هم

تکرارها: ۳۸۹۶آیات: ۲۱۰۵

۰۱۰۰۲۰۰۳۰۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۵سال ۲: ۴۰سال ۳: ۱۸۵سال ۴: ۲۱۰سال ۵: ۲۵۳سال ۶: ۱۶۲سال ۷: ۲۰۷سال ۸: ۱۷۰سال ۹: ۱۵۴سال ۱۰: ۲۲۰سال ۱۱: ۱۲۷سال ۱۲: ۱۵۷سال ۱۳: ۲۵۱سال ۱۴: ۱۷۵سال ۱۵: ۱۹۸سال ۱۶: ۲۸۰سال ۱۷: ۱۷۳سال ۱۸: ۱۷۸سال ۱۹: ۲۴۵سال ۲۰: ۲۲۷سال ۲۱: ۱۴۳سال ۲۲: ۱۲۴سال ۲۳: ۱۲
مشتقات
لَهُمْ‌ (۳۶۷)هُمْ‌ (۳۱۹)عَلَيْهِمْ‌ (۱۸۴)مِنْهُمْ‌ (۱۷۰)رَبِّهِمْ‌ (۸۰)هُمُ‌ (۸۰)إِنَّهُمْ‌ (۷۳)عَنْهُمْ‌ (۶۷)بَيْنَهُمْ‌ (۶۰)لَهُمُ‌ (۵۰)أَنَّهُمْ‌ (۴۶)لَعَلَّهُمْ‌ (۴۴)فَهُمْ‌ (۴۱)قُلُوبِهِمْ‌ (۳۷)أَنْفُسَهُمْ‌ (۳۷)إِلَيْهِمْ‌ (۳۷)بِهِمْ‌ (۳۶)قَبْلِهِمْ‌ (۳۶)أَنْفُسِهِمْ‌ (۳۵)عَلَيْهِمُ‌ (۳۱)جَاءَهُمْ‌ (۳۱)أَيْدِيهِمْ‌ (۲۶)أَكْثَرُهُمْ‌ (۲۶)بِأَنَّهُمْ‌ (۲۴)بَعْضُهُمْ‌ (۲۳)قُلُوبُهُمْ‌ (۲۱)أَعْمَالَهُمْ‌ (۱۷)بَعْدِهِمْ‌ (۱۷)رَبَّهُمْ‌ (۱۷)فِيهِمْ‌ (۱۶)أَكْثَرَهُمْ‌ (۱۵)قَبْلَهُمْ‌ (۱۵)رَزَقْنَاهُمْ‌ (۱۳)جَاءَهُمُ‌ (۱۳)جَاءَتْهُمْ‌ (۱۳)مَعَهُمْ‌ (۱۲)أَهْوَاءَهُمْ‌ (۱۲)آتَيْنَاهُمْ‌ (۱۲)رَبُّهُمْ‌ (۱۲)كَأَنَّهُمْ‌ (۱۱)فَمِنْهُمْ‌ (۱۱)أَمْوَالَهُمْ‌ (۱۱)رُسُلُهُمْ‌ (۱۱)بَعْضَهُمْ‌ (۱۰)فَإِنَّهُمْ‌ (۱۰)أَنْفُسُهُمْ‌ (۱۰)دِيَارِهِمْ‌ (۹)أَعْمَالُهُمْ‌ (۹)مِنْهُمُ‌ (۹)بِرَبِّهِمْ‌ (۹)عَنْهُمُ‌ (۸)آتَيْنَاهُمُ‌ (۸)أَيْمَانِهِمْ‌ (۸)مَأْوَاهُمْ‌ (۸)أَيْدِيَهُمْ‌ (۸)بِأَمْوَالِهِمْ‌ (۸)فَأَخَذَتْهُمُ‌ (۸)أَخَاهُمْ‌ (۸)آذَانِهِمْ‌ (۷)جَاءَتْهُمُ‌ (۷)خَلْفَهُمْ‌ (۷)فَأَخَذَهُمُ‌ (۷)بِذُنُوبِهِمْ‌ (۷)لَدَيْهِمْ‌ (۷)سَيِّئَاتِهِمْ‌ (۷)تَأْتِيهِمْ‌ (۷)يَأْتِيهِمْ‌ (۷)سَأَلْتَهُمْ‌ (۷)جَعَلْنَاهُمْ‌ (۷)فَلَهُمْ‌ (۶)أَجْرُهُمْ‌ (۶)لَعَنَهُمُ‌ (۶)فَوْقَهُمْ‌ (۶)أَيُّهُمْ‌ (۶)وُجُوهُهُمْ‌ (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ‌ (۶)أَمْوَالِهِمْ‌ (۶)دِينَهُمْ‌ (۶)آثَارِهِمْ‌ (۶)فَوْقِهِمْ‌ (۶)فَذَرْهُمْ‌ (۶)أَجَلُهُمْ‌ (۶)أَبْصَارُهُمْ‌ (۶)عِنْدَهُمْ‌ (۶)أَجْرَهُمْ‌ (۶)آبَاءَهُمْ‌ (۶)طُغْيَانِهِمْ‌ (۵)بِكُفْرِهِمْ‌ (۵)قُلُوبِهِمُ‌ (۵)ظُهُورِهِمْ‌ (۵)قَوْلِهِمْ‌ (۵)يُزَكِّيهِمْ‌ (۵)بِهِمُ‌ (۵)بِسِيمَاهُمْ‌ (۵)أَمْوَالُهُمْ‌ (۵)أَوْلاَدُهُمْ‌ (۵)جَزَاؤُهُمْ‌ (۵)آتَاهُمُ‌ (۵)خَلْفِهِمْ‌ (۵)تُصِبْهُمْ‌ (۵)قَوْمَهُمْ‌ (۵)يَزِيدُهُمْ‌ (۵)قُلُوبَهُمْ‌ (۵)أَتَاهُمْ‌ (۵)صَلاَتِهِمْ‌ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ‌ (۵)يَحْشُرُهُمْ‌ (۵)تَأْتِيَهُمُ‌ (۵)صُدُورِهِمْ‌ (۵)أَمْرَهُمْ‌ (۵)أَزْوَاجِهِمْ‌ (۵)وُجُوهِهِمْ‌ (۵)رَأَيْتَهُمْ‌ (۵)أَبْصَارِهِمْ‌ (۴)يَنْفَعُهُمْ‌ (۴)أَبْنَاءَهُمْ‌ (۴)آبَاؤُهُمْ‌ (۴)أُجُورَهُمْ‌ (۴)أَفْوَاهِهِمْ‌ (۴)صُدُورُهُمْ‌ (۴)عِنْدَهُمُ‌ (۴)مِيثَاقَهُمْ‌ (۴)يَهْدِيهِمْ‌ (۴)فَأَخَذْنَاهُمْ‌ (۴)خَلَقَهُمْ‌ (۴)مَرْجِعُهُمْ‌ (۴)دَعْوَاهُمْ‌ (۴)دَارِهِمْ‌ (۴)يَأْتِيَهُمْ‌ (۴)لِرَبِّهِمْ‌ (۴)تَدْعُوهُمْ‌ (۴)أَيْمَانَهُمْ‌ (۴)قَوْلُهُمْ‌ (۴)آتَاهُمْ‌ (۴)نَعِدُهُمْ‌ (۴)كُلُّهُمْ‌ (۴)تَسْأَلُهُمْ‌ (۴)تَأْتِيَهُمْ‌ (۴)أَيْمَانُهُمْ‌ (۴)مِثْلَهُمْ‌ (۴)كَلْبُهُمْ‌ (۴)أَمْرِهِمْ‌ (۴)أَهْلَكْنَاهُمْ‌ (۴)زَادَهُمْ‌ (۴)أَخُوهُمْ‌ (۴)يُنَادِيهِمْ‌ (۴)مَثَلُهُمْ‌ (۳)أَبْصَارَهُمْ‌ (۳)بِأَيْدِيهِمْ‌ (۳)أَحَدُهُمْ‌ (۳)يَضُرُّهُمْ‌ (۳)يُعَلِّمُهُمُ‌ (۳)بُطُونِهِمْ‌ (۳)اقْتُلُوهُمْ‌ (۳)قَاتِلُوهُمْ‌ (۳)يَأْتِيَهُمُ‌ (۳)نِسَائِهِمْ‌ (۳)فَبَشِّرْهُمْ‌ (۳)إِيمَانِهِمْ‌ (۳)أَصَابَهُمْ‌ (۳)مَأْوَاهُمُ‌ (۳)لِإِخْوَانِهِمْ‌ (۳)لِأَنْفُسِهِمْ‌ (۳)جُلُودُهُمْ‌ (۳)نَجْوَاهُمْ‌ (۳)أَرْجُلُهُمْ‌ (۳)يَتَوَلَّهُمْ‌ (۳)مَكَّنَّاهُمْ‌ (۳)فَأَهْلَكْنَاهُمْ‌ (۳)نَحْشُرُهُمْ‌ (۳)يَبْعَثُهُمُ‌ (۳)أَخَذْنَاهُمْ‌ (۳)غَرَّتْهُمُ‌ (۳)آبَائِهِمْ‌ (۳)ذُرِّيَّاتِهِمْ‌ (۳)فَيُنَبِّئُهُمْ‌ (۳)إِلَيْهِمُ‌ (۳)تَحْتِهِمُ‌ (۳)أَشْيَاءَهُمْ‌ (۳)نِسَاءَهُمْ‌ (۳)فَأَغْرَقْنَاهُمْ‌ (۳)يَأْتِهِمْ‌ (۳)ذُرِّيَّتَهُمْ‌ (۳)تَرَاهُمْ‌ (۳)وُجُوهَهُمْ‌ (۳)أَدْبَارَهُمْ‌ (۳)دُونِهِمْ‌ (۳)يَعْلَمُهُمْ‌ (۳)عَهْدِهِمْ‌ (۳)لِيَظْلِمَهُمْ‌ (۳)أَعْيُنُهُمْ‌ (۳)تَحِيَّتُهُمْ‌ (۳)تَرْهَقُهُمْ‌ (۳)قَوْمِهِمْ‌ (۳)ظَلَمْنَاهُمْ‌ (۳)أَعْنَاقِهِمْ‌ (۳)مَكْرُهُمْ‌ (۳)يُؤَخِّرُهُمْ‌ (۳)رُءُوسِهِمْ‌ (۳)زِدْنَاهُمْ‌ (۳)لَنَجْزِيَنَّهُمْ‌ (۳)مَسَاكِنِهِمْ‌ (۳)فَجَعَلْنَاهُمْ‌ (۳)وَرَائِهِمْ‌ (۳)خَلَقْنَاهُمْ‌ (۳)أَهْلِيهِمْ‌ (۳)يَوْمَهُمُ‌ (۳)نُورُهُمْ‌ (۳)أَنْذَرْتَهُمْ‌ (۲)تُنْذِرْهُمْ‌ (۲)سَمْعِهِمْ‌ (۲)أَصَابِعَهُمْ‌ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ‌ (۲)مَشْرَبَهُمْ‌ (۲)تَخْشَوْهُمْ‌ (۲)أَصَابَتْهُمْ‌ (۲)يَلْعَنُهُمُ‌ (۲)يُكَلِّمُهُمُ‌ (۲)ثَقِفْتُمُوهُمْ‌ (۲)أَخْرِجُوهُمْ‌ (۲)مَعَهُمُ‌ (۲)نَبِيُّهُمْ‌ (۲)يُخْرِجُهُمْ‌ (۲)هُدَاهُمْ‌ (۲)فَيُوَفِّيهِمْ‌ (۲)أَلْسِنَتَهُمْ‌ (۲)أَحَدِهِمْ‌ (۲)أَكْثَرُهُمُ‌ (۲)ظَلَمَهُمُ‌ (۲)تَسُؤْهُمْ‌ (۲)كَيْدُهُمْ‌ (۲)يُعَذِّبَهُمْ‌ (۲)أَصَابَهُمُ‌ (۲)أَحَدَهُمُ‌ (۲)نَصِيبَهُمْ‌ (۲)رَزَقَهُمُ‌ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ‌ (۲)بَدَّلْنَاهُمْ‌ (۲)سَنُدْخِلُهُمْ‌ (۲)فَخُذُوهُمْ‌ (۲)وَجَدْتُمُوهُمْ‌ (۲)أَسْلِحَتَهُمْ‌ (۲)لَآمُرَنَّهُمْ‌ (۲)يَعِدُهُمُ‌ (۲)لِيَهْدِيَهُمْ‌ (۲)بِظُلْمِهِمْ‌ (۲)نَقْضِهِمْ‌ (۲)بَيْنَهُمُ‌ (۲)يُصِيبَهُمْ‌ (۲)أَكْلِهِمُ‌ (۲)أَرْجُلِهِمْ‌ (۲)أَعْيُنَهُمْ‌ (۲)جِئْتَهُمْ‌ (۲)تُعَذِّبْهُمْ‌ (۲)تَحْتِهِمْ‌ (۲)أَوْزَارَهُمْ‌ (۲)يَمَسُّهُمُ‌ (۲)حِسَابِهِمْ‌ (۲)مَوْلاَهُمُ‌ (۲)ذَرْهُمْ‌ (۲)بِزَعْمِهِمْ‌ (۲)شُرَكَائِهِمْ‌ (۲)شُرَكَاؤُهُمْ‌ (۲)سَيَجْزِيهِمْ‌ (۲)جَزَيْنَاهُمْ‌ (۲)أَمْرُهُمْ‌ (۲)يُنَبِّئُهُمْ‌ (۲)بَلَوْنَاهُمْ‌ (۲)سَنَسْتَدْرِجُهُمْ‌ (۲)تَأْتِهِمْ‌ (۲)لِيُعَذِّبَهُمْ‌ (۲)أَعْيُنِهِمْ‌ (۲)عَهْدَهُمْ‌ (۲)يُعَذِّبْهُمُ‌ (۲)قَاتَلَهُمُ‌ (۲)جُنُوبُهُمْ‌ (۲)حَسْبُهُمْ‌ (۲)بِخَلاَقِهِمْ‌ (۲)سِرَّهُمْ‌ (۲)لِيَجْزِيَهُمُ‌ (۲)فَزَادَتْهُمْ‌ (۲)مَسَّتْهُمْ‌ (۲)فَجَاءُوهُمْ‌ (۲)فَأَتْبَعَهُمْ‌ (۲)مَتَّعْنَاهُمْ‌ (۲)ثِيَابَهُمْ‌ (۲)يَمَسُّهُمْ‌ (۲)نَجَّيْنَاهُمْ‌ (۲)جَهَّزَهُمْ‌ (۲)بِجَهَازِهِمْ‌ (۲)بِضَاعَتَهُمْ‌ (۲)أَهْلِهِمْ‌ (۲)أَمَرَهُمْ‌ (۲)أَبُوهُمْ‌ (۲)كَبِيرُهُمْ‌ (۲)أَخَذْتُهُمْ‌ (۲)أَفْئِدَتُهُمْ‌ (۲)وُجُوهَهُمُ‌ (۲)لَأُغْوِيَنَّهُمْ‌ (۲)نَبِّئْهُمْ‌ (۲)تَتَوَفَّاهُمُ‌ (۲)فَأَصَابَهُمْ‌ (۲)لَنُبَوِّئَنَّهُمْ‌ (۲)يَأْخُذَهُمْ‌ (۲)بِأَنَّهُمُ‌ (۲)سَعْيُهُمْ‌ (۲)أَدْبَارِهِمْ‌ (۲)رُءُوسَهُمْ‌ (۲)رَبِّهِمُ‌ (۲)فَضَّلْنَاهُمْ‌ (۲)لِآبَائِهِمْ‌ (۲)بَعَثْنَاهُمْ‌ (۲)كَهْفِهِمْ‌ (۲)تَحْسَبُهُمْ‌ (۲)رَابِعُهُمْ‌ (۲)سَادِسُهُمْ‌ (۲)فَدَعَوْهُمْ‌ (۲)وَرَاءَهُمْ‌ (۲)بَيْنِهِمْ‌ (۲)أَنْذِرْهُمْ‌ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ‌ (۲)غَشِيَهُمْ‌ (۲)لِنَفْتِنَهُمْ‌ (۲)حِسَابُهُمْ‌ (۲)فَهُمُ‌ (۲)فَجَعَلَهُمْ‌ (۲)فَجَعَلْنَاهُمُ‌ (۲)لِبَاسُهُمْ‌ (۲)رَزَقَهُمْ‌ (۲)لِفُرُوجِهِمْ‌ (۲)لِأَمَانَاتِهِمْ‌ (۲)أَتَيْنَاهُمْ‌ (۲)أَزْوَاجَهُمْ‌ (۲)دِينَهُمُ‌ (۲)فُرُوجَهُمْ‌ (۲)آتُوهُمْ‌ (۲)يَزِيدَهُمْ‌ (۲)تُصِيبَهُمْ‌ (۲)فَأَخَذَهُمْ‌ (۲)فَصَدَّهُمْ‌ (۲)ضَلاَلَتِهِمْ‌ (۲)نَجْعَلَهُمْ‌ (۲)فَنَبَذْنَاهُمْ‌ (۲)مَسَاكِنُهُمْ‌ (۲)نَجَّاهُمْ‌ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ‌ (۲)مَعْذِرَتُهُمْ‌ (۲)لَنُذِيقَنَّهُمْ‌ (۲)إِيمَانُهُمْ‌ (۲)أُمَّهَاتُهُمْ‌ (۲)لِيُوَفِّيَهُمْ‌ (۲)كُفْرُهُمْ‌ (۲)شَفَاعَتُهُمْ‌ (۲)أَزْوَاجُهُمْ‌ (۲)فَاسْتَفْتِهِمْ‌ (۲)فَأَتَاهُمُ‌ (۲)سَمْعُهُمْ‌ (۲)يَنْصُرُونَهُمْ‌ (۲)لِبُيُوتِهِمْ‌ (۲)زَوَّجْنَاهُمْ‌ (۲)وَقَاهُمْ‌ (۲)بَالَهُمْ‌ (۲)أَمْثَالَهُمْ‌ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ‌ (۲)فَأَنْسَاهُمْ‌ (۲)بِذَنْبِهِمْ‌ (۲)دَعَوْتُهُمْ‌ (۲)فَزَادَهُمُ‌ (۱)شَيَاطِينِهِمْ‌ (۱)يَمُدُّهُمْ‌ (۱)تِجَارَتُهُمْ‌ (۱)بِنُورِهِمْ‌ (۱)تَرَكَهُمْ‌ (۱)بِسَمْعِهِمْ‌ (۱)عَرَضَهُمْ‌ (۱)أَنْبِئْهُمْ‌ (۱)أَنْبَأَهُمْ‌ (۱)تُحَدِّثُونَهُمْ‌ (۱)تُفَادُوهُمْ‌ (۱)إِخْرَاجُهُمْ‌ (۱)لَتَجِدَنَّهُمْ‌ (۱)أَمَانِيُّهُمْ‌ (۱)مِلَّتَهُمْ‌ (۱)فَسَيَكْفِيكَهُمُ‌ (۱)وَلاَّهُمْ‌ (۱)قِبْلَتِهِمُ‌ (۱)قِبْلَتَهُمْ‌ (۱)يُحِبُّونَهُمْ‌ (۱)يُرِيهِمُ‌ (۱)أَصْبَرَهُمْ‌ (۱)بِعَهْدِهِمْ‌ (۱)تُقَاتِلُوهُمْ‌ (۱)فَاقْتُلُوهُمْ‌ (۱)مَسَّتْهُمُ‌ (۱)تُخَالِطُوهُمْ‌ (۱)لِأَزْوَاجِهِمْ‌ (۱)أَحْيَاهُمْ‌ (۱)فَهَزَمُوهُمْ‌ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمُ‌ (۱)يُخْرِجُونَهُمْ‌ (۱)أَمْوَالَهُمُ‌ (۱)يَحْسَبُهُمُ‌ (۱)يَرَوْنَهُمْ‌ (۱)مِثْلَيْهِمْ‌ (۱)غَرَّهُمْ‌ (۱)دِينِهِمْ‌ (۱)جَمَعْنَاهُمْ‌ (۱)أَقْلاَمَهُمْ‌ (۱)فَأُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)تَوْبَتُهُمْ‌ (۱)تُحِبُّونَهُمْ‌ (۱)فَوْرِهِمْ‌ (۱)يَكْبِتَهُمْ‌ (۱)لِذُنُوبِهِمْ‌ (۱)قَوْلَهُمْ‌ (۱)فَآتَاهُمُ‌ (۱)تَحُسُّونَهُمْ‌ (۱)أَهَمَّتْهُمْ‌ (۱)مَضَاجِعِهِمْ‌ (۱)اسْتَزَلَّهُمُ‌ (۱)شَاوِرْهُمْ‌ (۱)فَاخْشَوْهُمْ‌ (۱)فَزَادَهُمْ‌ (۱)يَمْسَسْهُمْ‌ (۱)تَخَافُوهُمْ‌ (۱)قَتْلَهُمُ‌ (۱)قَتَلْتُمُوهُمْ‌ (۱)تَحْسَبَنَّهُمْ‌ (۱)جُنُوبِهِمْ‌ (۱)لَأُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)ارْزُقُوهُمْ‌ (۱)اكْسُوهُمْ‌ (۱)فَارْزُقُوهُمْ‌ (۱)فَآتُوهُمْ‌ (۱)نَلْعَنَهُمْ‌ (۱)نُصْلِيهِمْ‌ (۱)نُدْخِلُهُمْ‌ (۱)يُضِلَّهُمْ‌ (۱)عِظْهُمْ‌ (۱)لَآتَيْنَاهُمْ‌ (۱)لَهَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)أَرْكَسَهُمْ‌ (۱)لَسَلَّطَهُمْ‌ (۱)تَوَفَّاهُمُ‌ (۱)حِذْرَهُمْ‌ (۱)لَأُضِلَّنَّهُمْ‌ (۱)لَأُمَنِّيَنَّهُمْ‌ (۱)يَعِدُهُمْ‌ (۱)يُمَنِّيهِمْ‌ (۱)مِثْلُهُمْ‌ (۱)خَادِعُهُمْ‌ (۱)يُؤْتِيهِمْ‌ (۱)فَوْقَهُمُ‌ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ‌ (۱)كُفْرِهِمْ‌ (۱)قَتْلِهِمُ‌ (۱)بِصَدِّهِمْ‌ (۱)أَخْذِهِمُ‌ (۱)أَكْلِهِمْ‌ (۱)سَنُؤْتِيهِمْ‌ (۱)قَصَصْنَاهُمْ‌ (۱)نَقْصُصْهُمْ‌ (۱)فَسَيَحْشُرُهُمْ‌ (۱)فَيُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)فَسَيُدْخِلُهُمْ‌ (۱)عَزَّرْتُمُوهُمْ‌ (۱)لَعَنَّاهُمْ‌ (۱)يُنَبِّئُهُمُ‌ (۱)احْذَرْهُمْ‌ (۱)ذُنُوبِهِمْ‌ (۱)يُحِبُّهُمْ‌ (۱)يَنْهَاهُمُ‌ (۱)قَوْلِهِمُ‌ (۱)لَأَدْخَلْنَاهُمْ‌ (۱)اتَّخَذُوهُمْ‌ (۱)أَقْرَبَهُمْ‌ (۱)فَأَثَابَهُمُ‌ (۱)كِسْوَتُهُمْ‌ (۱)صِدْقُهُمْ‌ (۱)أَبْنَاءَهُمُ‌ (۱)فِتْنَتُهُمْ‌ (۱)إِعْرَاضُهُمْ‌ (۱)فَتَأْتِيَهُمْ‌ (۱)لَجَمَعَهُمْ‌ (۱)فَتَطْرُدَهُمْ‌ (۱)إِيمَانَهُمْ‌ (۱)إِخْوَانِهِمْ‌ (۱)اجْتَبَيْنَاهُمْ‌ (۱)هَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)فَبِهُدَاهُمُ‌ (۱)خَوْضِهِمْ‌ (۱)عَمَلَهُمْ‌ (۱)أَفْئِدَتَهُمْ‌ (۱)نَذَرُهُمْ‌ (۱)كَلَّمَهُمُ‌ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ‌ (۱)أَوْلِيَائِهِمْ‌ (۱)أَطَعْتُمُوهُمْ‌ (۱)وَلِيُّهُمْ‌ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمْ‌ (۱)لِشُرَكَائِهِمْ‌ (۱)أَوْلاَدِهِمْ‌ (۱)لِيُرْدُوهُمْ‌ (۱)وَصْفَهُمْ‌ (۱)أَوْلاَدَهُمْ‌ (۱)بِبَغْيِهِمْ‌ (۱)إِيَّاهُمْ‌ (۱)دِرَاسَتِهِمْ‌ (۱)لَآتِيَنَّهُمْ‌ (۱)شَمَائِلِهِمْ‌ (۱)تَرَوْنَهُمْ (۱)إِنَّهُمُ‌ (۱)يَنَالُهُمْ‌ (۱)نَصِيبُهُمْ‌ (۱)يَتَوَفَّوْنَهُمْ‌ (۱)أُخْرَاهُمْ‌ (۱)لِأُولاَهُمْ‌ (۱)فَآتِهِمْ‌ (۱)أُولاَهُمْ‌ (۱)لِأُخْرَاهُمْ‌ (۱)يَعْرِفُونَهُمْ‌ (۱)يَنَالُهُمُ‌ (۱)نَنْسَاهُمْ‌ (۱)يَوْمِهِمْ‌ (۱)جِئْنَاهُمْ‌ (۱)أَصَبْنَاهُمْ‌ (۱)لِأَكْثَرِهِمْ‌ (۱)اسْتَرْهَبُوهُمْ‌ (۱)طَائِرُهُمْ‌ (۱)حُلِيِّهِمْ‌ (۱)يُكَلِّمُهُمْ‌ (۱)سَيَنَالُهُمْ‌ (۱)أَخَذَتْهُمُ‌ (۱)أَهْلَكْتَهُمْ‌ (۱)يَأْمُرُهُمْ‌ (۱)يَنْهَاهُمْ‌ (۱)إِصْرَهُمْ‌ (۱)قَطَّعْنَاهُمُ‌ (۱)اسْأَلْهُمْ‌ (۱)حِيتَانُهُمْ‌ (۱)سَبْتِهِمْ‌ (۱)نَبْلُوهُمْ‌ (۱)مُهْلِكُهُمْ‌ (۱)مُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)يَسُومُهُمْ‌ (۱)قَطَّعْنَاهُمْ‌ (۱)أَشْهَدَهُمْ‌ (۱)بِصَاحِبِهِمْ‌ (۱)يَذَرُهُمْ‌ (۱)دَعَوْتُمُوهُمْ‌ (۱)فَادْعُوهُمْ‌ (۱)مَسَّهُمْ‌ (۱)إِخْوَانُهُمْ‌ (۱)يَمُدُّونَهُمْ‌ (۱)زَادَتْهُمْ‌ (۱)تُوَلُّوهُمُ‌ (۱)يُوَلِّهِمْ‌ (۱)تَقْتُلُوهُمْ‌ (۱)قَتَلَهُمْ‌ (۱)لَأَسْمَعَهُمْ‌ (۱)أَسْمَعَهُمْ‌ (۱)مُعَذِّبَهُمْ‌ (۱)يُعَذِّبَهُمُ‌ (۱)صَلاَتُهُمْ‌ (۱)يُرِيكَهُمُ‌ (۱)يُرِيكُمُوهُمْ‌ (۱)دِينُهُمْ‌ (۱)تَثْقَفَنَّهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُونَهُمُ‌ (۱)وَلاَيَتِهِمْ‌ (۱)مُدَّتِهِمْ‌ (۱)خُذُوهُمْ‌ (۱)احْصُرُوهُمْ‌ (۱)سَبِيلَهُمْ‌ (۱)تَخْشَوْنَهُمْ‌ (۱)يُخْزِهِمْ‌ (۱)يُبَشِّرُهُمْ‌ (۱)عَامِهِمْ‌ (۱)أَحْبَارَهُمْ‌ (۱)رُهْبَانَهُمْ‌ (۱)جِبَاهُهُمْ‌ (۱)ظُهُورُهُمْ‌ (۱)أَعْمَالِهِمْ‌ (۱)رَيْبِهِمْ‌ (۱)انْبِعَاثَهُمْ‌ (۱)فَثَبَّطَهُمْ‌ (۱)مَنَعَهُمْ‌ (۱)نَفَقَاتُهُمْ‌ (۱)لٰكِنَّهُمْ‌ (۱)تُنَبِّئُهُمْ‌ (۱)فَنَسِيَهُمْ‌ (۱)أَتَتْهُمْ‌ (۱)سَيَرْحَمُهُمُ‌ (۱)إِسْلاَمِهِمْ‌ (۱)أَغْنَاهُمُ‌ (۱)فَأَعْقَبَهُمْ‌ (۱)جُهْدَهُمْ‌ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ‌ (۱)لِتَحْمِلَهُمْ‌ (۱)سَيُدْخِلُهُمُ‌ (۱)اتَّبَعُوهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُهُمْ‌ (۱)نَعْلَمُهُمْ‌ (۱)سَنُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)تُطَهِّرُهُمْ‌ (۱)تُزَكِّيهِمْ‌ (۱)يُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)بُنْيَانُهُمُ‌ (۱)هَدَاهُمْ‌ (۱)حَوْلَهُمْ‌ (۱)يُصِيبُهُمْ‌ (۱)رِجْسِهِمْ‌ (۱)بِإِيمَانِهِمْ‌ (۱)اسْتِعْجَالَهُمْ‌ (۱)أَنْجَاهُمْ‌ (۱)رَسُولُهُمْ‌ (۱)نُذِيقُهُمُ‌ (۱)مَلَئِهِمْ‌ (۱)يَفْتِنَهُمْ‌ (۱)صُدُورَهُمْ‌ (۱)طَرَدْتُهُمْ‌ (۱)يُؤْتِيَهُمُ‌ (۱)سَنُمَتِّعُهُمْ‌ (۱)نَكِرَهُمْ‌ (۱)آتِيهِمْ‌ (۱)مَوْعِدَهُمُ‌ (۱)فَأَوْرَدَهُمُ‌ (۱)آلِهَتُهُمُ‌ (۱)زَادُوهُمْ‌ (۱)لَمُوَفُّوهُمْ‌ (۱)لَيُوَفِّيَنَّهُمْ‌ (۱)رَأَيْتُهُمْ‌ (۱)لَتُنَبِّئَنَّهُمْ‌ (۱)بِأَمْرِهِمْ‌ (۱)أَبَاهُمْ‌ (۱)وَارِدَهُمْ‌ (۱)فَعَرَفَهُمْ‌ (۱)رِحَالِهِمْ‌ (۱)أَبِيهِمْ‌ (۱)مَتَاعَهُمْ‌ (۱)مَوْثِقَهُمْ‌ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ‌ (۱)قَصَصِهِمْ‌ (۱)قَبْلِهِمُ‌ (۱)ظُلْمِهِمْ‌ (۱)ظِلاَلُهُمْ‌ (۱)لِرَبِّهِمُ‌ (۱)تُصِيبُهُمْ‌ (۱)سَمُّوهُمْ‌ (۱)ذَكِّرْهُمْ‌ (۱)لِرُسُلِهِمْ‌ (۱)ارْزُقْهُمْ‌ (۱)طَرْفُهُمْ‌ (۱)يَأْتِيهِمُ‌ (۱)مَكْرَهُمْ‌ (۱)سَرَابِيلُهُمْ‌ (۱)يُلْهِهِمُ‌ (۱)لَمَوْعِدُهُمْ‌ (۱)لَمُنَجُّوهُمْ‌ (۱)سَكْرَتِهِمْ‌ (۱)لَنَسْأَلَنَّهُمْ‌ (۱)يُضِلُّونَهُمْ‌ (۱)بُنْيَانَهُمْ‌ (۱)أَتَاهُمُ‌ (۱)يُخْزِيهِمْ‌ (۱)تَقَلُّبِهِمْ‌ (۱)أَلْسِنَتُهُمُ‌ (۱)وَلِيُّهُمُ‌ (۱)رِزْقِهِمْ‌ (۱)شُرَكَاءَهُمْ‌ (۱)يَهْدِيهِمُ‌ (۱)فَعَلَيْهِمْ‌ (۱)جَادِلْهُمْ‌ (۱)نَرْزُقُهُمْ‌ (۱)قَتْلَهُمْ‌ (۱)تَسْبِيحَهُمْ‌ (۱)نُخَوِّفُهُمْ‌ (۱)شَارِكْهُمْ‌ (۱)عِدْهُمْ‌ (۱)حَمَلْنَاهُمْ‌ (۱)بِإِمَامِهِمْ‌ (۱)كِتَابَهُمْ‌ (۱)يَسْتَفِزَّهُمْ‌ (۱)لِنَبْلُوَهُمْ‌ (۱)نَبَأَهُمْ‌ (۱)اعْتَزَلْتُمُوهُمْ‌ (۱)تَقْرِضُهُمْ‌ (۱)نُقَلِّبُهُمْ‌ (۱)مِلَّتِهِمْ‌ (۱)ثَامِنُهُمْ‌ (۱)بِعِدَّتِهِمْ‌ (۱)حَشَرْنَاهُمْ‌ (۱)أَشْهَدْتُهُمْ‌ (۱)تَدْعُهُمْ‌ (۱)يُؤَاخِذُهُمْ‌ (۱)لِمَهْلِكِهِمْ‌ (۱)فَجَمَعْنَاهُمْ‌ (۱)اعْتَزَلَهُمْ‌ (۱)رِزْقُهُمْ‌ (۱)لَنَحْشُرَنَّهُمْ‌ (۱)لَنُحْضِرَنَّهُمْ‌ (۱)تَؤُزُّهُمْ‌ (۱)أَحْصَاهُمْ‌ (۱)عَدَّهُمْ‌ (۱)حِبَالُهُمْ‌ (۱)عِصِيُّهُمْ‌ (۱)سِحْرِهِمْ‌ (۱)فَغَشِيَهُمْ‌ (۱)أَضَلَّهُمُ‌ (۱)أَمْثَلُهُمْ‌ (۱)صَدَقْنَاهُمُ‌ (۱)فَأَنْجَيْنَاهُمْ‌ (۱)وُجُوهِهِمُ‌ (۱)فَتَبْهَتُهُمْ‌ (۱)تَمْنَعُهُمْ‌ (۱)يَذْكُرُهُمْ‌ (۱)فَاسْأَلُوهُمْ‌ (۱)لِحُكْمِهِمْ‌ (۱)أَدْخَلْنَاهُمْ‌ (۱)يَحْزُنُهُمُ‌ (۱)تَتَلَقَّاهُمُ‌ (۱)رُءُوسِهِمُ‌ (۱)تَفَثَهُمْ‌ (۱)نُذُورَهُمْ‌ (۱)نَصْرِهِمْ‌ (۱)لَيَرْزُقَنَّهُمُ‌ (۱)لَيُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)يَسْلُبْهُمُ‌ (۱)صَلَوَاتِهِمْ‌ (۱)أَتْرَفْنَاهُمْ‌ (۱)غَمْرَتِهِمْ‌ (۱)نُمِدُّهُمْ‌ (۱)مُتْرَفِيهِمْ‌ (۱)آبَاءَهُمُ‌ (۱)رَسُولَهُمْ‌ (۱)بِذِكْرِهِمْ‌ (۱)ذِكْرِهِمْ‌ (۱)لَتَدْعُوهُمْ‌ (۱)رَحِمْنَاهُمْ‌ (۱)فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ‌ (۱)جَزَيْتُهُمُ‌ (۱)فَاجْلِدُوهُمْ‌ (۱)أَلْسِنَتُهُمْ‌ (۱)يُوَفِّيهِمُ‌ (۱)يُغْنِهِمُ‌ (۱)يُغْنِيَهُمُ‌ (۱)فَكَاتِبُوهُمْ‌ (۱)تُلْهِيهِمْ‌ (۱)أَمَرْتَهُمْ‌ (۱)لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ‌ (۱)لَيُبَدِّلَنَّهُمْ‌ (۱)خَوْفِهِمْ‌ (۱)شَأْنِهِمْ‌ (۱)رَأَتْهُمْ‌ (۱)مَتَّعْتَهُمْ‌ (۱)فَدَمَّرْنَاهُمْ‌ (۱)أَغْرَقْنَاهُمْ‌ (۱)جَاهِدْهُمْ‌ (۱)خَاطَبَهُمُ‌ (۱)أَعْنَاقُهُمْ‌ (۱)فَسَيَأْتِيهِمْ‌ (۱)حِبَالَهُمْ‌ (۱)عِصِيَّهُمْ‌ (۱)فَأَخْرَجْنَاهُمْ‌ (۱)فَأَتْبَعُوهُمْ‌ (۱)فَيَأْتِيَهُمْ‌ (۱)يَتَّبِعُهُمُ‌ (۱)تَمْلِكُهُمْ‌ (۱)فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ‌ (۱)لَنُخْرِجَنَّهُمْ‌ (۱)مَكْرِهِمْ‌ (۱)دَمَّرْنَاهُمْ‌ (۱)بُيُوتُهُمْ‌ (۱)عِلْمُهُمْ‌ (۱)تُكَلِّمُهُمْ‌ (۱)نَجْعَلَهُمُ‌ (۱)دُونِهِمُ‌ (۱)أَتْبَعْنَاهُمْ‌ (۱)أَغْوَيْنَاهُمْ‌ (۱)ذُنُوبِهِمُ‌ (۱)لَنُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)خَطَايَاهُمْ‌ (۱)أَثْقَالَهُمْ‌ (۱)أَثْقَالِهِمْ‌ (۱)يَكْفِهِمْ‌ (۱)لَجَاءَهُمُ‌ (۱)لَيَأْتِيَنَّهُمْ‌ (۱)يَغْشَاهُمُ‌ (۱)حَوْلِهِمْ‌ (۱)لَنَهْدِيَنَّهُمْ‌ (۱)غَلَبِهِمْ‌ (۱)تَخَافُونَهُمْ‌ (۱)أَذَاقَهُمْ‌ (۱)لِيُذِيقَهُمْ‌ (۱)فَلِأَنْفُسِهِمْ‌ (۱)يَدْعُوهُمْ‌ (۱)فَنُنَبِّئُهُمْ‌ (۱)نُمَتِّعُهُمْ‌ (۱)نَضْطَرُّهُمْ‌ (۱)فَمَأْوَاهُمُ‌ (۱)أَنْعَامُهُمْ‌ (۱)ادْعُوهُمْ‌ (۱)صِدْقِهِمْ‌ (۱)بِصِدْقِهِمْ‌ (۱)بِغَيْظِهِمْ‌ (۱)ظَاهَرُوهُمْ‌ (۱)صَيَاصِيهِمْ‌ (۱)أَرْضَهُمْ‌ (۱)دِيَارَهُمْ‌ (۱)أَدْعِيَائِهِمْ‌ (۱)أَذَاهُمْ‌ (۱)آتِهِمْ‌ (۱)الْعَنْهُمْ‌ (۱)دَلَّهُمْ‌ (۱)مَسْكَنِهِمْ‌ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ‌ (۱)مَزَّقْنَاهُمْ‌ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ‌ (۱)أَكْثَرِهِمْ‌ (۱)فَأَغْشَيْنَاهُمْ‌ (۱)آثَارَهُمْ‌ (۱)نُغْرِقْهُمْ‌ (۱)تَأْخُذُهُمْ‌ (۱)لَمَسَخْنَاهُمْ‌ (۱)مَكَانَتِهِمْ‌ (۱)رَكُوبُهُمْ‌ (۱)نَصْرَهُمْ‌ (۱)فَاهْدُوهُمْ‌ (۱)قِفُوهُمْ‌ (۱)مَرْجِعَهُمْ‌ (۱)آلِهَتِهِمْ‌ (۱)نَصَرْنَاهُمْ‌ (۱)فَمَتَّعْنَاهُمْ‌ (۱)إِفْكِهِمْ‌ (۱)أَبْصِرْهُمْ‌ (۱)بِسَاحَتِهِمْ‌ (۱)أَخْلَصْنَاهُمْ‌ (۱)نَعُدُّهُمْ‌ (۱)أَتَّخَذْنَاهُمْ‌ (۱)نَعْبُدُهُمْ‌ (۱)هَدَاهُمُ‌ (۱)فَأَذَاقَهُمُ‌ (۱)يَجْزِيَهُمْ‌ (۱)سَيُصِيبُهُمْ‌ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ‌ (۱)تَقَلُّبُهُمْ‌ (۱)بِرَسُولِهِمْ‌ (۱)فَأَخَذْتُهُمْ‌ (۱)قِهِمْ‌ (۱)أَدْخِلْهُمْ‌ (۱)وَعَدْتَهُمْ‌ (۱)قِهِمُ‌ (۱)لِنُذِيقَهُمْ‌ (۱)فَهَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)فَأَخَذَتْهُمْ‌ (۱)لِجُلُودِهِمْ‌ (۱)سَنُرِيهِمْ‌ (۱)لَجَعَلَهُمْ‌ (۱)حُجَّتُهُمْ‌ (۱)جَمْعِهِمْ‌ (۱)يُزَوِّجُهُمْ‌ (۱)خَلْقَهُمْ‌ (۱)شَهَادَتُهُمْ‌ (۱)عَبَدْنَاهُمْ‌ (۱)مَعِيشَتَهُمْ‌ (۱)لَيَصُدُّونَهُمْ‌ (۱)وَعَدْنَاهُمْ‌ (۱)نُرِيهِمْ‌ (۱)اخْتَرْنَاهُمْ‌ (۱)مِيقَاتُهُمْ‌ (۱)مَحْيَاهُمْ‌ (۱)مَمَاتُهُمْ‌ (۱)حُجَّتَهُمْ‌ (۱)فَيُدْخِلُهُمْ‌ (۱)دُعَائِهِمْ‌ (۱)أَوْدِيَتِهِمْ‌ (۱)نَصَرَهُمُ‌ (۱)إِفْكُهُمْ‌ (۱)أَثْخَنْتُمُوهُمْ‌ (۱)سَيَهْدِيهِمْ‌ (۱)يُدْخِلُهُمُ‌ (۱)أَمْعَاءَهُمْ‌ (۱)تَقْوَاهُمْ‌ (۱)ذِكْرَاهُمْ‌ (۱)فَأَصَمَّهُمْ‌ (۱)إِسْرَارَهُمْ‌ (۱)تَوَفَّتْهُمُ‌ (۱)أَضْغَانَهُمْ‌ (۱)لَأَرَيْنَاكَهُمْ‌ (۱)فَلَعَرَفْتَهُمْ‌ (۱)لَتَعْرِفَنَّهُمْ‌ (۱)لَعَنَهُمْ‌ (۱)تُقَاتِلُونَهُمْ‌ (۱)أَثَابَهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُوهُمْ‌ (۱)تَطَئُوهُمْ‌ (۱)أَلْزَمَهُمْ‌ (۱)سِيمَاهُمْ‌ (۱)أَصْوَاتَهُمْ‌ (۱)أَصْحَابِهِمْ‌ (۱)يَوْمِهِمُ‌ (۱)اتَّبَعَتْهُمْ‌ (۱)ذُرِّيَّتُهُمْ‌ (۱)أَلَتْنَاهُمْ‌ (۱)عَمَلِهِمْ‌ (۱)أَمْدَدْنَاهُمْ‌ (۱)تَأْمُرُهُمْ‌ (۱)أَحْلاَمُهُمْ‌ (۱)مُسْتَمِعُهُمْ‌ (۱)مَبْلَغُهُمْ‌ (۱)فَارْتَقِبْهُمْ‌ (۱)صَاحِبَهُمْ‌ (۱)أَنْذَرَهُمْ‌ (۱)صَبَّحَهُمْ‌ (۱)مَوْعِدُهُمْ‌ (۱)نُزُلُهُمْ‌ (۱)يُنَادُونَهُمْ‌ (۱)أُمَّهَاتِهِمْ‌ (۱)وَلَدْنَهُمْ‌ (۱)بِضَارِّهِمْ‌ (۱)إِخْوَانَهُمْ‌ (۱)عَشِيرَتَهُمْ‌ (۱)أَيَّدَهُمْ‌ (۱)يُدْخِلُهُمْ‌ (۱)مَانِعَتُهُمْ‌ (۱)حُصُونُهُمْ‌ (۱)بُيُوتَهُمْ‌ (۱)لَعَذَّبَهُمْ‌ (۱)لِإِخْوَانِهِمُ‌ (۱)نَصَرُوهُمْ‌ (۱)بَأْسُهُمْ‌ (۱)لِقَوْمِهِمْ‌ (۱)تَبَرُّوهُمْ‌ (۱)تَوَلَّوْهُمْ‌ (۱)عَدُوِّهِمْ‌ (۱)أَجْسَامُهُمْ‌ (۱)لِقَوْلِهِمْ‌ (۱)فَاحْذَرْهُمْ‌ (۱)فَاحْذَرُوهُمْ‌ (۱)سَأَلَهُمْ‌ (۱)أَوْسَطُهُمْ‌ (۱)سَلْهُمْ‌ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ‌ (۱)يُبَصَّرُونَهُمْ‌ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ‌ (۱)يَزِدْهُمْ‌ (۱)خَطِيئَاتِهِمْ‌ (۱)تَذَرْهُمْ‌ (۱)فَزَادُوهُمْ‌ (۱)لَأَسْقَيْنَاهُمْ‌ (۱)اهْجُرْهُمْ‌ (۱)مَهِّلْهُمْ‌ (۱)عِدَّتَهُمْ‌ (۱)تَنْفَعُهُمْ‌ (۱)فَوَقَاهُمُ‌ (۱)لَقَّاهُمْ‌ (۱)جَزَاهُمْ‌ (۱)حَسِبْتَهُمْ‌ (۱)عَالِيَهُمْ‌ (۱)سَقَاهُمْ‌ (۱)أَسْرَهُمْ‌ (۱)نُتْبِعُهُمُ‌ (۱)كَالُوهُمْ‌ (۱)وَزَنُوهُمْ‌ (۱)أَهْلِهِمُ‌ (۱)رَأَوْهُمْ‌ (۱)أَمْهِلْهُمْ‌ (۱)إِيَابَهُمْ‌ (۱)حِسَابَهُمْ‌ (۱)كَيْدَهُمْ‌ (۱)تَرْمِيهِمْ‌ (۱)إِيلاَفِهِمْ‌ (۱)أَطْعَمَهُمْ‌ (۱)آمَنَهُمْ‌ (۱)

