يُؤْتِيهِمْ (۱)فَوْقَهُمُ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ (۱)كُفْرِهِمْ (۱)قَتْلِهِمُ (۱)بِصَدِّهِمْ (۱)أَخْذِهِمُ (۱)أَكْلِهِمْ (۱)سَنُؤْتِيهِمْ (۱)قَصَصْنَاهُمْ (۱)نَقْصُصْهُمْ (۱)فَسَيَحْشُرُهُمْ (۱)فَيُعَذِّبُهُمْ (۱)فَسَيُدْخِلُهُمْ (۱)عَزَّرْتُمُوهُمْ (۱)لَعَنَّاهُمْ (۱)يُنَبِّئُهُمُ (۱)احْذَرْهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمْ (۱)يُحِبُّهُمْ (۱)يَنْهَاهُمُ (۱)قَوْلِهِمُ (۱)لَأَدْخَلْنَاهُمْ (۱)اتَّخَذُوهُمْ (۱)أَقْرَبَهُمْ (۱)فَأَثَابَهُمُ (۱)كِسْوَتُهُمْ (۱)صِدْقُهُمْ (۱)أَبْنَاءَهُمُ (۱)فِتْنَتُهُمْ (۱)إِعْرَاضُهُمْ (۱)فَتَأْتِيَهُمْ (۱)لَجَمَعَهُمْ (۱)فَتَطْرُدَهُمْ (۱)إِيمَانَهُمْ (۱)إِخْوَانِهِمْ (۱)اجْتَبَيْنَاهُمْ (۱)هَدَيْنَاهُمْ (۱)فَبِهُدَاهُمُ (۱)خَوْضِهِمْ (۱)عَمَلَهُمْ (۱)أَفْئِدَتَهُمْ (۱)نَذَرُهُمْ (۱)كَلَّمَهُمُ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ (۱)أَوْلِيَائِهِمْ (۱)أَطَعْتُمُوهُمْ (۱)وَلِيُّهُمْ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمْ (۱)لِشُرَكَائِهِمْ (۱)أَوْلاَدِهِمْ (۱)لِيُرْدُوهُمْ (۱)وَصْفَهُمْ (۱)أَوْلاَدَهُمْ (۱)بِبَغْيِهِمْ (۱)إِيَّاهُمْ (۱)دِرَاسَتِهِمْ (۱)لَآتِيَنَّهُمْ (۱)شَمَائِلِهِمْ (۱)تَرَوْنَهُمْ (۱)إِنَّهُمُ (۱)يَنَالُهُمْ (۱)نَصِيبُهُمْ (۱)يَتَوَفَّوْنَهُمْ (۱)أُخْرَاهُمْ (۱)لِأُولاَهُمْ (۱)فَآتِهِمْ (۱)أُولاَهُمْ (۱)لِأُخْرَاهُمْ (۱)يَعْرِفُونَهُمْ (۱)يَنَالُهُمُ (۱)نَنْسَاهُمْ (۱)يَوْمِهِمْ (۱)جِئْنَاهُمْ (۱)أَصَبْنَاهُمْ (۱)لِأَكْثَرِهِمْ (۱)اسْتَرْهَبُوهُمْ (۱)طَائِرُهُمْ (۱)حُلِيِّهِمْ (۱)يُكَلِّمُهُمْ (۱)سَيَنَالُهُمْ (۱)أَخَذَتْهُمُ (۱)أَهْلَكْتَهُمْ (۱)يَأْمُرُهُمْ (۱)يَنْهَاهُمْ (۱)إِصْرَهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمُ (۱)اسْأَلْهُمْ (۱)حِيتَانُهُمْ (۱)سَبْتِهِمْ (۱)نَبْلُوهُمْ (۱)مُهْلِكُهُمْ (۱)مُعَذِّبُهُمْ (۱)يَسُومُهُمْ (۱)قَطَّعْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدَهُمْ (۱)بِصَاحِبِهِمْ (۱)يَذَرُهُمْ (۱)دَعَوْتُمُوهُمْ (۱)فَادْعُوهُمْ (۱)مَسَّهُمْ (۱)إِخْوَانُهُمْ (۱)يَمُدُّونَهُمْ (۱)زَادَتْهُمْ (۱)تُوَلُّوهُمُ (۱)يُوَلِّهِمْ (۱)تَقْتُلُوهُمْ (۱)قَتَلَهُمْ (۱)لَأَسْمَعَهُمْ (۱)أَسْمَعَهُمْ (۱)مُعَذِّبَهُمْ (۱)يُعَذِّبَهُمُ (۱)صَلاَتُهُمْ (۱)يُرِيكَهُمُ (۱)يُرِيكُمُوهُمْ (۱)دِينُهُمْ (۱)تَثْقَفَنَّهُمْ (۱)تَعْلَمُونَهُمُ (۱)وَلاَيَتِهِمْ (۱)مُدَّتِهِمْ (۱)خُذُوهُمْ (۱)احْصُرُوهُمْ (۱)سَبِيلَهُمْ (۱)تَخْشَوْنَهُمْ (۱)يُخْزِهِمْ (۱)يُبَشِّرُهُمْ (۱)عَامِهِمْ (۱)أَحْبَارَهُمْ (۱)رُهْبَانَهُمْ (۱)جِبَاهُهُمْ (۱)ظُهُورُهُمْ (۱)أَعْمَالِهِمْ (۱)رَيْبِهِمْ (۱)انْبِعَاثَهُمْ (۱)فَثَبَّطَهُمْ (۱)مَنَعَهُمْ (۱)نَفَقَاتُهُمْ (۱)لٰكِنَّهُمْ (۱)تُنَبِّئُهُمْ (۱)فَنَسِيَهُمْ (۱)أَتَتْهُمْ (۱)سَيَرْحَمُهُمُ (۱)إِسْلاَمِهِمْ (۱)أَغْنَاهُمُ (۱)فَأَعْقَبَهُمْ (۱)جُهْدَهُمْ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ (۱)لِتَحْمِلَهُمْ (۱)سَيُدْخِلُهُمُ (۱)اتَّبَعُوهُمْ (۱)تَعْلَمُهُمْ (۱)نَعْلَمُهُمْ (۱)سَنُعَذِّبُهُمْ (۱)تُطَهِّرُهُمْ (۱)تُزَكِّيهِمْ (۱)يُعَذِّبُهُمْ (۱)بُنْيَانُهُمُ (۱)هَدَاهُمْ (۱)حَوْلَهُمْ (۱)يُصِيبُهُمْ (۱)رِجْسِهِمْ (۱)بِإِيمَانِهِمْ (۱)اسْتِعْجَالَهُمْ (۱)أَنْجَاهُمْ (۱)رَسُولُهُمْ (۱)نُذِيقُهُمُ (۱)مَلَئِهِمْ (۱)يَفْتِنَهُمْ (۱)صُدُورَهُمْ (۱)طَرَدْتُهُمْ (۱)يُؤْتِيَهُمُ (۱)سَنُمَتِّعُهُمْ (۱)نَكِرَهُمْ (۱)آتِيهِمْ (۱)مَوْعِدَهُمُ (۱)فَأَوْرَدَهُمُ (۱)آلِهَتُهُمُ (۱)زَادُوهُمْ (۱)لَمُوَفُّوهُمْ (۱)لَيُوَفِّيَنَّهُمْ (۱)رَأَيْتُهُمْ (۱)لَتُنَبِّئَنَّهُمْ (۱)بِأَمْرِهِمْ (۱)أَبَاهُمْ (۱)وَارِدَهُمْ (۱)فَعَرَفَهُمْ (۱)رِحَالِهِمْ (۱)أَبِيهِمْ (۱)مَتَاعَهُمْ (۱)مَوْثِقَهُمْ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ (۱)قَصَصِهِمْ (۱)قَبْلِهِمُ (۱)ظُلْمِهِمْ (۱)ظِلاَلُهُمْ (۱)لِرَبِّهِمُ (۱)تُصِيبُهُمْ (۱)سَمُّوهُمْ (۱)ذَكِّرْهُمْ (۱)لِرُسُلِهِمْ (۱)ارْزُقْهُمْ (۱)طَرْفُهُمْ (۱)يَأْتِيهِمُ (۱)مَكْرَهُمْ (۱)سَرَابِيلُهُمْ (۱)يُلْهِهِمُ (۱)لَمَوْعِدُهُمْ (۱)لَمُنَجُّوهُمْ (۱)سَكْرَتِهِمْ (۱)لَنَسْأَلَنَّهُمْ (۱)يُضِلُّونَهُمْ (۱)بُنْيَانَهُمْ (۱)أَتَاهُمُ (۱)يُخْزِيهِمْ (۱)تَقَلُّبِهِمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمُ (۱)وَلِيُّهُمُ (۱)رِزْقِهِمْ (۱)شُرَكَاءَهُمْ (۱)يَهْدِيهِمُ (۱)فَعَلَيْهِمْ (۱)جَادِلْهُمْ (۱)نَرْزُقُهُمْ (۱)قَتْلَهُمْ (۱)تَسْبِيحَهُمْ (۱)نُخَوِّفُهُمْ (۱)شَارِكْهُمْ (۱)عِدْهُمْ (۱)حَمَلْنَاهُمْ (۱)بِإِمَامِهِمْ (۱)كِتَابَهُمْ (۱)يَسْتَفِزَّهُمْ (۱)لِنَبْلُوَهُمْ (۱)نَبَأَهُمْ (۱)اعْتَزَلْتُمُوهُمْ (۱)تَقْرِضُهُمْ (۱)نُقَلِّبُهُمْ (۱)مِلَّتِهِمْ (۱)ثَامِنُهُمْ (۱)بِعِدَّتِهِمْ (۱)حَشَرْنَاهُمْ (۱)أَشْهَدْتُهُمْ (۱)تَدْعُهُمْ (۱)يُؤَاخِذُهُمْ (۱)لِمَهْلِكِهِمْ (۱)فَجَمَعْنَاهُمْ (۱)اعْتَزَلَهُمْ (۱)رِزْقُهُمْ (۱)لَنَحْشُرَنَّهُمْ (۱)لَنُحْضِرَنَّهُمْ (۱)تَؤُزُّهُمْ (۱)أَحْصَاهُمْ (۱)عَدَّهُمْ (۱)حِبَالُهُمْ (۱)عِصِيُّهُمْ (۱)سِحْرِهِمْ (۱)فَغَشِيَهُمْ (۱)أَضَلَّهُمُ (۱)أَمْثَلُهُمْ (۱)صَدَقْنَاهُمُ (۱)فَأَنْجَيْنَاهُمْ (۱)وُجُوهِهِمُ (۱)فَتَبْهَتُهُمْ (۱)تَمْنَعُهُمْ (۱)يَذْكُرُهُمْ (۱)فَاسْأَلُوهُمْ (۱)لِحُكْمِهِمْ (۱)أَدْخَلْنَاهُمْ (۱)يَحْزُنُهُمُ (۱)تَتَلَقَّاهُمُ (۱)رُءُوسِهِمُ (۱)تَفَثَهُمْ (۱)نُذُورَهُمْ (۱)نَصْرِهِمْ (۱)لَيَرْزُقَنَّهُمُ (۱)لَيُدْخِلَنَّهُمْ (۱)يَسْلُبْهُمُ (۱)صَلَوَاتِهِمْ (۱)أَتْرَفْنَاهُمْ (۱)غَمْرَتِهِمْ (۱)نُمِدُّهُمْ (۱)مُتْرَفِيهِمْ (۱)آبَاءَهُمُ (۱)رَسُولَهُمْ (۱)بِذِكْرِهِمْ (۱)ذِكْرِهِمْ (۱)لَتَدْعُوهُمْ (۱)رَحِمْنَاهُمْ (۱)فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ (۱)جَزَيْتُهُمُ (۱)فَاجْلِدُوهُمْ (۱)أَلْسِنَتُهُمْ (۱)يُوَفِّيهِمُ (۱)يُغْنِهِمُ (۱)يُغْنِيَهُمُ (۱)فَكَاتِبُوهُمْ (۱)تُلْهِيهِمْ (۱)أَمَرْتَهُمْ (۱)لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ (۱)لَيُبَدِّلَنَّهُمْ (۱)خَوْفِهِمْ (۱)شَأْنِهِمْ (۱)رَأَتْهُمْ (۱)مَتَّعْتَهُمْ (۱)فَدَمَّرْنَاهُمْ (۱)أَغْرَقْنَاهُمْ (۱)جَاهِدْهُمْ (۱)خَاطَبَهُمُ (۱)أَعْنَاقُهُمْ (۱)فَسَيَأْتِيهِمْ (۱)حِبَالَهُمْ (۱)عِصِيَّهُمْ (۱)فَأَخْرَجْنَاهُمْ (۱)فَأَتْبَعُوهُمْ (۱)فَيَأْتِيَهُمْ (۱)يَتَّبِعُهُمُ (۱)تَمْلِكُهُمْ (۱)فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ (۱)لَنُخْرِجَنَّهُمْ (۱)مَكْرِهِمْ (۱)دَمَّرْنَاهُمْ (۱)بُيُوتُهُمْ (۱)عِلْمُهُمْ (۱)تُكَلِّمُهُمْ (۱)نَجْعَلَهُمُ (۱)دُونِهِمُ (۱)أَتْبَعْنَاهُمْ (۱)أَغْوَيْنَاهُمْ (۱)ذُنُوبِهِمُ (۱)لَنُدْخِلَنَّهُمْ (۱)خَطَايَاهُمْ (۱)أَثْقَالَهُمْ (۱)أَثْقَالِهِمْ (۱)يَكْفِهِمْ (۱)لَجَاءَهُمُ (۱)لَيَأْتِيَنَّهُمْ (۱)يَغْشَاهُمُ (۱)حَوْلِهِمْ (۱)لَنَهْدِيَنَّهُمْ (۱)غَلَبِهِمْ (۱)تَخَافُونَهُمْ (۱)أَذَاقَهُمْ (۱)لِيُذِيقَهُمْ (۱)فَلِأَنْفُسِهِمْ (۱)يَدْعُوهُمْ (۱)فَنُنَبِّئُهُمْ (۱)نُمَتِّعُهُمْ (۱)نَضْطَرُّهُمْ (۱)فَمَأْوَاهُمُ (۱)أَنْعَامُهُمْ (۱)ادْعُوهُمْ (۱)صِدْقِهِمْ (۱)بِصِدْقِهِمْ (۱)بِغَيْظِهِمْ (۱)ظَاهَرُوهُمْ (۱)صَيَاصِيهِمْ (۱)أَرْضَهُمْ (۱)دِيَارَهُمْ (۱)أَدْعِيَائِهِمْ (۱)أَذَاهُمْ (۱)آتِهِمْ (۱)الْعَنْهُمْ (۱)دَلَّهُمْ (۱)مَسْكَنِهِمْ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ (۱)مَزَّقْنَاهُمْ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ (۱)أَكْثَرِهِمْ (۱)فَأَغْشَيْنَاهُمْ (۱)آثَارَهُمْ (۱)نُغْرِقْهُمْ (۱)تَأْخُذُهُمْ (۱)لَمَسَخْنَاهُمْ (۱)مَكَانَتِهِمْ (۱)رَكُوبُهُمْ (۱)نَصْرَهُمْ (۱)فَاهْدُوهُمْ (۱)قِفُوهُمْ (۱)مَرْجِعَهُمْ (۱)آلِهَتِهِمْ (۱)نَصَرْنَاهُمْ (۱)فَمَتَّعْنَاهُمْ (۱)إِفْكِهِمْ (۱)أَبْصِرْهُمْ (۱)بِسَاحَتِهِمْ (۱)أَخْلَصْنَاهُمْ (۱)نَعُدُّهُمْ (۱)أَتَّخَذْنَاهُمْ (۱)نَعْبُدُهُمْ (۱)هَدَاهُمُ (۱)فَأَذَاقَهُمُ (۱)يَجْزِيَهُمْ (۱)سَيُصِيبُهُمْ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ (۱)تَقَلُّبُهُمْ (۱)بِرَسُولِهِمْ (۱)فَأَخَذْتُهُمْ (۱)قِهِمْ (۱)أَدْخِلْهُمْ (۱)وَعَدْتَهُمْ (۱)قِهِمُ (۱)لِنُذِيقَهُمْ (۱)فَهَدَيْنَاهُمْ (۱)فَأَخَذَتْهُمْ (۱)لِجُلُودِهِمْ (۱)سَنُرِيهِمْ (۱)لَجَعَلَهُمْ (۱)حُجَّتُهُمْ (۱)جَمْعِهِمْ (۱)يُزَوِّجُهُمْ (۱)خَلْقَهُمْ (۱)شَهَادَتُهُمْ (۱)عَبَدْنَاهُمْ (۱)مَعِيشَتَهُمْ (۱)لَيَصُدُّونَهُمْ (۱)وَعَدْنَاهُمْ (۱)نُرِيهِمْ (۱)اخْتَرْنَاهُمْ (۱)مِيقَاتُهُمْ (۱)مَحْيَاهُمْ (۱)مَمَاتُهُمْ (۱)حُجَّتَهُمْ (۱)فَيُدْخِلُهُمْ (۱)دُعَائِهِمْ (۱)أَوْدِيَتِهِمْ (۱)نَصَرَهُمُ (۱)إِفْكُهُمْ (۱)أَثْخَنْتُمُوهُمْ (۱)سَيَهْدِيهِمْ (۱)يُدْخِلُهُمُ (۱)أَمْعَاءَهُمْ (۱)تَقْوَاهُمْ (۱)ذِكْرَاهُمْ (۱)فَأَصَمَّهُمْ (۱)إِسْرَارَهُمْ (۱)تَوَفَّتْهُمُ (۱)أَضْغَانَهُمْ (۱)لَأَرَيْنَاكَهُمْ (۱)فَلَعَرَفْتَهُمْ (۱)لَتَعْرِفَنَّهُمْ (۱)لَعَنَهُمْ (۱)تُقَاتِلُونَهُمْ (۱)أَثَابَهُمْ (۱)تَعْلَمُوهُمْ (۱)تَطَئُوهُمْ (۱)أَلْزَمَهُمْ (۱)سِيمَاهُمْ (۱)أَصْوَاتَهُمْ (۱)أَصْحَابِهِمْ (۱)يَوْمِهِمُ (۱)اتَّبَعَتْهُمْ (۱)ذُرِّيَّتُهُمْ (۱)أَلَتْنَاهُمْ (۱)عَمَلِهِمْ (۱)أَمْدَدْنَاهُمْ (۱)تَأْمُرُهُمْ (۱)أَحْلاَمُهُمْ (۱)مُسْتَمِعُهُمْ (۱)مَبْلَغُهُمْ (۱)فَارْتَقِبْهُمْ (۱)صَاحِبَهُمْ (۱)أَنْذَرَهُمْ (۱)صَبَّحَهُمْ (۱)مَوْعِدُهُمْ (۱)نُزُلُهُمْ (۱)يُنَادُونَهُمْ (۱)أُمَّهَاتِهِمْ (۱)وَلَدْنَهُمْ (۱)بِضَارِّهِمْ (۱)إِخْوَانَهُمْ (۱)عَشِيرَتَهُمْ (۱)أَيَّدَهُمْ (۱)يُدْخِلُهُمْ (۱)مَانِعَتُهُمْ (۱)حُصُونُهُمْ (۱)بُيُوتَهُمْ (۱)لَعَذَّبَهُمْ (۱)لِإِخْوَانِهِمُ (۱)نَصَرُوهُمْ (۱)بَأْسُهُمْ (۱)لِقَوْمِهِمْ (۱)تَبَرُّوهُمْ (۱)تَوَلَّوْهُمْ (۱)عَدُوِّهِمْ (۱)أَجْسَامُهُمْ (۱)لِقَوْلِهِمْ (۱)فَاحْذَرْهُمْ (۱)فَاحْذَرُوهُمْ (۱)سَأَلَهُمْ (۱)أَوْسَطُهُمْ (۱)سَلْهُمْ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ (۱)يُبَصَّرُونَهُمْ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ (۱)يَزِدْهُمْ (۱)خَطِيئَاتِهِمْ (۱)تَذَرْهُمْ (۱)فَزَادُوهُمْ (۱)لَأَسْقَيْنَاهُمْ (۱)اهْجُرْهُمْ (۱)مَهِّلْهُمْ (۱)عِدَّتَهُمْ (۱)تَنْفَعُهُمْ (۱)فَوَقَاهُمُ (۱)لَقَّاهُمْ (۱)جَزَاهُمْ (۱)حَسِبْتَهُمْ (۱)عَالِيَهُمْ (۱)سَقَاهُمْ (۱)أَسْرَهُمْ (۱)نُتْبِعُهُمُ (۱)كَالُوهُمْ (۱)وَزَنُوهُمْ (۱)أَهْلِهِمُ (۱)رَأَوْهُمْ (۱)أَمْهِلْهُمْ (۱)إِيَابَهُمْ (۱)حِسَابَهُمْ (۱)كَيْدَهُمْ (۱)تَرْمِيهِمْ (۱)إِيلاَفِهِمْ (۱)أَطْعَمَهُمْ (۱)آمَنَهُمْ (۱)
آیات (۲۱۰۵) توبه · ۴۵ إِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ ارْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ
تنها کسانی از تو اجازه (این کار را) میگیرند که به خدا و روز جزا ایمان ندارند، و دلهایشان با شکّ و تردید آمیخته است؛ آنها در تردید خود سرگردانند.
