هم

تکرارها: ۳۸۹۶آیات: ۲۱۰۵

۰۱۰۰۲۰۰۳۰۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۵سال ۲: ۴۰سال ۳: ۱۸۵سال ۴: ۲۱۰سال ۵: ۲۵۳سال ۶: ۱۶۲سال ۷: ۲۰۷سال ۸: ۱۷۰سال ۹: ۱۵۴سال ۱۰: ۲۲۰سال ۱۱: ۱۲۷سال ۱۲: ۱۵۷سال ۱۳: ۲۵۱سال ۱۴: ۱۷۵سال ۱۵: ۱۹۸سال ۱۶: ۲۸۰سال ۱۷: ۱۷۳سال ۱۸: ۱۷۸سال ۱۹: ۲۴۵سال ۲۰: ۲۲۷سال ۲۱: ۱۴۳سال ۲۲: ۱۲۴سال ۲۳: ۱۲
مشتقات
لَهُمْ‌ (۳۶۷)هُمْ‌ (۳۱۹)عَلَيْهِمْ‌ (۱۸۴)مِنْهُمْ‌ (۱۷۰)رَبِّهِمْ‌ (۸۰)هُمُ‌ (۸۰)إِنَّهُمْ‌ (۷۳)عَنْهُمْ‌ (۶۷)بَيْنَهُمْ‌ (۶۰)لَهُمُ‌ (۵۰)أَنَّهُمْ‌ (۴۶)لَعَلَّهُمْ‌ (۴۴)فَهُمْ‌ (۴۱)قُلُوبِهِمْ‌ (۳۷)أَنْفُسَهُمْ‌ (۳۷)إِلَيْهِمْ‌ (۳۷)بِهِمْ‌ (۳۶)قَبْلِهِمْ‌ (۳۶)أَنْفُسِهِمْ‌ (۳۵)عَلَيْهِمُ‌ (۳۱)جَاءَهُمْ‌ (۳۱)أَيْدِيهِمْ‌ (۲۶)أَكْثَرُهُمْ‌ (۲۶)بِأَنَّهُمْ‌ (۲۴)بَعْضُهُمْ‌ (۲۳)قُلُوبُهُمْ‌ (۲۱)أَعْمَالَهُمْ‌ (۱۷)بَعْدِهِمْ‌ (۱۷)رَبَّهُمْ‌ (۱۷)فِيهِمْ‌ (۱۶)أَكْثَرَهُمْ‌ (۱۵)قَبْلَهُمْ‌ (۱۵)رَزَقْنَاهُمْ‌ (۱۳)جَاءَهُمُ‌ (۱۳)جَاءَتْهُمْ‌ (۱۳)مَعَهُمْ‌ (۱۲)أَهْوَاءَهُمْ‌ (۱۲)آتَيْنَاهُمْ‌ (۱۲)رَبُّهُمْ‌ (۱۲)كَأَنَّهُمْ‌ (۱۱)فَمِنْهُمْ‌ (۱۱)أَمْوَالَهُمْ‌ (۱۱)رُسُلُهُمْ‌ (۱۱)بَعْضَهُمْ‌ (۱۰)فَإِنَّهُمْ‌ (۱۰)أَنْفُسُهُمْ‌ (۱۰)دِيَارِهِمْ‌ (۹)أَعْمَالُهُمْ‌ (۹)مِنْهُمُ‌ (۹)بِرَبِّهِمْ‌ (۹)عَنْهُمُ‌ (۸)آتَيْنَاهُمُ‌ (۸)أَيْمَانِهِمْ‌ (۸)مَأْوَاهُمْ‌ (۸)أَيْدِيَهُمْ‌ (۸)بِأَمْوَالِهِمْ‌ (۸)فَأَخَذَتْهُمُ‌ (۸)أَخَاهُمْ‌ (۸)آذَانِهِمْ‌ (۷)جَاءَتْهُمُ‌ (۷)خَلْفَهُمْ‌ (۷)فَأَخَذَهُمُ‌ (۷)بِذُنُوبِهِمْ‌ (۷)لَدَيْهِمْ‌ (۷)سَيِّئَاتِهِمْ‌ (۷)تَأْتِيهِمْ‌ (۷)يَأْتِيهِمْ‌ (۷)سَأَلْتَهُمْ‌ (۷)جَعَلْنَاهُمْ‌ (۷)فَلَهُمْ‌ (۶)أَجْرُهُمْ‌ (۶)لَعَنَهُمُ‌ (۶)فَوْقَهُمْ‌ (۶)أَيُّهُمْ‌ (۶)وُجُوهُهُمْ‌ (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ‌ (۶)أَمْوَالِهِمْ‌ (۶)دِينَهُمْ‌ (۶)آثَارِهِمْ‌ (۶)فَوْقِهِمْ‌ (۶)فَذَرْهُمْ‌ (۶)أَجَلُهُمْ‌ (۶)أَبْصَارُهُمْ‌ (۶)عِنْدَهُمْ‌ (۶)أَجْرَهُمْ‌ (۶)آبَاءَهُمْ‌ (۶)طُغْيَانِهِمْ‌ (۵)بِكُفْرِهِمْ‌ (۵)قُلُوبِهِمُ‌ (۵)ظُهُورِهِمْ‌ (۵)قَوْلِهِمْ‌ (۵)يُزَكِّيهِمْ‌ (۵)بِهِمُ‌ (۵)بِسِيمَاهُمْ‌ (۵)أَمْوَالُهُمْ‌ (۵)أَوْلاَدُهُمْ‌ (۵)جَزَاؤُهُمْ‌ (۵)آتَاهُمُ‌ (۵)خَلْفِهِمْ‌ (۵)تُصِبْهُمْ‌ (۵)قَوْمَهُمْ‌ (۵)يَزِيدُهُمْ‌ (۵)قُلُوبَهُمْ‌ (۵)أَتَاهُمْ‌ (۵)صَلاَتِهِمْ‌ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ‌ (۵)يَحْشُرُهُمْ‌ (۵)تَأْتِيَهُمُ‌ (۵)صُدُورِهِمْ‌ (۵)أَمْرَهُمْ‌ (۵)أَزْوَاجِهِمْ‌ (۵)وُجُوهِهِمْ‌ (۵)رَأَيْتَهُمْ‌ (۵)أَبْصَارِهِمْ‌ (۴)يَنْفَعُهُمْ‌ (۴)أَبْنَاءَهُمْ‌ (۴)آبَاؤُهُمْ‌ (۴)أُجُورَهُمْ‌ (۴)أَفْوَاهِهِمْ‌ (۴)صُدُورُهُمْ‌ (۴)عِنْدَهُمُ‌ (۴)مِيثَاقَهُمْ‌ (۴)يَهْدِيهِمْ‌ (۴)فَأَخَذْنَاهُمْ‌ (۴)خَلَقَهُمْ‌ (۴)مَرْجِعُهُمْ‌ (۴)دَعْوَاهُمْ‌ (۴)دَارِهِمْ‌ (۴)يَأْتِيَهُمْ‌ (۴)لِرَبِّهِمْ‌ (۴)تَدْعُوهُمْ‌ (۴)أَيْمَانَهُمْ‌ (۴)قَوْلُهُمْ‌ (۴)آتَاهُمْ‌ (۴)نَعِدُهُمْ‌ (۴)كُلُّهُمْ‌ (۴)تَسْأَلُهُمْ‌ (۴)تَأْتِيَهُمْ‌ (۴)أَيْمَانُهُمْ‌ (۴)مِثْلَهُمْ‌ (۴)كَلْبُهُمْ‌ (۴)أَمْرِهِمْ‌ (۴)أَهْلَكْنَاهُمْ‌ (۴)زَادَهُمْ‌ (۴)أَخُوهُمْ‌ (۴)يُنَادِيهِمْ‌ (۴)مَثَلُهُمْ‌ (۳)أَبْصَارَهُمْ‌ (۳)بِأَيْدِيهِمْ‌ (۳)أَحَدُهُمْ‌ (۳)يَضُرُّهُمْ‌ (۳)يُعَلِّمُهُمُ‌ (۳)بُطُونِهِمْ‌ (۳)اقْتُلُوهُمْ‌ (۳)قَاتِلُوهُمْ‌ (۳)يَأْتِيَهُمُ‌ (۳)نِسَائِهِمْ‌ (۳)فَبَشِّرْهُمْ‌ (۳)إِيمَانِهِمْ‌ (۳)أَصَابَهُمْ‌ (۳)مَأْوَاهُمُ‌ (۳)لِإِخْوَانِهِمْ‌ (۳)لِأَنْفُسِهِمْ‌ (۳)جُلُودُهُمْ‌ (۳)نَجْوَاهُمْ‌ (۳)أَرْجُلُهُمْ‌ (۳)يَتَوَلَّهُمْ‌ (۳)مَكَّنَّاهُمْ‌ (۳)فَأَهْلَكْنَاهُمْ‌ (۳)نَحْشُرُهُمْ‌ (۳)يَبْعَثُهُمُ‌ (۳)أَخَذْنَاهُمْ‌ (۳)غَرَّتْهُمُ‌ (۳)آبَائِهِمْ‌ (۳)ذُرِّيَّاتِهِمْ‌ (۳)فَيُنَبِّئُهُمْ‌ (۳)إِلَيْهِمُ‌ (۳)تَحْتِهِمُ‌ (۳)أَشْيَاءَهُمْ‌ (۳)نِسَاءَهُمْ‌ (۳)فَأَغْرَقْنَاهُمْ‌ (۳)يَأْتِهِمْ‌ (۳)ذُرِّيَّتَهُمْ‌ (۳)تَرَاهُمْ‌ (۳)وُجُوهَهُمْ‌ (۳)أَدْبَارَهُمْ‌ (۳)دُونِهِمْ‌ (۳)يَعْلَمُهُمْ‌ (۳)عَهْدِهِمْ‌ (۳)لِيَظْلِمَهُمْ‌ (۳)أَعْيُنُهُمْ‌ (۳)تَحِيَّتُهُمْ‌ (۳)تَرْهَقُهُمْ‌ (۳)قَوْمِهِمْ‌ (۳)ظَلَمْنَاهُمْ‌ (۳)أَعْنَاقِهِمْ‌ (۳)مَكْرُهُمْ‌ (۳)يُؤَخِّرُهُمْ‌ (۳)رُءُوسِهِمْ‌ (۳)زِدْنَاهُمْ‌ (۳)لَنَجْزِيَنَّهُمْ‌ (۳)مَسَاكِنِهِمْ‌ (۳)فَجَعَلْنَاهُمْ‌ (۳)وَرَائِهِمْ‌ (۳)خَلَقْنَاهُمْ‌ (۳)أَهْلِيهِمْ‌ (۳)يَوْمَهُمُ‌ (۳)نُورُهُمْ‌ (۳)أَنْذَرْتَهُمْ‌ (۲)تُنْذِرْهُمْ‌ (۲)سَمْعِهِمْ‌ (۲)أَصَابِعَهُمْ‌ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ‌ (۲)مَشْرَبَهُمْ‌ (۲)تَخْشَوْهُمْ‌ (۲)أَصَابَتْهُمْ‌ (۲)يَلْعَنُهُمُ‌ (۲)يُكَلِّمُهُمُ‌ (۲)ثَقِفْتُمُوهُمْ‌ (۲)أَخْرِجُوهُمْ‌ (۲)مَعَهُمُ‌ (۲)نَبِيُّهُمْ‌ (۲)يُخْرِجُهُمْ‌ (۲)هُدَاهُمْ‌ (۲)فَيُوَفِّيهِمْ‌ (۲)أَلْسِنَتَهُمْ‌ (۲)أَحَدِهِمْ‌ (۲)أَكْثَرُهُمُ‌ (۲)ظَلَمَهُمُ‌ (۲)تَسُؤْهُمْ‌ (۲)كَيْدُهُمْ‌ (۲)يُعَذِّبَهُمْ‌ (۲)أَصَابَهُمُ‌ (۲)أَحَدَهُمُ‌ (۲)نَصِيبَهُمْ‌ (۲)رَزَقَهُمُ‌ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ‌ (۲)بَدَّلْنَاهُمْ‌ (۲)سَنُدْخِلُهُمْ‌ (۲)فَخُذُوهُمْ‌ (۲)وَجَدْتُمُوهُمْ‌ (۲)أَسْلِحَتَهُمْ‌ (۲)لَآمُرَنَّهُمْ‌ (۲)يَعِدُهُمُ‌ (۲)لِيَهْدِيَهُمْ‌ (۲)بِظُلْمِهِمْ‌ (۲)نَقْضِهِمْ‌ (۲)بَيْنَهُمُ‌ (۲)يُصِيبَهُمْ‌ (۲)أَكْلِهِمُ‌ (۲)أَرْجُلِهِمْ‌ (۲)أَعْيُنَهُمْ‌ (۲)جِئْتَهُمْ‌ (۲)تُعَذِّبْهُمْ‌ (۲)تَحْتِهِمْ‌ (۲)أَوْزَارَهُمْ‌ (۲)يَمَسُّهُمُ‌ (۲)حِسَابِهِمْ‌ (۲)مَوْلاَهُمُ‌ (۲)ذَرْهُمْ‌ (۲)بِزَعْمِهِمْ‌ (۲)شُرَكَائِهِمْ‌ (۲)شُرَكَاؤُهُمْ‌ (۲)سَيَجْزِيهِمْ‌ (۲)جَزَيْنَاهُمْ‌ (۲)أَمْرُهُمْ‌ (۲)يُنَبِّئُهُمْ‌ (۲)بَلَوْنَاهُمْ‌ (۲)سَنَسْتَدْرِجُهُمْ‌ (۲)تَأْتِهِمْ‌ (۲)لِيُعَذِّبَهُمْ‌ (۲)أَعْيُنِهِمْ‌ (۲)عَهْدَهُمْ‌ (۲)يُعَذِّبْهُمُ‌ (۲)قَاتَلَهُمُ‌ (۲)جُنُوبُهُمْ‌ (۲)حَسْبُهُمْ‌ (۲)بِخَلاَقِهِمْ‌ (۲)سِرَّهُمْ‌ (۲)لِيَجْزِيَهُمُ‌ (۲)فَزَادَتْهُمْ‌ (۲)مَسَّتْهُمْ‌ (۲)فَجَاءُوهُمْ‌ (۲)فَأَتْبَعَهُمْ‌ (۲)مَتَّعْنَاهُمْ‌ (۲)ثِيَابَهُمْ‌ (۲)يَمَسُّهُمْ‌ (۲)نَجَّيْنَاهُمْ‌ (۲)جَهَّزَهُمْ‌ (۲)بِجَهَازِهِمْ‌ (۲)بِضَاعَتَهُمْ‌ (۲)أَهْلِهِمْ‌ (۲)أَمَرَهُمْ‌ (۲)أَبُوهُمْ‌ (۲)كَبِيرُهُمْ‌ (۲)أَخَذْتُهُمْ‌ (۲)أَفْئِدَتُهُمْ‌ (۲)وُجُوهَهُمُ‌ (۲)لَأُغْوِيَنَّهُمْ‌ (۲)نَبِّئْهُمْ‌ (۲)تَتَوَفَّاهُمُ‌ (۲)فَأَصَابَهُمْ‌ (۲)لَنُبَوِّئَنَّهُمْ‌ (۲)يَأْخُذَهُمْ‌ (۲)بِأَنَّهُمُ‌ (۲)سَعْيُهُمْ‌ (۲)أَدْبَارِهِمْ‌ (۲)رُءُوسَهُمْ‌ (۲)رَبِّهِمُ‌ (۲)فَضَّلْنَاهُمْ‌ (۲)لِآبَائِهِمْ‌ (۲)بَعَثْنَاهُمْ‌ (۲)كَهْفِهِمْ‌ (۲)تَحْسَبُهُمْ‌ (۲)رَابِعُهُمْ‌ (۲)سَادِسُهُمْ‌ (۲)فَدَعَوْهُمْ‌ (۲)وَرَاءَهُمْ‌ (۲)بَيْنِهِمْ‌ (۲)أَنْذِرْهُمْ‌ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ‌ (۲)غَشِيَهُمْ‌ (۲)لِنَفْتِنَهُمْ‌ (۲)حِسَابُهُمْ‌ (۲)فَهُمُ‌ (۲)فَجَعَلَهُمْ‌ (۲)فَجَعَلْنَاهُمُ‌ (۲)لِبَاسُهُمْ‌ (۲)رَزَقَهُمْ‌ (۲)لِفُرُوجِهِمْ‌ (۲)لِأَمَانَاتِهِمْ‌ (۲)أَتَيْنَاهُمْ‌ (۲)أَزْوَاجَهُمْ‌ (۲)دِينَهُمُ‌ (۲)فُرُوجَهُمْ‌ (۲)آتُوهُمْ‌ (۲)يَزِيدَهُمْ‌ (۲)تُصِيبَهُمْ‌ (۲)فَأَخَذَهُمْ‌ (۲)فَصَدَّهُمْ‌ (۲)ضَلاَلَتِهِمْ‌ (۲)نَجْعَلَهُمْ‌ (۲)فَنَبَذْنَاهُمْ‌ (۲)مَسَاكِنُهُمْ‌ (۲)نَجَّاهُمْ‌ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ‌ (۲)مَعْذِرَتُهُمْ‌ (۲)لَنُذِيقَنَّهُمْ‌ (۲)إِيمَانُهُمْ‌ (۲)أُمَّهَاتُهُمْ‌ (۲)لِيُوَفِّيَهُمْ‌ (۲)كُفْرُهُمْ‌ (۲)شَفَاعَتُهُمْ‌ (۲)أَزْوَاجُهُمْ‌ (۲)فَاسْتَفْتِهِمْ‌ (۲)فَأَتَاهُمُ‌ (۲)سَمْعُهُمْ‌ (۲)يَنْصُرُونَهُمْ‌ (۲)لِبُيُوتِهِمْ‌ (۲)زَوَّجْنَاهُمْ‌ (۲)وَقَاهُمْ‌ (۲)بَالَهُمْ‌ (۲)أَمْثَالَهُمْ‌ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ‌ (۲)فَأَنْسَاهُمْ‌ (۲)بِذَنْبِهِمْ‌ (۲)دَعَوْتُهُمْ‌ (۲)فَزَادَهُمُ‌ (۱)شَيَاطِينِهِمْ‌ (۱)يَمُدُّهُمْ‌ (۱)تِجَارَتُهُمْ‌ (۱)بِنُورِهِمْ‌ (۱)تَرَكَهُمْ‌ (۱)بِسَمْعِهِمْ‌ (۱)عَرَضَهُمْ‌ (۱)أَنْبِئْهُمْ‌ (۱)أَنْبَأَهُمْ‌ (۱)تُحَدِّثُونَهُمْ‌ (۱)تُفَادُوهُمْ‌ (۱)إِخْرَاجُهُمْ‌ (۱)لَتَجِدَنَّهُمْ‌ (۱)أَمَانِيُّهُمْ‌ (۱)مِلَّتَهُمْ‌ (۱)فَسَيَكْفِيكَهُمُ‌ (۱)وَلاَّهُمْ‌ (۱)قِبْلَتِهِمُ‌ (۱)قِبْلَتَهُمْ‌ (۱)يُحِبُّونَهُمْ‌ (۱)يُرِيهِمُ‌ (۱)أَصْبَرَهُمْ‌ (۱)بِعَهْدِهِمْ‌ (۱)تُقَاتِلُوهُمْ‌ (۱)فَاقْتُلُوهُمْ‌ (۱)مَسَّتْهُمُ‌ (۱)تُخَالِطُوهُمْ‌ (۱)لِأَزْوَاجِهِمْ‌ (۱)أَحْيَاهُمْ‌ (۱)فَهَزَمُوهُمْ‌ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمُ‌ (۱)يُخْرِجُونَهُمْ‌ (۱)أَمْوَالَهُمُ‌ (۱)يَحْسَبُهُمُ‌ (۱)يَرَوْنَهُمْ‌ (۱)مِثْلَيْهِمْ‌ (۱)غَرَّهُمْ‌ (۱)دِينِهِمْ‌ (۱)جَمَعْنَاهُمْ‌ (۱)أَقْلاَمَهُمْ‌ (۱)فَأُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)تَوْبَتُهُمْ‌ (۱)تُحِبُّونَهُمْ‌ (۱)فَوْرِهِمْ‌ (۱)يَكْبِتَهُمْ‌ (۱)لِذُنُوبِهِمْ‌ (۱)قَوْلَهُمْ‌ (۱)فَآتَاهُمُ‌ (۱)تَحُسُّونَهُمْ‌ (۱)أَهَمَّتْهُمْ‌ (۱)مَضَاجِعِهِمْ‌ (۱)اسْتَزَلَّهُمُ‌ (۱)شَاوِرْهُمْ‌ (۱)فَاخْشَوْهُمْ‌ (۱)فَزَادَهُمْ‌ (۱)يَمْسَسْهُمْ‌ (۱)تَخَافُوهُمْ‌ (۱)قَتْلَهُمُ‌ (۱)قَتَلْتُمُوهُمْ‌ (۱)تَحْسَبَنَّهُمْ‌ (۱)جُنُوبِهِمْ‌ (۱)لَأُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)ارْزُقُوهُمْ‌ (۱)اكْسُوهُمْ‌ (۱)فَارْزُقُوهُمْ‌ (۱)فَآتُوهُمْ‌ (۱)نَلْعَنَهُمْ‌ (۱)نُصْلِيهِمْ‌ (۱)نُدْخِلُهُمْ‌ (۱)يُضِلَّهُمْ‌ (۱)عِظْهُمْ‌ (۱)لَآتَيْنَاهُمْ‌ (۱)لَهَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)أَرْكَسَهُمْ‌ (۱)لَسَلَّطَهُمْ‌ (۱)تَوَفَّاهُمُ‌ (۱)حِذْرَهُمْ‌ (۱)لَأُضِلَّنَّهُمْ‌ (۱)لَأُمَنِّيَنَّهُمْ‌ (۱)يَعِدُهُمْ‌ (۱)يُمَنِّيهِمْ‌ (۱)مِثْلُهُمْ‌ (۱)خَادِعُهُمْ‌ (۱)يُؤْتِيهِمْ‌ (۱)فَوْقَهُمُ‌ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ‌ (۱)كُفْرِهِمْ‌ (۱)قَتْلِهِمُ‌ (۱)بِصَدِّهِمْ‌ (۱)أَخْذِهِمُ‌ (۱)أَكْلِهِمْ‌ (۱)سَنُؤْتِيهِمْ‌ (۱)قَصَصْنَاهُمْ‌ (۱)نَقْصُصْهُمْ‌ (۱)فَسَيَحْشُرُهُمْ‌ (۱)فَيُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)فَسَيُدْخِلُهُمْ‌ (۱)عَزَّرْتُمُوهُمْ‌ (۱)لَعَنَّاهُمْ‌ (۱)يُنَبِّئُهُمُ‌ (۱)احْذَرْهُمْ‌ (۱)ذُنُوبِهِمْ‌ (۱)يُحِبُّهُمْ‌ (۱)يَنْهَاهُمُ‌ (۱)قَوْلِهِمُ‌ (۱)لَأَدْخَلْنَاهُمْ‌ (۱)اتَّخَذُوهُمْ‌ (۱)أَقْرَبَهُمْ‌ (۱)فَأَثَابَهُمُ‌ (۱)كِسْوَتُهُمْ‌ (۱)صِدْقُهُمْ‌ (۱)أَبْنَاءَهُمُ‌ (۱)فِتْنَتُهُمْ‌ (۱)إِعْرَاضُهُمْ‌ (۱)فَتَأْتِيَهُمْ‌ (۱)لَجَمَعَهُمْ‌ (۱)فَتَطْرُدَهُمْ‌ (۱)إِيمَانَهُمْ‌ (۱)إِخْوَانِهِمْ‌ (۱)اجْتَبَيْنَاهُمْ‌ (۱)هَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)فَبِهُدَاهُمُ‌ (۱)خَوْضِهِمْ‌ (۱)عَمَلَهُمْ‌ (۱)أَفْئِدَتَهُمْ‌ (۱)نَذَرُهُمْ‌ (۱)كَلَّمَهُمُ‌ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ‌ (۱)أَوْلِيَائِهِمْ‌ (۱)أَطَعْتُمُوهُمْ‌ (۱)وَلِيُّهُمْ‌ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمْ‌ (۱)لِشُرَكَائِهِمْ‌ (۱)أَوْلاَدِهِمْ‌ (۱)لِيُرْدُوهُمْ‌ (۱)وَصْفَهُمْ‌ (۱)أَوْلاَدَهُمْ‌ (۱)بِبَغْيِهِمْ‌ (۱)إِيَّاهُمْ‌ (۱)دِرَاسَتِهِمْ‌ (۱)لَآتِيَنَّهُمْ‌ (۱)شَمَائِلِهِمْ‌ (۱)تَرَوْنَهُمْ (۱)إِنَّهُمُ‌ (۱)يَنَالُهُمْ‌ (۱)نَصِيبُهُمْ‌ (۱)يَتَوَفَّوْنَهُمْ‌ (۱)أُخْرَاهُمْ‌ (۱)لِأُولاَهُمْ‌ (۱)فَآتِهِمْ‌ (۱)أُولاَهُمْ‌ (۱)لِأُخْرَاهُمْ‌ (۱)يَعْرِفُونَهُمْ‌ (۱)يَنَالُهُمُ‌ (۱)نَنْسَاهُمْ‌ (۱)يَوْمِهِمْ‌ (۱)جِئْنَاهُمْ‌ (۱)أَصَبْنَاهُمْ‌ (۱)لِأَكْثَرِهِمْ‌ (۱)اسْتَرْهَبُوهُمْ‌ (۱)طَائِرُهُمْ‌ (۱)حُلِيِّهِمْ‌ (۱)يُكَلِّمُهُمْ‌ (۱)سَيَنَالُهُمْ‌ (۱)أَخَذَتْهُمُ‌ (۱)أَهْلَكْتَهُمْ‌ (۱)يَأْمُرُهُمْ‌ (۱)يَنْهَاهُمْ‌ (۱)إِصْرَهُمْ‌ (۱)قَطَّعْنَاهُمُ‌ (۱)اسْأَلْهُمْ‌ (۱)حِيتَانُهُمْ‌ (۱)سَبْتِهِمْ‌ (۱)نَبْلُوهُمْ‌ (۱)مُهْلِكُهُمْ‌ (۱)مُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)يَسُومُهُمْ‌ (۱)قَطَّعْنَاهُمْ‌ (۱)أَشْهَدَهُمْ‌ (۱)بِصَاحِبِهِمْ‌ (۱)يَذَرُهُمْ‌ (۱)دَعَوْتُمُوهُمْ‌ (۱)فَادْعُوهُمْ‌ (۱)مَسَّهُمْ‌ (۱)إِخْوَانُهُمْ‌ (۱)يَمُدُّونَهُمْ‌ (۱)زَادَتْهُمْ‌ (۱)تُوَلُّوهُمُ‌ (۱)يُوَلِّهِمْ‌ (۱)تَقْتُلُوهُمْ‌ (۱)قَتَلَهُمْ‌ (۱)لَأَسْمَعَهُمْ‌ (۱)أَسْمَعَهُمْ‌ (۱)مُعَذِّبَهُمْ‌ (۱)يُعَذِّبَهُمُ‌ (۱)صَلاَتُهُمْ‌ (۱)يُرِيكَهُمُ‌ (۱)يُرِيكُمُوهُمْ‌ (۱)دِينُهُمْ‌ (۱)تَثْقَفَنَّهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُونَهُمُ‌ (۱)وَلاَيَتِهِمْ‌ (۱)مُدَّتِهِمْ‌ (۱)خُذُوهُمْ‌ (۱)احْصُرُوهُمْ‌ (۱)سَبِيلَهُمْ‌ (۱)تَخْشَوْنَهُمْ‌ (۱)يُخْزِهِمْ‌ (۱)يُبَشِّرُهُمْ‌ (۱)عَامِهِمْ‌ (۱)أَحْبَارَهُمْ‌ (۱)رُهْبَانَهُمْ‌ (۱)جِبَاهُهُمْ‌ (۱)ظُهُورُهُمْ‌ (۱)أَعْمَالِهِمْ‌ (۱)رَيْبِهِمْ‌ (۱)انْبِعَاثَهُمْ‌ (۱)فَثَبَّطَهُمْ‌ (۱)مَنَعَهُمْ‌ (۱)نَفَقَاتُهُمْ‌ (۱)لٰكِنَّهُمْ‌ (۱)تُنَبِّئُهُمْ‌ (۱)فَنَسِيَهُمْ‌ (۱)أَتَتْهُمْ‌ (۱)سَيَرْحَمُهُمُ‌ (۱)إِسْلاَمِهِمْ‌ (۱)أَغْنَاهُمُ‌ (۱)فَأَعْقَبَهُمْ‌ (۱)جُهْدَهُمْ‌ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ‌ (۱)لِتَحْمِلَهُمْ‌ (۱)سَيُدْخِلُهُمُ‌ (۱)اتَّبَعُوهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُهُمْ‌ (۱)نَعْلَمُهُمْ‌ (۱)سَنُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)تُطَهِّرُهُمْ‌ (۱)تُزَكِّيهِمْ‌ (۱)يُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)بُنْيَانُهُمُ‌ (۱)هَدَاهُمْ‌ (۱)حَوْلَهُمْ‌ (۱)يُصِيبُهُمْ‌ (۱)رِجْسِهِمْ‌ (۱)بِإِيمَانِهِمْ‌ (۱)اسْتِعْجَالَهُمْ‌ (۱)أَنْجَاهُمْ‌ (۱)رَسُولُهُمْ‌ (۱)نُذِيقُهُمُ‌ (۱)مَلَئِهِمْ‌ (۱)يَفْتِنَهُمْ‌ (۱)صُدُورَهُمْ‌ (۱)طَرَدْتُهُمْ‌ (۱)يُؤْتِيَهُمُ‌ (۱)سَنُمَتِّعُهُمْ‌ (۱)نَكِرَهُمْ‌ (۱)آتِيهِمْ‌ (۱)مَوْعِدَهُمُ‌ (۱)فَأَوْرَدَهُمُ‌ (۱)آلِهَتُهُمُ‌ (۱)زَادُوهُمْ‌ (۱)لَمُوَفُّوهُمْ‌ (۱)لَيُوَفِّيَنَّهُمْ‌ (۱)رَأَيْتُهُمْ‌ (۱)لَتُنَبِّئَنَّهُمْ‌ (۱)بِأَمْرِهِمْ‌ (۱)أَبَاهُمْ‌ (۱)وَارِدَهُمْ‌ (۱)فَعَرَفَهُمْ‌ (۱)رِحَالِهِمْ‌ (۱)أَبِيهِمْ‌ (۱)مَتَاعَهُمْ‌ (۱)مَوْثِقَهُمْ‌ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ‌ (۱)قَصَصِهِمْ‌ (۱)قَبْلِهِمُ‌ (۱)ظُلْمِهِمْ‌ (۱)ظِلاَلُهُمْ‌ (۱)لِرَبِّهِمُ‌ (۱)تُصِيبُهُمْ‌ (۱)سَمُّوهُمْ‌ (۱)ذَكِّرْهُمْ‌ (۱)لِرُسُلِهِمْ‌ (۱)ارْزُقْهُمْ‌ (۱)طَرْفُهُمْ‌ (۱)يَأْتِيهِمُ‌ (۱)مَكْرَهُمْ‌ (۱)سَرَابِيلُهُمْ‌ (۱)يُلْهِهِمُ‌ (۱)لَمَوْعِدُهُمْ‌ (۱)لَمُنَجُّوهُمْ‌ (۱)سَكْرَتِهِمْ‌ (۱)لَنَسْأَلَنَّهُمْ‌ (۱)يُضِلُّونَهُمْ‌ (۱)بُنْيَانَهُمْ‌ (۱)أَتَاهُمُ‌ (۱)يُخْزِيهِمْ‌ (۱)تَقَلُّبِهِمْ‌ (۱)أَلْسِنَتُهُمُ‌ (۱)وَلِيُّهُمُ‌ (۱)رِزْقِهِمْ‌ (۱)شُرَكَاءَهُمْ‌ (۱)يَهْدِيهِمُ‌ (۱)فَعَلَيْهِمْ‌ (۱)جَادِلْهُمْ‌ (۱)نَرْزُقُهُمْ‌ (۱)قَتْلَهُمْ‌ (۱)تَسْبِيحَهُمْ‌ (۱)نُخَوِّفُهُمْ‌ (۱)شَارِكْهُمْ‌ (۱)عِدْهُمْ‌ (۱)حَمَلْنَاهُمْ‌ (۱)بِإِمَامِهِمْ‌ (۱)كِتَابَهُمْ‌ (۱)يَسْتَفِزَّهُمْ‌ (۱)لِنَبْلُوَهُمْ‌ (۱)نَبَأَهُمْ‌ (۱)اعْتَزَلْتُمُوهُمْ‌ (۱)تَقْرِضُهُمْ‌ (۱)نُقَلِّبُهُمْ‌ (۱)مِلَّتِهِمْ‌ (۱)ثَامِنُهُمْ‌ (۱)بِعِدَّتِهِمْ‌ (۱)حَشَرْنَاهُمْ‌ (۱)أَشْهَدْتُهُمْ‌ (۱)تَدْعُهُمْ‌ (۱)يُؤَاخِذُهُمْ‌ (۱)لِمَهْلِكِهِمْ‌ (۱)فَجَمَعْنَاهُمْ‌ (۱)اعْتَزَلَهُمْ‌ (۱)رِزْقُهُمْ‌ (۱)لَنَحْشُرَنَّهُمْ‌ (۱)لَنُحْضِرَنَّهُمْ‌ (۱)تَؤُزُّهُمْ‌ (۱)أَحْصَاهُمْ‌ (۱)عَدَّهُمْ‌ (۱)حِبَالُهُمْ‌ (۱)عِصِيُّهُمْ‌ (۱)سِحْرِهِمْ‌ (۱)فَغَشِيَهُمْ‌ (۱)أَضَلَّهُمُ‌ (۱)أَمْثَلُهُمْ‌ (۱)صَدَقْنَاهُمُ‌ (۱)فَأَنْجَيْنَاهُمْ‌ (۱)وُجُوهِهِمُ‌ (۱)فَتَبْهَتُهُمْ‌ (۱)تَمْنَعُهُمْ‌ (۱)يَذْكُرُهُمْ‌ (۱)فَاسْأَلُوهُمْ‌ (۱)لِحُكْمِهِمْ‌ (۱)أَدْخَلْنَاهُمْ‌ (۱)يَحْزُنُهُمُ‌ (۱)تَتَلَقَّاهُمُ‌ (۱)رُءُوسِهِمُ‌ (۱)تَفَثَهُمْ‌ (۱)نُذُورَهُمْ‌ (۱)نَصْرِهِمْ‌ (۱)لَيَرْزُقَنَّهُمُ‌ (۱)لَيُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)يَسْلُبْهُمُ‌ (۱)صَلَوَاتِهِمْ‌ (۱)أَتْرَفْنَاهُمْ‌ (۱)غَمْرَتِهِمْ‌ (۱)نُمِدُّهُمْ‌ (۱)مُتْرَفِيهِمْ‌ (۱)آبَاءَهُمُ‌ (۱)رَسُولَهُمْ‌ (۱)بِذِكْرِهِمْ‌ (۱)ذِكْرِهِمْ‌ (۱)لَتَدْعُوهُمْ‌ (۱)رَحِمْنَاهُمْ‌ (۱)فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ‌ (۱)جَزَيْتُهُمُ‌ (۱)فَاجْلِدُوهُمْ‌ (۱)أَلْسِنَتُهُمْ‌ (۱)يُوَفِّيهِمُ‌ (۱)يُغْنِهِمُ‌ (۱)يُغْنِيَهُمُ‌ (۱)فَكَاتِبُوهُمْ‌ (۱)تُلْهِيهِمْ‌ (۱)أَمَرْتَهُمْ‌ (۱)لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ‌ (۱)لَيُبَدِّلَنَّهُمْ‌ (۱)خَوْفِهِمْ‌ (۱)شَأْنِهِمْ‌ (۱)رَأَتْهُمْ‌ (۱)مَتَّعْتَهُمْ‌ (۱)فَدَمَّرْنَاهُمْ‌ (۱)أَغْرَقْنَاهُمْ‌ (۱)جَاهِدْهُمْ‌ (۱)خَاطَبَهُمُ‌ (۱)أَعْنَاقُهُمْ‌ (۱)فَسَيَأْتِيهِمْ‌ (۱)حِبَالَهُمْ‌ (۱)عِصِيَّهُمْ‌ (۱)فَأَخْرَجْنَاهُمْ‌ (۱)فَأَتْبَعُوهُمْ‌ (۱)فَيَأْتِيَهُمْ‌ (۱)يَتَّبِعُهُمُ‌ (۱)تَمْلِكُهُمْ‌ (۱)فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ‌ (۱)لَنُخْرِجَنَّهُمْ‌ (۱)مَكْرِهِمْ‌ (۱)دَمَّرْنَاهُمْ‌ (۱)بُيُوتُهُمْ‌ (۱)عِلْمُهُمْ‌ (۱)تُكَلِّمُهُمْ‌ (۱)نَجْعَلَهُمُ‌ (۱)دُونِهِمُ‌ (۱)أَتْبَعْنَاهُمْ‌ (۱)أَغْوَيْنَاهُمْ‌ (۱)ذُنُوبِهِمُ‌ (۱)لَنُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)خَطَايَاهُمْ‌ (۱)أَثْقَالَهُمْ‌ (۱)أَثْقَالِهِمْ‌ (۱)يَكْفِهِمْ‌ (۱)لَجَاءَهُمُ‌ (۱)لَيَأْتِيَنَّهُمْ‌ (۱)يَغْشَاهُمُ‌ (۱)حَوْلِهِمْ‌ (۱)لَنَهْدِيَنَّهُمْ‌ (۱)غَلَبِهِمْ‌ (۱)تَخَافُونَهُمْ‌ (۱)أَذَاقَهُمْ‌ (۱)لِيُذِيقَهُمْ‌ (۱)فَلِأَنْفُسِهِمْ‌ (۱)يَدْعُوهُمْ‌ (۱)فَنُنَبِّئُهُمْ‌ (۱)نُمَتِّعُهُمْ‌ (۱)نَضْطَرُّهُمْ‌ (۱)فَمَأْوَاهُمُ‌ (۱)أَنْعَامُهُمْ‌ (۱)ادْعُوهُمْ‌ (۱)صِدْقِهِمْ‌ (۱)بِصِدْقِهِمْ‌ (۱)بِغَيْظِهِمْ‌ (۱)ظَاهَرُوهُمْ‌ (۱)صَيَاصِيهِمْ‌ (۱)أَرْضَهُمْ‌ (۱)دِيَارَهُمْ‌ (۱)أَدْعِيَائِهِمْ‌ (۱)أَذَاهُمْ‌ (۱)آتِهِمْ‌ (۱)الْعَنْهُمْ‌ (۱)دَلَّهُمْ‌ (۱)مَسْكَنِهِمْ‌ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ‌ (۱)مَزَّقْنَاهُمْ‌ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ‌ (۱)أَكْثَرِهِمْ‌ (۱)فَأَغْشَيْنَاهُمْ‌ (۱)آثَارَهُمْ‌ (۱)نُغْرِقْهُمْ‌ (۱)تَأْخُذُهُمْ‌ (۱)لَمَسَخْنَاهُمْ‌ (۱)مَكَانَتِهِمْ‌ (۱)رَكُوبُهُمْ‌ (۱)نَصْرَهُمْ‌ (۱)فَاهْدُوهُمْ‌ (۱)قِفُوهُمْ‌ (۱)مَرْجِعَهُمْ‌ (۱)آلِهَتِهِمْ‌ (۱)نَصَرْنَاهُمْ‌ (۱)فَمَتَّعْنَاهُمْ‌ (۱)إِفْكِهِمْ‌ (۱)أَبْصِرْهُمْ‌ (۱)بِسَاحَتِهِمْ‌ (۱)أَخْلَصْنَاهُمْ‌ (۱)نَعُدُّهُمْ‌ (۱)أَتَّخَذْنَاهُمْ‌ (۱)نَعْبُدُهُمْ‌ (۱)هَدَاهُمُ‌ (۱)فَأَذَاقَهُمُ‌ (۱)يَجْزِيَهُمْ‌ (۱)سَيُصِيبُهُمْ‌ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ‌ (۱)تَقَلُّبُهُمْ‌ (۱)بِرَسُولِهِمْ‌ (۱)فَأَخَذْتُهُمْ‌ (۱)قِهِمْ‌ (۱)أَدْخِلْهُمْ‌ (۱)وَعَدْتَهُمْ‌ (۱)قِهِمُ‌ (۱)لِنُذِيقَهُمْ‌ (۱)فَهَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)فَأَخَذَتْهُمْ‌ (۱)لِجُلُودِهِمْ‌ (۱)سَنُرِيهِمْ‌ (۱)لَجَعَلَهُمْ‌ (۱)حُجَّتُهُمْ‌ (۱)جَمْعِهِمْ‌ (۱)يُزَوِّجُهُمْ‌ (۱)خَلْقَهُمْ‌ (۱)شَهَادَتُهُمْ‌ (۱)عَبَدْنَاهُمْ‌ (۱)مَعِيشَتَهُمْ‌ (۱)لَيَصُدُّونَهُمْ‌ (۱)وَعَدْنَاهُمْ‌ (۱)نُرِيهِمْ‌ (۱)اخْتَرْنَاهُمْ‌ (۱)مِيقَاتُهُمْ‌ (۱)مَحْيَاهُمْ‌ (۱)مَمَاتُهُمْ‌ (۱)حُجَّتَهُمْ‌ (۱)فَيُدْخِلُهُمْ‌ (۱)دُعَائِهِمْ‌ (۱)أَوْدِيَتِهِمْ‌ (۱)نَصَرَهُمُ‌ (۱)إِفْكُهُمْ‌ (۱)أَثْخَنْتُمُوهُمْ‌ (۱)سَيَهْدِيهِمْ‌ (۱)يُدْخِلُهُمُ‌ (۱)أَمْعَاءَهُمْ‌ (۱)تَقْوَاهُمْ‌ (۱)ذِكْرَاهُمْ‌ (۱)فَأَصَمَّهُمْ‌ (۱)إِسْرَارَهُمْ‌ (۱)تَوَفَّتْهُمُ‌ (۱)أَضْغَانَهُمْ‌ (۱)لَأَرَيْنَاكَهُمْ‌ (۱)فَلَعَرَفْتَهُمْ‌ (۱)لَتَعْرِفَنَّهُمْ‌ (۱)لَعَنَهُمْ‌ (۱)تُقَاتِلُونَهُمْ‌ (۱)أَثَابَهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُوهُمْ‌ (۱)تَطَئُوهُمْ‌ (۱)أَلْزَمَهُمْ‌ (۱)سِيمَاهُمْ‌ (۱)أَصْوَاتَهُمْ‌ (۱)أَصْحَابِهِمْ‌ (۱)يَوْمِهِمُ‌ (۱)اتَّبَعَتْهُمْ‌ (۱)ذُرِّيَّتُهُمْ‌ (۱)أَلَتْنَاهُمْ‌ (۱)عَمَلِهِمْ‌ (۱)أَمْدَدْنَاهُمْ‌ (۱)تَأْمُرُهُمْ‌ (۱)أَحْلاَمُهُمْ‌ (۱)مُسْتَمِعُهُمْ‌ (۱)مَبْلَغُهُمْ‌ (۱)فَارْتَقِبْهُمْ‌ (۱)صَاحِبَهُمْ‌ (۱)أَنْذَرَهُمْ‌ (۱)صَبَّحَهُمْ‌ (۱)مَوْعِدُهُمْ‌ (۱)نُزُلُهُمْ‌ (۱)يُنَادُونَهُمْ‌ (۱)أُمَّهَاتِهِمْ‌ (۱)وَلَدْنَهُمْ‌ (۱)بِضَارِّهِمْ‌ (۱)إِخْوَانَهُمْ‌ (۱)عَشِيرَتَهُمْ‌ (۱)أَيَّدَهُمْ‌ (۱)يُدْخِلُهُمْ‌ (۱)مَانِعَتُهُمْ‌ (۱)حُصُونُهُمْ‌ (۱)بُيُوتَهُمْ‌ (۱)لَعَذَّبَهُمْ‌ (۱)لِإِخْوَانِهِمُ‌ (۱)نَصَرُوهُمْ‌ (۱)بَأْسُهُمْ‌ (۱)لِقَوْمِهِمْ‌ (۱)تَبَرُّوهُمْ‌ (۱)تَوَلَّوْهُمْ‌ (۱)عَدُوِّهِمْ‌ (۱)أَجْسَامُهُمْ‌ (۱)لِقَوْلِهِمْ‌ (۱)فَاحْذَرْهُمْ‌ (۱)فَاحْذَرُوهُمْ‌ (۱)سَأَلَهُمْ‌ (۱)أَوْسَطُهُمْ‌ (۱)سَلْهُمْ‌ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ‌ (۱)يُبَصَّرُونَهُمْ‌ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ‌ (۱)يَزِدْهُمْ‌ (۱)خَطِيئَاتِهِمْ‌ (۱)تَذَرْهُمْ‌ (۱)فَزَادُوهُمْ‌ (۱)لَأَسْقَيْنَاهُمْ‌ (۱)اهْجُرْهُمْ‌ (۱)مَهِّلْهُمْ‌ (۱)عِدَّتَهُمْ‌ (۱)تَنْفَعُهُمْ‌ (۱)فَوَقَاهُمُ‌ (۱)لَقَّاهُمْ‌ (۱)جَزَاهُمْ‌ (۱)حَسِبْتَهُمْ‌ (۱)عَالِيَهُمْ‌ (۱)سَقَاهُمْ‌ (۱)أَسْرَهُمْ‌ (۱)نُتْبِعُهُمُ‌ (۱)كَالُوهُمْ‌ (۱)وَزَنُوهُمْ‌ (۱)أَهْلِهِمُ‌ (۱)رَأَوْهُمْ‌ (۱)أَمْهِلْهُمْ‌ (۱)إِيَابَهُمْ‌ (۱)حِسَابَهُمْ‌ (۱)كَيْدَهُمْ‌ (۱)تَرْمِيهِمْ‌ (۱)إِيلاَفِهِمْ‌ (۱)أَطْعَمَهُمْ‌ (۱)آمَنَهُمْ‌ (۱)