آیات (۲۱۰۵)

آل عمران · ۹۰

إِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ ثُمَ ازْدَادُوا كُفْراً لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَ أُولٰئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ

کسانی که پس از ایمان کافر شدند و سپس بر کفر (خود) افزودند، (و در این راه اصرار ورزیدند،) هیچ‌گاه توبه آنان، (که از روی ناچاری یا در آستانه مرگ صورت می‌گیرد،) قبول نمی‌شود؛ و آنها گمراهان (واقعی) اند (چرا که هم راه خدا را گم کرده‌اند، و هم راه توبه را!).

آل عمران · ۹۱

إِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ مَاتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْ‌ءُ الْأَرْضِ ذَهَباً وَ لَوِ افْتَدَى بِهِ أُولٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ وَ مَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ

کسانی که کافر شدند و در حال کفر از دنیا رفتند، اگر چه روی زمین پر از طلا باشد، و آن را بعنوان فدیه (و کفّاره اعمال بد خویش) بپردازند، هرگز از هیچ‌یک آنها قبول نخواهد شد؛ و برای آنان، مجازاتِ دردناک است؛ و یاورانی ندارند.

آل عمران · ۹۴

فَمَنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ فَأُولٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

بنا بر این، آنها که بعد از این به خدا دروغ می‌بندند، ستمگرند! (زیرا از روی علم و عمد چنین می‌کنند).

آل عمران · ۱۰۴

وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

باید از میان شما، جمعی دعوت به نیکی، و امر به معروف و نهی از منکر کنند! و آنها همان رستگارانند.

آل عمران · ۱۰۵

وَ لاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَ أُولٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

و مانند کسانی نباشید که پراکنده شدند و اختلاف کردند؛ (آن هم) پس از آنکه نشانه‌های روشن (پروردگار) به آنان رسید! و آنها عذاب عظیمی دارند.

آل عمران · ۱۰۶

يَوْمَ تَبْيَضُ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ

(آن عذاب عظیم) روزی خواهد بود که چهره‌هائی سفید، و چهره‌هائی سیاه می‌گردد، اما آنها که صورتهایشان سیاه شده، (به آنها گفته می‌شود:) آیا بعد از ایمان، و (اخوّت و برادری در سایه آن،) کافر شدید؟! پس بچشید عذاب را، به سبب آنچه کفر می‌ورزیدید!

آل عمران · ۱۰۷

وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَةِ اللَّهِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

و امّا آنها که چهره‌هایشان سفید شده، در رحمت خداوند خواهند بود؛ و جاودانه در آن می‌مانند.

آل عمران · ۱۱۰

كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَ أَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ

شما بهترین امتی بودید که به سود انسانها آفریده شده‌اند؛ (چه اینکه) امر به معروف و نهی از منکر می‌کنید و به خدا ایمان دارید. و اگر اهل کتاب، (به چنین برنامه و آیین درخشانی،) ایمان آورند، برای آنها بهتر است! (ولی تنها) عده کمی از آنها با ایمانند، و بیشتر آنها فاسقند، (و خارج از اطاعت پروردگار)

آل عمران · ۱۱۲

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلاَّ بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَ بَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَ كَانُوا يَعْتَدُونَ

هر جا یافت شوند، مهر ذلت بر آنان خورده است؛ مگر با ارتباط به خدا، (و تجدید نظر در روش ناپسند خود،) و (یا) با ارتباط به مردم (و وابستگی به این و آن)؛ و به خشم خدا، گرفتار شده‌اند؛ و مهر بیچارگی بر آنها زده شده؛ چرا که آنها به آیات خدا، کفر می‌ورزیدند و پیامبران را بناحق می‌کشتند. اینها بخاطر آن است که گناه کردند؛ و (به حقوق دیگران،) تجاوز می‌نمودند.

آل عمران · ۱۱۳

لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَ هُمْ يَسْجُدُونَ

آنها همه یکسان نیستند؛ از اهل کتاب، جمعیّتی هستند که (به حق و ایمان) قیام می‌کنند؛ و پیوسته در اوقات شب، آیات خدا را می‌خوانند؛ در حالی که سجده می‌نمایند.

آل عمران · ۱۱۶

إِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَ لاَ أَوْلاَدُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ أُولٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

کسانی که کافر شدند، هرگز نمی‌توانند در پناه اموال و فرزندانشان، از مجازات خدا در امان بمانند! آنها اصحاب دوزخند؛ و جاودانه در آن خواهند ماند.

آل عمران · ۱۱۷

مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَ مَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لٰكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

آنچه آنها در این زندگی پست دنیوی انفاق می‌کنند، همانند باد سوزانی است که به زراعت قومی که بر خود ستم کرده (و در غیر محل و وقت مناسب، کشت نموده‌اند)، بوزد؛ و آن را نابود سازد. خدا به آنها ستم نکرده؛ بلکه آنها، خودشان به خویشتن ستم می‌کنند.

آل عمران · ۱۱۸

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَ مَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! محرم اسراری از غیر خود، انتخاب نکنید! آنها از هرگونه شرّ و فسادی در باره شما، کوتاهی نمی‌کنند. آنها دوست دارند شما در رنج و زحمت باشید. (نشانه‌های) دشمنی از دهان (و کلام) شان آشکار شده؛ و آنچه در دلهایشان پنهان می‌دارند، از آن مهمتر است. ما آیات (و راه‌های پیشگیری از شرّ آنها) را برای شما بیان کردیم اگر اندیشه کنید!