توبه · ۴۶ وَ لَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَ لٰكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَ قِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ
اگر آنها (راست میگفتند، و) اراده داشتند که (بسوی میدان جهاد) خارج شوند، وسیلهای برای آن فراهم میساختند! ولی خدا از حرکت آنها کراهت داشت؛ از این رو (توفیقش را از آنان سلب کرد؛ و) آنها را (از جهاد) باز داشت؛ و به آنان گفته شد: «با «قاعدین» [= کودکان و پیران و بیماران] بنشینید!»
توبه · ۴۷ لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلاَّ خَبَالاً وَ لَأَوْضَعُوا خِلاَلَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَ فِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ
اگر آنها همراه شما (بسوی میدان جهاد) خارج میشدند، جز اضطراب و تردید، چیزی بر شما نمیافزودند؛ و بسرعت در بین شما به فتنهانگیزی (و ایجاد تفرقه و نفاق) میپرداختند؛ و در میان شما، افرادی (سست و ضعیف) هستند که به سخنان آنها کاملاً گوش فرامیدهند؛ و خداوند، ظالمان را میشناسد.
توبه · ۴۸ لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَ قَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ حَتَّى جَاءَ الْحَقُ وَ ظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَ هُمْ كَارِهُونَ
آنها پیش از این (نیز) در پی فتنهانگیزی بودند، و کارها را بر تو دگرگون ساختند (و به هم ریختند)؛ تا آن که حق فرا رسید، و فرمان خدا آشکار گشت (و پیروز شدید)، در حالی که آنها کراهت داشتند.
توبه · ۴۹ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَ لاَ تَفْتِنِّي أَلاَ فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إِنَ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ
بعضی از آنها میگویند: «به ما اجازه ده (تا در جهاد شرکت نکنیم)، و ما را به گناه نیفکن»! آگاه باشید آنها (هم اکنون) در گناه سقوط کردهاند؛ و جهنم، کافران را احاطه کرده است!
توبه · ۵۰ إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَ يَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ
هرگاه نیکی به تو رسد، آنها را ناراحت میکند؛ و اگر مصیبتی به تو رسد، میگویند: «ما تصمیم خود را از پیش گرفتهایم.» و بازمیگردند در حالی که خوشحالند!
توبه · ۵۴ وَ مَا مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لاَ يَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَ هُمْ كُسَالَى وَ لاَ يُنْفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ كَارِهُونَ
هیچ چیز مانع قبول انفاقهای آنها نشد، جز اینکه آنها به خدا و پیامبرش کافر شدند، و نماز بجا نمیآورند جز با کسالت، و انفاق نمیکنند مگر با کراهت!
توبه · ۵۵ فَلاَ تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَ لاَ أَوْلاَدُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كَافِرُونَ
و (فزونی) اموال و اولاد آنها، تو را در شگفتی فرو نبرد؛ خدا میخواهد آنان را به وسیله آن، در زندگی دنیا عذاب کند، و در حال کفر بمیرند!
توبه · ۵۶ وَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَ مَا هُمْ مِنْكُمْ وَ لٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ
آنها به خدا سوگند میخورند که از شما هستند، در حالی که از شما نیستند؛ ولی آنها گروهی هستند که میترسند (و به خاطر ترس از فاش شدن اسرارشان دروغ میگویند)!
توبه · ۵۷ لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلاً لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَ هُمْ يَجْمَحُونَ
اگر پناهگاه یا غارها یا راهی در زیر زمین بیابند، بسوی آن حرکت میکنند، و با سرعت و شتاب فرار میکنند.
توبه · ۵۸ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَ إِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ
و در میان آنها کسانی هستند که در (تقسیم) غنایم به تو خرده میگیرند؛ اگر از آن (غنایم، سهمی) به آنها داده شود، راضی میشوند؛ و اگر داده نشود، خشم میگیرند (؛ خواه حقّ آنها باشد یا نه)!
توبه · ۵۹ وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ قَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ رَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ
(در حالی که) اگر به آنچه خدا و پیامبرش به آنان داده راضی باشند، و بگویند: «خداوند برای ما کافی است! و بزودی خدا و رسولش، از فضل خود به ما میبخشند؛ ما تنها رضای او را میطلبیم.» (برای آنها بهتر است)!
توبه · ۶۰ إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَ الْمَسَاكِينِ وَ الْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقَابِ وَ الْغَارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
زکاتها مخصوص فقرا و مساکین و کارکنانی است که برای (جمع آوری) آن زحمت میکشند، و کسانی که برای جلب محبّتشان اقدام میشود، و برای (آزادی) بردگان، و (ادای دین) بدهکاران، و در راه (تقویت آیین) خدا، و واماندگان در راه؛ این، یک فریضه (مهم) الهی است؛ و خداوند دانا و حکیم است!
توبه · ۶۱ وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
از آنها کسانی هستند که پیامبر را آزار میدهند و میگویند: «او آدم خوشباوری است!» بگو: «خوشباور بودن او به نفع شماست! (ولی بدانید) او به خدا ایمان دارد؛ و (تنها) مؤمنان را تصدیق میکند؛ و رحمت است برای کسانی از شما که ایمان آوردهاند!» و آنها که رسول خدا را آزار میدهند، عذاب دردناکی دارند!
توبه · ۶۴ يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اْتَهْزِءُوا إِنَ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَا تَحْذَرُونَ
منافقان از آن بیم دارند که سورهای بر ضدّ آنان نازل گردد، و به آنها از اسرار درون قلبشان خبر دهد. بگو: «استهزا کنید! خداوند، آنچه را از آن بیم دارید، آشکار میسازد!»