آیات (۲۱۰۵)

توبه · ۱۰۶

وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

و گروهی دیگر، به فرمان خدا واگذار شده‌اند (و کارشان با خداست)؛ یا آنها را مجازات می‌کند، و یا توبه آنان را می‌پذیرد (، هر طور که شایسته باشند)؛ و خداوند دانا و حکیم است!

توبه · ۱۰۷

وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِرَاراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِرْصَاداً لِمَنْ حَارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَيَحْلِفُنَ إِنْ أَرَدْنَا إِلاَّ الْحُسْنَى وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

(گروهی دیگر از آنها) کسانی هستند که مسجدی ساختند برای زیان (به مسلمانان)، و (تقوّیت) کفر، و تفرقه‌افکنی میان مؤمنان، و کمینگاه برای کسی که از پیش با خدا و پیامبرش مبارزه کرده بود؛ آنها سوگند یاد می‌کنند که: «جز نیکی (و خدمت)، نظری نداشته‌ایم!» امّا خداوند گواهی می‌دهد که آنها دروغگو هستند!

توبه · ۱۱۰

لاَ يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِي بَنَوْا رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمْ إِلاَّ أَنْ تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

(امّا) این بنایی را که آنها ساختند، همواره بصورت یک وسیله شک و تردید، در دلهایشان باقی می‌ماند؛ مگر اینکه دلهایشان پاره پاره شود (و بمیرند؛ وگرنه، هرگز از دل آنها بیرون نمی‌رود)؛ و خداوند دانا و حکیم است!

توبه · ۱۱۱

إِنَ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوَالَهُمْ بِأَنَ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً فِي التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

خداوند از مؤمنان، جانها و اموالشان را خریداری کرده، که (در برابرش) بهشت برای آنان باشد؛ (به این گونه که:) در راه خدا پیکار می‌کنند، می‌کشند و کشته می‌شوند؛ این وعده حقّی است بر او، که در تورات و انجیل و قرآن ذکر فرموده؛ و چه کسی از خدا به عهدش وفادارتر است؟! اکنون بشارت باد بر شما، به داد و ستدی که با خدا کرده‌اید؛ و این است آن پیروزی بزرگ!

توبه · ۱۱۳

مَا كَانَ لِلنَّبِيِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَ لَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ

برای پیامبر و مؤمنان، شایسته نبود که برای مشرکان (از خداوند) طلب آمرزش کنند، هر چند از نزدیکانشان باشند؛ (آن هم) پس از آنکه بر آنها روشن شد که این گروه، اهل دوزخند!

توبه · ۱۱۵

وَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِلَ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَا يَتَّقُونَ إِنَ اللَّهَ بِكُلِ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ

چنان نبود که خداوند قومی را، پس از آن که آنها را هدایت کرد (و ایمان آوردند) گمراه (و مجازات) کند؛ مگر آنکه اموری را که باید از آن بپرهیزند، برای آنان بیان نماید (و آنها مخالفت کنند)؛ زیرا خداوند به هر چیزی داناست!

توبه · ۱۱۷

لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِ وَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ

مسلّماً خداوند رحمت خود را شامل حال پیامبر و مهاجران و انصار، که در زمان عسرت و شدّت (در جنگ تبوک) از او پیروی کردند، نمود؛ بعد از آنکه نزدیک بود دلهای گروهی از آنها، از حقّ منحرف شود (و از میدان جنگ بازگردند)؛ سپس خدا توبه آنها را پذیرفت، که او نسبت به آنان مهربان و رحیم است!

توبه · ۱۱۸

وَ عَلَى الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّى إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَ ضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنْفُسُهُمْ وَ ظَنُّوا أَنْ لاَ مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلاَّ إِلَيْهِ ثُمَ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا إِنَ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

(همچنین) آن سه نفر که (از شرکت در جنگ تبوک) تخلّف جستند، (و مسلمانان با آنان قطع رابطه نمودند،) تا آن حدّ که زمین با همه وسعتش بر آنها تنگ شد؛ (حتّی) در وجود خویش، جایی برای خود نمی‌یافتند؛ (در آن هنگام) دانستند پناهگاهی از خدا جز بسوی او نیست؛ سپس خدا رحمتش را شامل حال آنها نمود، (و به آنان توفیق داد) تا توبه کنند؛ خداوند بسیار توبه‌پذیر و مهربان است!

توبه · ۱۲۰

مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَ مَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ وَ لاَ يَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لاَ يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَ لاَ نَصَبٌ وَ لاَ مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لاَ يَطَئُونَ مَوْطِئاً يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَ لاَ يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلاً إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ إِنَ اللَّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ

سزاوار نیست که اهل مدینه، و بادیه‌نشینانی که اطراف آنها هستند، از رسول خدا تخلّف جویند؛ و برای حفظ جان خویش، از جان او چشم بپوشند! این بخاطر آن است که هیچ تشنگی و خستگی، و گرسنگی در راه خدا به آنها نمی‌رسد و هیچ گامی که موجب خشم کافران می‌شود برنمی‌دارند، و ضربه‌ای از دشمن نمی‌خورند، مگر اینکه به خاطر آن، عمل صالحی برای آنها نوشته می‌شود؛ زیرا خداوند پاداش نیکوکاران را تباه نمی‌کند!

توبه · ۱۲۱

وَ لاَ يُنْفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَ لاَ كَبِيرَةً وَ لاَ يَقْطَعُونَ وَادِياً إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

و هیچ مال کوچک یا بزرگی را (در این راه) انفاق نمی‌کنند، و هیچ سرزمینی را (بسوی میدان جهاد و یا در بازگشت) نمی‌پیمایند، مگر اینکه برای آنها نوشته می‌شود؛ تا خداوند آن را بعنوان بهترین اعمالشان، پاداش دهد.

توبه · ۱۲۲

وَ مَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْ لاَ نَفَرَ مِنْ كُلِ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ

شایسته نیست مؤمنان همگی (بسوی میدان جهاد) کوچ کنند؛ چرا از هر گروهی از آنان، طایفه‌ای کوچ نمی‌کند (و طایفه‌ای در مدینه بماند)، تا در دین (و معارف و احکام اسلام) آگاهی یابند و به هنگام بازگشت بسوی قوم خود، آنها را بیم دهند؟! شاید (از مخالفت فرمان پروردگار) بترسند، و خودداری کنند!