آل عمران · ۱۱۹

هَا أَنْتُمْ أُولاَءِ تُحِبُّونَهُمْ وَ لاَ يُحِبُّونَكُمْ وَ تُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَ إِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَ إِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

شما کسانی هستید که آنها را دوست می‌دارید؛ امّا آنها شما را دوست ندارند! در حالی که شما به همه کتابهای آسمانی ایمان دارید (و آنها به کتاب آسمانی شما ایمان ندارند). هنگامی که شما را ملاقات می‌کنند، (به دروغ) می‌گویند: «ایمان آورده‌ایم!» امّا هنگامی که تنها می‌شوند، از شدّت خشم بر شما، سر انگشتان خود را به دندان می‌گزند! بگو: «با همین خشمی که دارید بمیرید! خدا از (اسرار) درون سینه‌ها آگاه است.»

آل عمران · ۱۲۰

إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لاَ يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

اگر نیکی به شما برسد، آنها را ناراحت می‌کند؛ و اگر حادثه ناگواری برای شما رخ دهد، خوشحال می‌شوند. (امّا) اگر (در برابرشان) استقامت و پرهیزگاری پیشه کنید، نقشه‌های (خائنانه) آنان، به شما زیانی نمی‌رساند؛ خداوند به آنچه انجام می‌دهند، احاطه دارد.

آل عمران · ۱۲۵

بَلَى إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا وَ يَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلاَفٍ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ مُسَوِّمِينَ

آری، (امروز هم) اگر استقامت و تقوا پیشه کنید، و دشمن به همین زودی به سراغ شما بیاید، خداوند شما را به پنج هراز نفر از فرشتگان، که نشانه‌هایی با خود دارند، مدد خواهد داد!

آل عمران · ۱۲۷

لِيَقْطَعَ طَرَفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوا خَائِبِينَ

(این وعده را که خدا به شما داده،) برای این است که قسمتی از پیکر لشکر کافران را قطع کند؛ یا آنها را با ذلّت برگرداند؛ تا مأیوس و ناامید، (به وطن خود) بازگردند.

آل عمران · ۱۲۸

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْ‌ءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ

هیچ‌گونه اختیاری (در باره عفو کافران، یا مؤمنان فراری از جنگ،) برای تو نیست؛ مگر اینکه (خدا) بخواهد آنها را ببخشد، یا مجازات کند؛ زیرا آنها ستمگرند.

آل عمران · ۱۳۵

وَ الَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ

و آنها که وقتی مرتکب عمل زشتی شوند، یا به خود ستم کنند، به یاد خدا می‌افتند؛ و برای گناهان خود، طلب آمرزش می‌کنند -و کیست جز خدا که گناهان را ببخشد؟- و بر گناه، اصرار نمی‌ورزند، با اینکه می‌دانند.

آل عمران · ۱۳۶

أُولٰئِكَ جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ

آنها پاداششان آمرزش پروردگار، و بهشتهایی است که از زیر درختانش، نهرها جاری است؛ جاودانه در آن میمانند؛ چه نیکو است پاداش اهل عمل!

آل عمران · ۱۴۶

وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ مَا ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكَانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُ الصَّابِرِينَ

چه بسیار پیامبرانی که مردان الهی فراوانی به همراه آنان جنگ کردند! آنها هیچ‌گاه در برابر آنچه در راه خدا به آنان می‌رسید، سست و ناتوان نشدند (و تن به تسلیم ندادند)؛ و خداوند استقامت‌کنندگان را دوست دارد.

آل عمران · ۱۴۷

وَ مَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ إِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

سخنشان تنها این بود که: «پروردگارا! گناهان ما را ببخش! و از تندرویهای ما در کارها، چشم‌پوشی کن! قدمهای ما را استوار بدار! و ما را بر جمعیّت کافران، پیروز گردان!

آل عمران · ۱۴۸

فَآتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَ حُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يُحِبُ الْمُحْسِنِينَ

از این‌رو خداوند پاداش این جهان، و پاداش نیک آن جهان را به آنها داد؛ و خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد.

آل عمران · ۱۵۱

سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَاناً وَ مَأْوَاهُمُ النَّارُ وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ

بزودی در دلهای کافران، بخاطر اینکه بدون دلیل، چیزهایی را برای خدا همتا قرار دادند، رعب و ترس می‌افکنیم؛ و جایگاه آنها، آتش است؛ و چه بد جایگاهی است جایگاه ستمکاران!

آل عمران · ۱۵۲

وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَ تَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَ عَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا أَرَاكُمْ مَا تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ثُمَ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَ لَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ

خداوند، وعده خود را به شما، (در باره پیروزی بر دشمن در احد،) تحقق بخشید؛ در آن هنگام (که در آغاز جنگ،) دشمنان را به فرمان او، به قتل می‌رساندید؛ (و این پیروزی ادامه داشت) تا اینکه سست شدید؛ و (بر سر رهاکردن سنگرها،) در کار خود به نزاع پرداختید؛ و بعد از آن که آنچه را دوست می‌داشتید (از غلبه بر دشمن) به شما نشان داد، نافرمانی کردید. بعضی از شما، خواهان دنیا بودند؛ و بعضی خواهان آخرت. سپس خداوند شما را از آنان منصرف ساخت؛ (و پیروزی شما به شکست انجامید؛) تا شما را آزمایش کند. و او شما را بخشید؛ و خداوند نسبت به مؤمنان، فضل و بخشش دارد.

آل عمران · ۱۵۴

ثُمَ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِ أَمَنَةً نُعَاساً يَغْشَى طَائِفَةً مِنْكُمْ وَ طَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِ ظَنَ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ مِنْ شَيْ‌ءٍ قُلْ إِنَ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ مَا لاَ يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْ‌ءٌ مَا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

سپس بدنبال این غم و اندوه، آرامشی بر شما فرستاد. این آرامش، بصورت خواب سبکی بود که (در شب بعد از حادثه احد،) گروهی از شما را فرا گرفت؛ اماگروه دیگری در فکر جان خویش بودند؛ (و خواب به چشمانشان نرفت.) آنها گمانهای نادرستی -همچون گمانهای دوران جاهلیت- درباره خدا داشتند؛ و می‌گفتند: «آیا چیزی از پیروزی نصیب ما می‌شود؟!» بگو: «همه کارها (و پیروزیها) به دست خداست!» آنها در دل خود، چیزی را پنهان می‌دارند که برای تو آشکار نمی‌سازند؛ می‌گویند: «اگر ما سهمی از پیروزی داشتیم، در این جا کشته نمی‌شدیم!» بگو: «اگر هم در خانه‌های خود بودید، آنهایی که کشته‌شدن بر آنها مقرر شده بود، قطعاً به سوی آرامگاه‌های خود، بیرون می‌آمدند (و آنها را به قتل می‌رساندند). و اینها برای این است که خداوند، آنچه در سینه‌هایتان پنهان دارید، بیازماید؛ و آنچه را در دلهای شما (از ایمان) است، خالص گرداند؛ و خداوند از آنچه در درون سینه‌هاست، با خبر است.

آل عمران · ۱۵۵

إِنَ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ

کسانی که در روز روبرو شدن دو جمعیت با یکدیگر (در جنگ احد)، فرار کردند، شیطان آنها را بر اثر بعضی از گناهانی که مرتکب شده بودند، به لغزش انداخت؛ و خداوند آنها را بخشید. خداوند، آمرزنده و بردبار است.

آل عمران · ۱۵۶

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَ قَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَ مَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَ اللَّهُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! همانند کافران نباشید که چون برادرانشان به مسافرتی می‌روند، یا در جنگ شرکت می‌کنند (و از دنیا می‌روند و یا کشته می‌شوند)، می‌گویند: «اگر آنها نزد ما بودند، نمی‌مردند و کشته نمی‌شدند!» (شما از این گونه سخنان نگویید،) تا خدا این حسرت را بر دل آنها [= کافران‌] بگذارد. خداوند، زنده می‌کند و می‌میراند؛ (و زندگی و مرگ، به دست اوست؛) و خدا به آنچه انجام می‌دهید، بیناست.

آل عمران · ۱۵۹

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظّاً غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَ اللَّهَ يُحِبُ الْمُتَوَكِّلِينَ

به (برکت) رحمت الهی، در برابر آنان [= مردم‌] نرم (و مهربان) شدی! و اگر خشن و سنگدل بودی، از اطراف تو، پراکنده می‌شدند. پس آنها را ببخش و برای آنها آمرزش بطلب! و در کارها، با آنان مشورت کن! اما هنگامی که تصمیم گرفتی، (قاطع باش! و) بر خدا توکل کن! زیرا خداوند متوکلان را دوست دارد.

آل عمران · ۱۶۱

وَ مَا كَانَ لِنَبِيٍ أَنْ يَغُلَ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَ تُوَفَّى كُلُ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَ هُمْ لاَ يُظْلَمُونَ

(گمان کردید ممکن است پیامبر به شما خیانت کند؟! در حالی که) ممکن نیست هیچ پیامبری خیانت کند! و هر کس خیانت کند، روز رستاخیز، آنچه را در آن خیانت کرده، با خود (به صحنه محشر) می‌آورد؛ سپس به هر کس، آنچه را فراهم کرده (و انجام داده است)، بطور کامل داده می‌شود؛ و (به همین دلیل) به آنها ستم نخواهد شد (چرا که محصول اعمال خود را خواهند دید).

آل عمران · ۱۶۳

هُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ

هر یک از آنان، درجه و مقامی در پیشگاه خدا دارند؛ و خداوند به آنچه انجام می‌دهند، بیناست.

آل عمران · ۱۶۴

لَقَدْ مَنَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلاَلٍ مُبِينٍ

خداوند بر مؤمنان منت نهاد [= نعمت بزرگی بخشید] هنگامی که در میان آنها، پیامبری از خودشان برانگیخت؛ که آیات او را بر آنها بخواند، و آنها را پاک کند و کتاب و حکمت بیاموزد؛ هر چند پیش از آن، در گمراهی آشکاری بودند.

آل عمران · ۱۶۷

وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُوا وَ قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا قَالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالاً لاَتَّبَعْنَاكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِمْ مَا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ

و نیز برای این بود که منافقان شناخته شوند؛ آنهایی که به ایشان گفته شد: «بیایید در راه خدا نبرد کنید! یا (حداقل) از حریم خود، دفاع نمایید!» گفتند: «اگر می‌دانستیم جنگی روی خواهد داد، از شما پیروی می‌کردیم. (اما می‌دانیم جنگی نمی‌شود.)» آنها در آن هنگام، به کفر نزدیکتر بودند تا به ایمان؛ به زبان خود چیزی می‌گویند که در دلهایشان نیست! و خداوند از آنچه کتمان می‌کنند، آگاهتر است.

آل عمران · ۱۶۸

الَّذِينَ قَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ وَ قَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

(منافقان) آنها هستند که به برادران خود -در حالی که از حمایت آنها دست کشیده بودند- گفتند: «اگر آنها از ما پیروی می‌کردند، کشته نمی‌شدند!» بگو: «(مگر شما می‌توانید مرگ افراد را پیش‌بینی کنید؟!) پس مرگ را از خودتان دور سازید اگر راست می‌گویید!»

آل عمران · ۱۶۹

وَ لاَ تَحْسَبَنَ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتاً بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ

(ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده‌اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.

آل عمران · ۱۷۰

فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاَ هُمْ يَحْزَنُونَ

آنها بخاطر نعمتهای فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند؛ و بخاطر کسانی که هنوز به آنها ملحق نشده‌اند [= مجاهدان و شهیدان آینده]، خوشوقتند؛ (زیرا مقامات برجسته آنها را در آن جهان می‌بینند؛ و می‌دانند) که نه ترسی بر آنهاست، و نه غمی خواهند داشت.

آل عمران · ۱۷۲

الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ

آنها که دعوت خدا و پیامبر (ص) را، پس از آن همه جراحاتی که به ایشان رسید، اجابت کردند؛ (و هنوز زخمهای میدان احد التیام نیافته بود، به سوی میدان «حمرار الاسد» حرکت نمودند؛) برای کسانی از آنها، که نیکی کردند و تقوا پیش گرفتند، پاداش بزرگی است.

آل عمران · ۱۷۳

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَ قَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ

اینها کسانی بودند که (بعضی از) مردم، به آنان گفتند: «مردم [= لشکر دشمن] برای (حمله به) شما اجتماع کرده‌اند؛ از آنها بترسید!» اما این سخن، بر ایمانشان افزود؛ و گفتند: «خدا ما را کافی است؛ و او بهترین حامی ماست.»

آل عمران · ۱۷۴

فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ

به همین جهت، آنها (از این میدان،) با نعمت و فضل پروردگارشان، بازگشتند؛ در حالی که هیچ ناراحتی به آنان نرسید؛ و از رضای خدا، پیروی کردند؛ و خداوند دارای فضل و بخشش بزرگی است.

آل عمران · ۱۷۵

إِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءَهُ فَلاَ تَخَافُوهُمْ وَ خَافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

این فقط شیطان است که پیروان خود را (با سخنان و شایعات بی‌اساس،) می‌ترساند. از آنها نترسید! و تنها از من بترسید اگر ایمان دارید!

آل عمران · ۱۷۶

وَ لاَ يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً يُرِيدُ اللَّهُ أَلاَّ يَجْعَلَ لَهُمْ حَظّاً فِي الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

کسانی که در راه کفر، شتاب میکنند، تو را غمگین نسازند! به یقین، آنها هرگز زیانی به خداوند نمی‌رسانند. (بعلاوه) خدا می‌خواهد (آنها را به حال خودشان واگذارد؛ و در نتیجه،) بهره‌ای برای آنها در آخرت قرار ندهد. و برای آنها مجازات بزرگی است!

آل عمران · ۱۷۷

إِنَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

(آری،) کسانی که ایمان را دادند و کفر را خریداری کردند، هرگز به خدا زیانی نمی‌رسانند؛ و برای آنها، مجازات دردناکی است!

آل عمران · ۱۷۸

وَ لاَ يَحْسَبَنَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ

آنها که کافر شدند، (و راه طغیان پیش گرفتند،) تصور نکنند اگر به آنان مهلت می‌دهیم، به سودشان است! ما به آنان مهلت می‌دهیم فقط برای اینکه بر گناهان خود بیفزایند؛ و برای آنها، عذاب خوارکننده‌ای (آماده شده) است!

آل عمران · ۱۸۰

وَ لاَ يَحْسَبَنَ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ لِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

کسانی که بخل می‌ورزند، و آنچه را خدا از فضل خویش به آنان داده، انفاق نمی‌کنند، گمان نکنند این کار به سود آنها است؛ بلکه برای آنها شر است؛ بزودی در روز قیامت، آنچه را نسبت به آن بخل ورزیدند، همانند طوقی به گردنشان می‌افکنند. و میراث آسمانها و زمین، از آن خداست؛ و خداوند، از آنچه انجام می‌دهید، آگاه است.

آل عمران · ۱۸۱

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِيَاءُ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ

خداوند، سخن آنها را که گفتند: «خدا فقیر است، و ما بی‌نیازیم»، شنید! به زودی آنچه را گفتند، خواهیم نوشت؛ و (همچنین) کشتن پیامبران را بناحق (می‌نویسیم)؛ و به آنها می‌گوییم: «بچشید عذاب سوزان را (در برابر کارهایتان!)»

آل عمران · ۱۸۳

الَّذِينَ قَالُوا إِنَ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

(اینها) همان کسانی (هستند) که گفتند: «خداوند از ما پیمان گرفته که به هیچ پیامبری ایمان نیاوریم تا (این معجزه را انجام دهد:) یک قربانی بیاورد، که آتش [= صاعقه آسمانی‌] آن را بخورد!» بگو: «پیامبرانی پیش از من، برای شما آمدند؛ و دلایل روشن، و آنچه را گفتید آوردند؛ پس چرا آنها را به قتل رساندید اگر راست می‌گویید؟!»

آل عمران · ۱۸۷

وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لاَ تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ

و (به خاطر بیاورید) هنگامی را که خدا، از کسانی که کتاب (آسمانی) به آنها داده شده، پیمان گرفت که حتماً آن را برای مردم آشکار سازید و کتمان نکنید! ولی آنها، آن را پشت سر افکندند؛ و به بهای کمی فروختند؛ و چه بد متاعی می‌خرند؟!

آل عمران · ۱۸۸

لاَ تَحْسَبَنَ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلاَ تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِنَ الْعَذَابِ وَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

گمان مبر آنها که از اعمال (زشت) خود خوشحال می‌شوند، و دوست دارند در برابر کار (نیکی) که انجام نداده‌اند مورد ستایش قرار گیرند، از عذاب (الهی) برکنارند! (بلکه) برای آنها، عذاب دردناکی است!

آل عمران · ۱۹۱

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَاماً وَ قُعُوداً وَ عَلَى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته، و آنگاه که بر پهلو خوابیده‌اند، یاد می‌کنند؛ و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین می‌اندیشند؛ (و می‌گویند:) بار الها! اینها را بیهوده نیافریده‌ای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار!

آل عمران · ۱۹۵

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لاَ أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي وَ قَاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَاباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ

خداوند، درخواست آنها را پذیرفت؛ (و فرمود:) من عمل هیچ عمل‌کننده‌ای از شما را، زن باشد یا مرد، ضایع نخواهم کرد؛ شما همنوعید، و از جنس یکدیگر! آنها که در راه خدا هجرت کردند، و از خانه‌های خود بیرون رانده شدند و در راه من آزار دیدند، و جنگ کردند و کشته شدند، بیقین گناهانشان را می‌بخشم؛ و آنها را در باغهای بهشتی، که از زیر درختانش نهرها جاری است، وارد می‌کنم. این پاداشی است از طرف خداوند؛ و بهترین پاداشها نزد پروردگار است.