توبه · ۶۵ وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آيَاتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ
و اگر از آنها بپرسی (: «چرا این اعمال خلاف را انجام دادید؟!»)، میگویند: «ما بازی و شوخی میکردیم!» بگو: «آیا خدا و آیات او و پیامبرش را مسخره میکردید؟!»
توبه · ۶۶ لاَ تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ إِنْ نَعْفُ عَنْ طَائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ
(بگو:) عذر خواهی نکنید (که بیهوده است؛ چرا که) شما پس از ایمان آوردن، کافر شدید! اگر گروهی از شما را (بخاطر توبه) مورد عفو قرار دهیم، گروه دیگری را عذاب خواهیم کرد؛ زیرا مجرم بودند!
توبه · ۶۷ الْمُنَافِقُونَ وَ الْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَ يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ
مردان منافق و زنان منافق، همه از یک گروهند! آنها امر به منکر، و نهی از معروف میکنند؛ و دستهایشان را (از انفاق و بخشش) میبندند؛ خدا را فراموش کردند، و خدا (نیز) آنها را فراموش کرد (، و رحمتش را از آنها قطع نمود)؛ به یقین، منافقان همان فاسقانند!
توبه · ۶۸ وَعَدَ اللَّهُ الْمُنَافِقِينَ وَ الْمُنَافِقَاتِ وَ الْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا هِيَ حَسْبُهُمْ وَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ لَهُمْ عَذَابٌ مُقِيمٌ
خداوند به مردان و زنان منافق و کفّار، وعده آتش دوزخ داده؛ جاودانه در آن خواهند ماند -همان برای آنها کافی است!- و خدا آنها را از رحمت خود دور ساخته؛ و عذاب همیشگی برای آنهاست!
توبه · ۶۹ كَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَانُوا أَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَ أَكْثَرَ أَمْوَالاً وَ أَوْلاَداً فَاسْتَمْتَعُوا بِخَلاَقِهِمْ فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلاَقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلاَقِهِمْ وَ خُضْتُمْ كَالَّذِي خَاضُوا أُولٰئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ أُولٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
(شما منافقان،) همانند کسانی هستید که قبل از شما بودند (و راه نفاق پیمودند؛ بلکه) آنها از شما نیرومندتر، و اموال و فرزندانشان بیشتر بود! آنها از بهره خود (از مواهب الهی در راه گناه و هوس) استفاده کردند؛ شما نیز از بهره خود، (در این راه) استفاده کردید، همان گونه که آنها استفاده کردند؛ شما (در کفر و نفاق و استهزای مؤمنان) فرو رفتید، همان گونه که آنها فرو رفتند؛ (ولی سرانجام) اعمالشان در دنیا و آخرت نابود شد؛ و آنها همان زیانکارانند!
توبه · ۷۰ أَ لَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَ عَادٍ وَ ثَمُودَ وَ قَوْمِ إِبْرَاهِيمَ وَ أَصْحَابِ مَدْيَنَ وَ الْمُؤْتَفِكَاتِ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
آیا خبر کسانی که پیش از آنها بودند، به آنان نرسیده است؟! «قوم نوح» و «عاد» و «ثمود» و «قوم ابراهیم» و «اصحاب مدین» [= قوم شعیب] و «شهرهای زیر و رو شده» [= قوم لوط]؛ پیامبرانشان دلایل روشن برای آنان آوردند، (ولی نپذیرفتند؛) خداوند به آنها ستم نکرد، امّا خودشان بر خویشتن ستم میکردند!
توبه · ۷۱ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَ يُطِيعُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولٰئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
مردان و زنان باایمان، ولیّ (و یار و یاور) یکدیگرند؛ امر به معروف، و نهی از منکر میکنند؛ نماز را برپا میدارند؛ و زکات را میپردازند؛ و خدا و رسولش را اطاعت میکنند؛ بزودی خدا آنان را مورد رحمت خویش قرارمیدهد؛ خداوند توانا و حکیم است!
توبه · ۷۳ يَا أَيُّهَا النَّبِيُ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنَافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
ای پیامبر! با کافران و منافقان جهاد کن، و بر آنها سخت بگیر! جایگاهشان جهنم است؛ و چه بد سرنوشتی دارند!
توبه · ۷۴ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُوا وَ لَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ وَ هَمُّوا بِمَا لَمْ يَنَالُوا وَ مَا نَقَمُوا إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ مَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍ وَ لاَ نَصِيرٍ
به خدا سوگند میخورند که (در غیاب پیامبر، سخنان نادرست) نگفتهاند؛ در حالی که قطعاً سخنان کفرآمیز گفتهاند؛ و پس از اسلامآوردنشان، کافر شدهاند؛ و تصمیم (به کار خطرناکی) گرفتند، که به آن نرسیدند. آنها فقط از این انتقام میگیرند که خداوند و رسولش، آنان را به فضل (و کرم) خود، بینیاز ساختند! (با این حال،) اگر توبه کنند، برای آنها بهتر است؛ و اگر روی گردانند، خداوند آنها را در دنیا و آخرت، به مجازات دردناکی کیفر خواهد داد؛ و در سراسر زمین، نه ولیّ و حامی دارند، و نه یاوری!
توبه · ۷۵ وَ مِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَ وَ لَنَكُونَنَ مِنَ الصَّالِحِينَ
بعضی از آنها با خدا پیمان بسته بودند که: «اگر خداوند ما را از فضل خود روزی دهد، قطعاً صدقه خواهیم داد؛ و از صالحان (و شاکران) خواهیم بود!»
توبه · ۷۶ فَلَمَّا آتَاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَ تَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ
امّا هنگامی که خدا از فضل خود به آنها بخشید، بخل ورزیدند و سرپیچی کردند و روی برتافتند!
توبه · ۷۷ فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُوا اللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ
این عمل، (روح) نفاق را، تا روزی که خدا را ملاقات کنند، در دلهایشان برقرار ساخت. این بخاطر آن است که از پیمان الهی تخلّف جستند؛ و بخاطر آن است که دروغ میگفتند.
توبه · ۷۸ أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَ اللَّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَ نَجْوَاهُمْ وَ أَنَ اللَّهَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ
آیا نمیدانستند که خداوند، اسرار و سخنان درگوشی آنها را میداند؛ و خداوند دانای همه غیبها (و امور پنهانی) است؟!
توبه · ۷۹ الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَ الَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
آنهایی که از مؤمنان اطاعت کار، در صدقاتشان عیبجویی میکنند، و کسانی را که (برای انفاق در راه خدا) جز به مقدار (ناچیز) توانائی خود دسترسی ندارند، مسخره مینمایند، خدا آنها را مسخره میکند؛ (و کیفر استهزاکنندگان را به آنها میدهد؛) و برای آنها عذاب دردناکی است!
توبه · ۸۰ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ اللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
چه برای آنها استغفار کنی، و چه نکنی، (حتّی) اگر هفتاد بار برای آنها استغفار کنی، هرگز خدا آنها را نمیآمرزد! چرا که خدا و پیامبرش را انکار کردند؛ و خداوند جمعیّت فاسقان را هدایت نمیکند!
توبه · ۸۱ فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللَّهِ وَ كَرِهُوا أَنْ يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ قَالُوا لاَ تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّاً لَوْ كَانُوا يَفْقَهُونَ
تخلّفجویان (از جنگ تبوک،) از مخالفت با رسول خدا خوشحال شدند؛ و کراهت داشتند که با اموال و جانهای خود، در راه خدا جهاد کنند؛ و (به یکدیگر و به مؤمنان) گفتند: «در این گرما، (بسوی میدان) حرکت نکنید!» (به آنان) بگو: «آتش دوزخ از این هم گرمتر است!» اگر میدانستند!
توبه · ۸۳ فَإِنْ رَجَعَكَ اللَّهُ إِلَى طَائِفَةٍ مِنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَداً وَ لَنْ تُقَاتِلُوا مَعِيَ عَدُوّاً إِنَّكُمْ رَضِيتُمْ بِالْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَاقْعُدُوا مَعَ الْخَالِفِينَ
هرگاه خداوند تو را بسوی گروهی از آنان بازگرداند، و از تو اجازه خروج (بسوی میدان جهاد) بخواهند، بگو: «هیچ گاه با من خارج نخواهید شد! و هرگز همراه من، با دشمنی نخواهید جنگید! شما نخستین بار به کنارهگیری راضی شدید، اکنون نیز با متخلّفان بمانید!»
توبه · ۸۴ وَ لاَ تُصَلِ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَداً وَ لاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ مَاتُوا وَ هُمْ فَاسِقُونَ
هرگز بر مرده هیچ یک از آنان، نماز نخوان! و بر کنار قبرش، (برای دعا و طلب آمرزش،) نایست! چرا که آنها به خدا و رسولش کافر شدند؛ و در حالی که فاسق بودند از دنیا رفتند!
توبه · ۸۵ وَ لاَ تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَ أَوْلاَدُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِي الدُّنْيَا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كَافِرُونَ
مبادا اموال و فرزندانشان، مایه شگفتی تو گردد! (این برای آنها نعمت نیست؛ بلکه) خدا میخواهد آنها را به این وسیله در دنیا عذاب کند، و جانشان برآید در حالی که کافرند!
توبه · ۸۶ وَ إِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُوا بِاللَّهِ وَ جَاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ أُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَ قَالُوا ذَرْنَا نَكُنْ مَعَ الْقَاعِدِينَ
و هنگامی که سورهای نازل شود (و به آنان دستور دهد) که: «به خدا ایمان بیاورید! و همراه پیامبرش جهاد کنید!»، افرادی از آنها [= گروه منافقان] که توانایی دارند، از تو اجازه میخواهند و میگویند: «بگذار ما با قاعدین [= آنها که از جهاد معافند] باشیم!»
توبه · ۸۷ رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَ طُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ يَفْقَهُونَ
(آری،) آنها راضی شدند که با متخلّفان باشند؛ و بر دلهایشان مهر نهاده شده؛ از این رو (چیزی) نمیفهمند!
توبه · ۸۸ لٰكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ وَ أُولٰئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَ أُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
ولی پیامبر و کسانی که با او ایمان آوردند، با اموال و جانهایشان جهاد کردند؛ و همه نیکیها برای آنهاست؛ و آنها همان رستگارانند!
توبه · ۸۹ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
خداوند برای آنها باغهایی از بهشت فراهم ساخته که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند بود؛ و این است رستگاری (و پیروزی) بزرگ!
توبه · ۹۰ وَ جَاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَ قَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
و عذرآورندگان از اعراب، (نزد تو) آمدند که به آنها اجازه (عدم شرکت در جهاد) داده شود؛ و آنها که به خدا و پیامبرش دروغ گفتند، (بدون هیچ عذری در خانه خود) نشستند؛ بزودی به کسانی از آنها که مخالفت کردند (و معذور نبودند)، عذاب دردناکی خواهد رسید!
توبه · ۹۲ وَ لاَ عَلَى الَّذِينَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لاَ أَجِدُ مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوْا وَ أَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَناً أَلاَّ يَجِدُوا مَا يُنْفِقُونَ
و (نیز) ایرادی نیست بر آنها که وقتی نزد تو آمدند که آنان را بر مرکبی (برای جهاد) سوار کنی، گفتی: «مرکبی که شما را بر آن سوار کنم، ندارم!» (از نزد تو) بازگشتند در حالی که چشمانشان از اندوه اشکبار بود؛ زیرا چیزی نداشتند که در راه خدا انفاق کنند (و با آن به میدان بروند)
توبه · ۹۳ إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَ هُمْ أَغْنِيَاءُ رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ
راه مؤاخذه تنها به روی کسانی باز است که از تو اجازه میخواهند در حالی که توانگرند؛ (و امکانات کافی برای جهاد دارند؛) آنها راضی شدند که با متخلّفان [= زنان و کودکان و بیماران] بمانند؛ و خداوند بر دلهایشان مهر نهاده؛ به همین جهت چیزی نمیدانند!
توبه · ۹۴ يَعْتَذِرُونَ إِلَيْكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَيْهِمْ قُلْ لاَ تَعْتَذِرُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ وَ سَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ ثُمَ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
هنگامی که بسوی آنها (که از جهاد تخلّف کردند) باز گردید، از شما عذرخواهی میکنند؛ بگو: «عذرخواهی نکنید، ما هرگز به شما ایمان نخواهیم آورد! چرا که خدا ما را از اخبارتان آگاه ساخته؛ و خدا و رسولش، اعمال شما را میبینند؛ سپس به سوی کسی که دانای پنهان و آشکار است بازگشت داده میشوید؛ و او شما را به آنچه انجام میدادید، آگاه میکند (و جزا میدهد!)»
توبه · ۹۵ سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا عَنْهُمْ فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
هنگامی که بسوی آنان بازگردید، برای شما به خدا سوگند یاد میکنند، تا از آنها اعراض (و صرف نظر) کنید؛ از آنها اعراض کنید (و روی بگردانید)؛ چرا که پلیدند! و جایگاهشان دوزخ است، بکیفر اعمالی که انجام میدادند.
توبه · ۹۶ يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَ اللَّهَ لاَ يَرْضَى عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ
برای شما قسم یاد میکنند تا از آنها راضی شوید؛ اگر شما از آنها راضی شوید، خداوند (هرگز) از جمعیّت فاسقان راضی نخواهد شد!
توبه · ۹۸ وَ مِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَماً وَ يَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
گروهی از (این) اعراب بادیهنشین، چیزی را که (در راه خدا) انفاق میکنند، غرامت محسوب میدارند؛ و انتظار حوادث دردناکی برای شما میکشند؛ حوادث دردناک برای خود آنهاست؛ و خداوند شنوا و داناست!
توبه · ۹۹ وَ مِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبَاتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَوَاتِ الرَّسُولِ أَلاَ إِنَّهَا قُرْبَةٌ لَهُمْ سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ إِنَ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
گروهی (دیگر) از عربهای بادیهنشین، به خدا و روز رستاخیز ایمان دارند؛ و آنچه را انفاق میکنند، مایه تقرّب به خدا، و دعای پیامبر میدانند؛ آگاه باشید اینها مایه تقرّب آنهاست! خداوند بزودی آنان را در رحمت خود وارد خواهد ساخت؛ به یقین، خداوند آمرزنده و مهربان است!
توبه · ۱۰۰ وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانی که به نیکی از آنها پیروی کردند، خداوند از آنها خشنود گشت، و آنها (نیز) از او خشنود شدند؛ و باغهایی از بهشت برای آنان فراهم ساخته، که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و این است پیروزی بزرگ!
توبه · ۱۰۱ وَ مِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لاَ تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَ يُرَدُّونَ إِلَى عَذَابٍ عَظِيمٍ
و از (میان) اعراب بادیهنشین که اطراف شما هستند، جمعی منافقند؛ و از اهل مدینه (نیز)، گروهی سخت به نفاق پای بندند. تو آنها را نمیشناسی، ولی ما آنها را می شناسیم. بزودی آنها را دو بار مجازات میکنیم (: مجازاتی با رسوایی در دنیا، و مجازاتی به هنگام مرگ)؛ سپس بسوی مجازات بزرگی (در قیامت) فرستاده میشوند.
توبه · ۱۰۲ وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صَالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
و گروهی دیگر، به گناهان خود اعتراف کردند؛ و کار خوب و بد را به هم آمیختند؛ امید میرود که خداوند توبه آنها را بپذیرد؛ به یقین، خداوند آمرزنده و مهربان است!
توبه · ۱۰۳ خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِهَا وَ صَلِ عَلَيْهِمْ إِنَ صَلاَتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
از اموال آنها صدقهای (بعنوان زکات) بگیر، تا بوسیله آن، آنها را پاک سازی و پرورش دهی! و (به هنگام گرفتن زکات،) به آنها دعا کن؛ که دعای تو، مایه آرامش آنهاست؛ و خداوند شنوا و داناست!