توبه · ۱۲۴

وَ إِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هٰذِهِ إِيمَاناً فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ

و هنگامی که سوره‌ای نازل می‌شود، بعضی از آنان (به دیگران) می‌گویند: «این سوره، ایمان کدام یک از شما را افزون ساخت؟!» (به آنها بگو:) اما کسانی که ایمان آورده‌اند، بر ایمانشان افزوده؛ و آنها (به فضل و رحمت الهی) خوشحالند.

توبه · ۱۲۵

وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ مَاتُوا وَ هُمْ كَافِرُونَ

و امّا آنها که در دلهایشان بیماری است، پلیدی بر پلیدیشان افزوده؛ و از دنیا رفتند در حالی که کافر بودند.

توبه · ۱۲۶

أَ وَ لاَ يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِ عَامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَ لاَ يَتُوبُونَ وَ لاَ هُمْ يَذَّكَّرُونَ

آیا آنها نمی‌بینند که در هر سال، یک یا دو بار آزمایش می‌شوند؟! باز توبه نمی‌کنند، و متذکّر هم نمی‌گردند!

توبه · ۱۲۷

وَ إِذَا مَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَ يَفْقَهُونَ

و هنگامی که سوره‌ای نازل می‌شود، بعضی از آنها [= منافقان‌] به یکدیگر نگاه می‌کنند و می‌گویند: «آیا کسی شما را می‌بیند؟ (اگر از حضور پیامبر بیرون رویم، کسی متوجّه ما نمی‌شود!)» سپس منصرف می‌شوند (و بیرون می‌روند)؛ خداوند دلهایشان را (از حق) منصرف ساخته؛ چرا که آنها، گروهی هستند که نمی‌فهمند (و بی‌دانشند)!

یونس · ۲

أَ كَانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَ هٰذَا لَسَاحِرٌ مُبِينٌ

آیا برای مردم، موجب شگفتی بود که به مردی از آنها وحی فرستادیم که مردم را (از عواقب کفر و گناه) بترسان، و به کسانی که ایمان آورده‌اند بشارت ده که برای آنها، سابقه نیک (و پاداشهای مسلّم) نزد پروردگارشان است؟! (امّا) کافران گفتند: «این مرد، ساحر آشکاری است!»

یونس · ۴

إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً وَعْدَ اللَّهِ حَقّاً إِنَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ بِالْقِسْطِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْفُرُونَ

بازگشت همه شما بسوی اوست! خداوند وعده حقّی فرموده؛ او آفرینش را آغاز می‌کند، سپس آن را بازمی‌گرداند، تا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند، بعدالت جزا دهد؛ و برای کسانی که کافر شدند، نوشیدنی از مایع سوزان است؛ و عذابی دردناک، بخاطر آنکه کفر می‌ورزیدند!

یونس · ۷

إِنَ الَّذِينَ لاَ يَرْجُونَ لِقَاءَنَا وَ رَضُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ اطْمَأَنُّوا بِهَا وَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ آيَاتِنَا غَافِلُونَ

آنها که ایمان به ملاقات ما (و روز رستاخیز) ندارند، و به زندگی دنیا خشنود شدند و بر آن تکیه کردند، و آنها که از آیات ما غافلند،

یونس · ۸

أُولٰئِكَ مَأْوَاهُمُ النَّارُ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

(همه) آنها جایگاهشان آتش است، بخاطر کارهایی که انجام می‌دادند!

یونس · ۹

إِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمَانِهِمْ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ

(ولی) کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، پروردگارشان آنها را در پرتو ایمانشان هدایت می‌کند؛ از زیر (قصرهای) آنها در باغهای بهشت، نهرها جاری است.

یونس · ۱۰

دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَ وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلاَمٌ وَ آخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِ الْعَالَمِينَ

گفتار (و دعای) آنها در بهشت این است که: «خداوندا، منزهی تو!» و تحیّت آنها در آنجا: سلام؛ و آخرین سخنشان این است که: «حمد، مخصوص پروردگار عالمیان است!»

یونس · ۱۱

وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لاَ يَرْجُونَ لِقَاءَنَا فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

اگر همان گونه که مردم در به دست آوردن «خوبی» ها عجله دارند، خداوند در مجازاتشان شتاب می‌کرد، (بزودی) عمرشان به پایان می‌رسید (و همگی نابود می‌شدند)؛ ولی کسانی را که ایمان به لقای ما ندارند، به حال خود رها می‌کنیم تا در طغیانشان سرگردان شوند!

یونس · ۱۳

وَ لَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ وَ مَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ

ما امّتهای پیش از شما را، هنگامی که ظلم کردند، هلاک نمودیم؛ در حالی که پیامبرانشان دلایل روشن برای آنها آوردند، ولی آنها ایمان نیاوردند؛ این‌گونه گروه مجرمان را کیفر می‌دهیم!

یونس · ۱۴

ثُمَ جَعَلْنَاكُمْ خَلاَئِفَ فِي الْأَرْضِ مِنْ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ

سپس شما را جانشینان آنها در روی زمین -پس از ایشان- قرار دادیم؛ تا ببینیم شما چگونه عمل می‌کنید!

یونس · ۱۵

وَ إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ لاَ يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا يُوحَى إِلَيَ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

و هنگامی که آیات روشن ما بر آنها خوانده می‌شود، کسانی که ایمان به لقای ما (و روز رستاخیز) ندارند می‌گویند: «قرآنی غیر از این بیاور، یا آن را تبدیل کن! (و آیات نکوهش بتها را بردار)» بگو: «من حق ندارم که از پیش خود آن را تغییر دهم؛ فقط از چیزی که بر من وحی می‌شود، پیروی می‌کنم! من اگر پروردگارم را نافرمانی کنم، از مجازات روز بزرگ (قیامت) می‌ترسم!»

یونس · ۱۸

وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لاَ يَضُرُّهُمْ وَ لاَ يَنْفَعُهُمْ وَ يَقُولُونَ هٰؤُلاَءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَ تُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لاَ يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَ لاَ فِي الْأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ

آنها غیر از خدا، چیزهایی را می‌پرستند که نه به آنان زیان می‌رساند، و نه سودی می‌بخشد؛ و می‌گویند: «اینها شفیعان ما نزد خدا هستند!» بگو: «آیا خدا را به چیزی خبر می‌دهید که در آسمانها و زمین سراغ ندارد؟!» منزه است او، و برتر است از آن همتایانی که قرار می‌دهند!

یونس · ۱۹

وَ مَا كَانَ النَّاسُ إِلاَّ أُمَّةً وَاحِدَةً فَاخْتَلَفُوا وَ لَوْ لاَ كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيمَا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

(در آغاز) همه مردم امّت واحدی بودند؛ سپس اختلاف کردند؛ و اگر فرمانی از طرف پروردگارت (درباره عدم مجازات سریع آنان) از قبل صادر نشده بود، در میان آنها در آنچه اختلاف داشتند داوری می‌شد (و سپس همگی به مجازات می‌رسیدند).

یونس · ۲۱

وَ إِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُمْ مَكْرٌ فِي آيَاتِنَا قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْراً إِنَ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ

هنگامی که به مردم، پس از ناراحتی که به آنها رسیده است، رحمتی بچشانیم، در آیات ما نیرنگ می‌کنند (، و برای آن نعمت و رحمت توجیهات ناروا می‌کنند)؛ بگو: «خداوند سریعتر از شما مکر [= چاره‌جویی‌] می‌کند؛ و رسولان [= فرشتگان] ما، آنچه نیرنگ می‌کنید (و نقشه می‌کشید)، می‌نویسند!»

یونس · ۲۲

هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ حَتَّى إِذَا كُنْتُمْ فِي الْفُلْكِ وَ جَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَ فَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَ جَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِ مَكَانٍ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهِ لَنَكُونَنَ مِنَ الشَّاكِرِينَ

او کسی است که شما را در خشکی و دریا سیر می‌دهد؛ زمانی که در کشتی قرارمی‌گیرید، و بادهای موافق آنان را (بسوی مقصد) حرکت میدهد و خوشحال می‌شوند، ناگهان طوفان شدیدی می‌وزد؛ و امواج از هر سو به سراغ آنها می‌آید؛ و گمان می‌کنند هلاک خواهند شد؛ در آن هنگام، خدا را از روی اخلاص می‌خوانند که: «اگر ما را از این گرفتاری نجات دهی، حتماً از سپاسگزاران خواهیم بود!»

یونس · ۲۳

فَلَمَّا أَنْجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

امّا هنگامی که خدا آنها را رهایی بخشید، (باز) به ناحق، در زمین ستم میکنند. ای مردم! ستمهای شما، به زیان خود شماست! از زندگی دنیا بهره (میبرید)، سپس بازگشت شما بسوی ماست؛ و ما، شما را به آنچه عمل میکردید، خبر میدهیم!

یونس · ۲۴

إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعَامُ حَتَّى إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَ ازَّيَّنَتْ وَ ظَنَ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلاً أَوْ نَهَاراً فَجَعَلْنَاهَا حَصِيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

مثل زندگی دنیا، همانند آبی است که از آسمان نازل کرده‌ایم؛ که در پی آن، گیاهان (گوناگون) زمین -که مردم و چهارپایان از آن می‌خورند- می‌روید؛ تا زمانی که زمین، زیبایی خود را یافته و آراسته می‌گردد، و اهل آن مطمئن می‌شوند که می‌توانند از آن بهره‌مند گردند، (ناگهان) فرمان ما، شب‌هنگام یا در روز، (برای نابودی آن) فرامی‌رسد؛ (سرما یا صاعقه‌ای را بر آن مسلّط می‌سازیم؛) و آنچنان آن را درو می‌کنیم که گویی دیروز هرگز (چنین کشتزاری) نبوده است! این گونه، آیات خود را برای گروهی که می‌اندیشند، شرح می‌دهیم!

یونس · ۲۶

لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى وَ زِيَادَةٌ وَ لاَ يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لاَ ذِلَّةٌ أُولٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

کسانی که نیکی کردند، پاداش نیک و افزون بر آن دارند؛ و تاریکی و ذلّت، چهره‌هایشان را نمی‌پوشاند؛ آنها اهل بهشتند، و جاودانه در آن خواهند ماند.

یونس · ۲۷

وَ الَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئَاتِ جَزَاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِهَا وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ مَا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ كَأَنَّمَا أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِماً أُولٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

امّا کسانی که مرتکب گناهان شدند، جزای بدی بمقدار آن دارند؛ و ذلّت و خواری، چهره آنان را می‌پوشاند؛ و هیچ چیز نمی‌تواند آنها را از (مجازات) خدا نگه دارد! (چهره‌هایشان آنچنان تاریک است که) گویی با پاره‌هایی از شب تاریک، صورت آنها پوشیده شده! آنها اهل دوزخند؛ و جاودانه در آن خواهند ماند!

یونس · ۲۸

وَ يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنْتُمْ وَ شُرَكَاؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَ قَالَ شُرَكَاؤُهُمْ مَا كُنْتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ

(به خاطر بیاورید) روزی را که همه آنها را جمع می‌کنیم، سپس به مشرکان می‌گوییم: «شما و معبودهایتان در جای خودتان باشید (تا به حسابتان رسیدگی شود!)» سپس آنها را از هم جدا می‌سازیم (و از هر یک جداگانه سؤال می‌کنیم). و معبودهایشان (به آنها) می‌گویند: «شما (هرگز) ما را عبادت نمی‌کردید!»

یونس · ۳۰

هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُ نَفْسٍ مَا أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلاَهُمُ الْحَقِ وَ ضَلَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

در آن جا، هر کس عملی را که قبلاً انجام داده است، می‌آزماید. و همگی بسوی «اللّه» -مولا و سرپرستِ حقیقی خود- بازگردانده می‌شوند؛ و چیزهایی را که بدروغ همتای خدا قرار داده بودند، گم و نابود می‌شوند!

یونس · ۳۳

كَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ فَسَقُوا أَنَّهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ

اینچنین فرمان پروردگارت بر فاسقان مسلّم شده که آنها (پس از این همه لجاجت و گناه)، ایمان نخواهند آورد!

یونس · ۳۶

وَ مَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلاَّ ظَنّاً إِنَ الظَّنَ لاَ يُغْنِي مِنَ الْحَقِ شَيْئاً إِنَ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ

و بیشتر آنها، جز از گمان (و پندارهای بی‌اساس)، پیروی نمی‌کنند؛ (در حالی که) گمان، هرگز انسان را از حقّ بی‌نیاز نمی‌سازد (و به حق نمی‌رساند)! به یقین، خداوند از آنچه انجام می‌دهند، آگاه است!

یونس · ۳۹

بَلْ كَذَّبُوا بِمَا لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ

(ولی آنها از روی علم و دانش قرآن را انکار نکردند؛) بلکه چیزی را تکذیب کردند که آگاهی از آن نداشتند، و هنوز واقعیتش بر آنان روشن نشده است! پیشینیان آنها نیز همین گونه تکذیب کردند؛ پس بنگر عاقبت کار ظالمان چگونه بود!

یونس · ۴۰

وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لاَ يُؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ

بعضی از آنها، به آن ایمان می‌آورند؛ و بعضی ایمان نمی‌آورند؛ و پروردگارت به مفسدان آگاهتر است (و آنها را بهتر می‌شناسد)!

یونس · ۴۲

وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَ وَ لَوْ كَانُوا لاَ يَعْقِلُونَ

گروهی از آنان، بسوی تو گوش فرامی‌دهند (؛ امّا گویی هیچ نمی‌شنوند و کرند)! آیا تو می‌توانی سخن خود را به گوش کران برسانی، هر چند نفهمند؟!

یونس · ۴۳

وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْظُرُ إِلَيْكَ أَ فَأَنْتَ تَهْدِي الْعُمْيَ وَ لَوْ كَانُوا لاَ يُبْصِرُونَ

و گروهی از آنان، به سوی تو می‌نگرند (امّا گویی هیچ نمی‌بینند)! آیا تو می‌توانی نابینایان را هدایت کنی، هر چند نبینند؟!

یونس · ۴۴

إِنَ اللَّهَ لاَ يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئاً وَ لٰكِنَ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

خداوند هیچ به مردم ستم نمی‌کند؛ ولی این مردمند که به خویشتن ستم می‌کند!

یونس · ۴۵

وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَأَنْ لَمْ يَلْبَثُوا إِلاَّ سَاعَةً مِنَ النَّهَارِ يَتَعَارَفُونَ بَيْنَهُمْ قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّهِ وَ مَا كَانُوا مُهْتَدِينَ

(به یاد آور) روزی را که (خداوند) آنها را جمع (و محشور) می‌سازد؛ آنچنان که (احساس می‌کنند) گویی جز ساعتی از روز، (در دنیا) توقّف نکردند؛ به آن مقدار که یکدیگر را (ببینند و) بشناسند! مسلّماً آنها که لقای خداوند (و روز رستاخیز) را تکذیب کردند، زیان بردند و هدایت نیافتند!

یونس · ۴۶

وَ إِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ

اگر ما، پاره‌ای از مجازاتهایی را که به آنها وعده داده‌ایم، (در حال حیات تو (به تو نشان دهیم، و یا) پیش از آنکه گرفتار عذاب شوند،) تو را از دنیا ببریم، در هر حال، بازگشتشان به سوی ماست؛ سپس خداوند بر آنچه آنها انجام می‌دادند گواه است!

یونس · ۴۷

وَ لِكُلِ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذَا جَاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

برای هر امّتی، رسولی است؛ هنگامی که رسولشان به سوی آنان بیاید، بعدالت در میان آنها داوری می‌شود؛ و ستمی به آنها نخواهد شد!

یونس · ۴۹

قُلْ لاَ أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرّاً وَ لاَ نَفْعاً إِلاَّ مَا شَاءَ اللَّهُ لِكُلِ أُمَّةٍ أَجَلٌ إِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَلاَ يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَ لاَ يَسْتَقْدِمُونَ

بگو: «من (حتّی) برای خودم زیان و سودی را مالک نیستم، (تا چه رسد برای شما!) مگر آنچه خدا بخواهد. (این مقدار می‌دانم که) برای هر قوم و ملّتی، سرآمدی است؛ هنگامی که اجل آنها فرا رسد، (و فرمان مجازات یا مرگشان صادر شود،) نه ساعتی تأخیر می‌کنند، و نه پیشی می‌گیرند!

یونس · ۵۴

وَ لَوْ أَنَ لِكُلِ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِي الْأَرْضِ لاَفْتَدَتْ بِهِ وَ أَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

و هر کس که ستم کرده، اگر تمامی آنچه روی زمین است در اختیار داشته باشد، (همه را از هول عذاب،) برای نجات خویش می‌دهد! و هنگامی که عذاب را ببینند، (پشیمان می‌شوند؛ امّا) پشیمانی خود را کتمان می‌کنند (، مبادا رسواتر شوند)! و در میان آنها، بعدالت داوری می‌شود؛ و ستمی بر آنها نخواهد شد!

یونس · ۵۵

أَلاَ إِنَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ أَلاَ إِنَ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌ وَ لٰكِنَ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ

آگاه باشید آنچه در آسمانها و زمین است، از آن خداست! آگاه باشید وعده خدا حقّ است، ولی بیشتر آنها نمی‌دانند!

یونس · ۶۰

وَ مَا ظَنُ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لٰكِنَ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَشْكُرُونَ

آنها که بر خدا افترا می‌بندند، درباره (مجازات) روز رستاخیز، چه می‌اندیشند؟! خداوند نسبت به همه مردم فضل (و بخشش) دارد، امّا اکثر آنها سپاسگزاری نمی‌کنند!

یونس · ۶۲

أَلاَ إِنَ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاَ هُمْ يَحْزَنُونَ

آگاه باشید (دوستان و) اولیای خدا، نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند!