هم

تکرارها: ۳۸۹۶آیات: ۲۱۰۵

۰۱۰۰۲۰۰۳۰۰۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۵سال ۲: ۴۰سال ۳: ۱۸۵سال ۴: ۲۱۰سال ۵: ۲۵۳سال ۶: ۱۶۲سال ۷: ۲۰۷سال ۸: ۱۷۰سال ۹: ۱۵۴سال ۱۰: ۲۲۰سال ۱۱: ۱۲۷سال ۱۲: ۱۵۷سال ۱۳: ۲۵۱سال ۱۴: ۱۷۵سال ۱۵: ۱۹۸سال ۱۶: ۲۸۰سال ۱۷: ۱۷۳سال ۱۸: ۱۷۸سال ۱۹: ۲۴۵سال ۲۰: ۲۲۷سال ۲۱: ۱۴۳سال ۲۲: ۱۲۴سال ۲۳: ۱۲
مشتقات
لَهُمْ‌ (۳۶۷)هُمْ‌ (۳۱۹)عَلَيْهِمْ‌ (۱۸۴)مِنْهُمْ‌ (۱۷۰)رَبِّهِمْ‌ (۸۰)هُمُ‌ (۸۰)إِنَّهُمْ‌ (۷۳)عَنْهُمْ‌ (۶۷)بَيْنَهُمْ‌ (۶۰)لَهُمُ‌ (۵۰)أَنَّهُمْ‌ (۴۶)لَعَلَّهُمْ‌ (۴۴)فَهُمْ‌ (۴۱)قُلُوبِهِمْ‌ (۳۷)أَنْفُسَهُمْ‌ (۳۷)إِلَيْهِمْ‌ (۳۷)بِهِمْ‌ (۳۶)قَبْلِهِمْ‌ (۳۶)أَنْفُسِهِمْ‌ (۳۵)عَلَيْهِمُ‌ (۳۱)جَاءَهُمْ‌ (۳۱)أَيْدِيهِمْ‌ (۲۶)أَكْثَرُهُمْ‌ (۲۶)بِأَنَّهُمْ‌ (۲۴)بَعْضُهُمْ‌ (۲۳)قُلُوبُهُمْ‌ (۲۱)أَعْمَالَهُمْ‌ (۱۷)بَعْدِهِمْ‌ (۱۷)رَبَّهُمْ‌ (۱۷)فِيهِمْ‌ (۱۶)أَكْثَرَهُمْ‌ (۱۵)قَبْلَهُمْ‌ (۱۵)رَزَقْنَاهُمْ‌ (۱۳)جَاءَهُمُ‌ (۱۳)جَاءَتْهُمْ‌ (۱۳)مَعَهُمْ‌ (۱۲)أَهْوَاءَهُمْ‌ (۱۲)آتَيْنَاهُمْ‌ (۱۲)رَبُّهُمْ‌ (۱۲)كَأَنَّهُمْ‌ (۱۱)فَمِنْهُمْ‌ (۱۱)أَمْوَالَهُمْ‌ (۱۱)رُسُلُهُمْ‌ (۱۱)بَعْضَهُمْ‌ (۱۰)فَإِنَّهُمْ‌ (۱۰)أَنْفُسُهُمْ‌ (۱۰)دِيَارِهِمْ‌ (۹)أَعْمَالُهُمْ‌ (۹)مِنْهُمُ‌ (۹)بِرَبِّهِمْ‌ (۹)عَنْهُمُ‌ (۸)آتَيْنَاهُمُ‌ (۸)أَيْمَانِهِمْ‌ (۸)مَأْوَاهُمْ‌ (۸)أَيْدِيَهُمْ‌ (۸)بِأَمْوَالِهِمْ‌ (۸)فَأَخَذَتْهُمُ‌ (۸)أَخَاهُمْ‌ (۸)آذَانِهِمْ‌ (۷)جَاءَتْهُمُ‌ (۷)خَلْفَهُمْ‌ (۷)فَأَخَذَهُمُ‌ (۷)بِذُنُوبِهِمْ‌ (۷)لَدَيْهِمْ‌ (۷)سَيِّئَاتِهِمْ‌ (۷)تَأْتِيهِمْ‌ (۷)يَأْتِيهِمْ‌ (۷)سَأَلْتَهُمْ‌ (۷)جَعَلْنَاهُمْ‌ (۷)فَلَهُمْ‌ (۶)أَجْرُهُمْ‌ (۶)لَعَنَهُمُ‌ (۶)فَوْقَهُمْ‌ (۶)أَيُّهُمْ‌ (۶)وُجُوهُهُمْ‌ (۶)بِأَفْوَاهِهِمْ‌ (۶)أَمْوَالِهِمْ‌ (۶)دِينَهُمْ‌ (۶)آثَارِهِمْ‌ (۶)فَوْقِهِمْ‌ (۶)فَذَرْهُمْ‌ (۶)أَجَلُهُمْ‌ (۶)أَبْصَارُهُمْ‌ (۶)عِنْدَهُمْ‌ (۶)أَجْرَهُمْ‌ (۶)آبَاءَهُمْ‌ (۶)طُغْيَانِهِمْ‌ (۵)بِكُفْرِهِمْ‌ (۵)قُلُوبِهِمُ‌ (۵)ظُهُورِهِمْ‌ (۵)قَوْلِهِمْ‌ (۵)يُزَكِّيهِمْ‌ (۵)بِهِمُ‌ (۵)بِسِيمَاهُمْ‌ (۵)أَمْوَالُهُمْ‌ (۵)أَوْلاَدُهُمْ‌ (۵)جَزَاؤُهُمْ‌ (۵)آتَاهُمُ‌ (۵)خَلْفِهِمْ‌ (۵)تُصِبْهُمْ‌ (۵)قَوْمَهُمْ‌ (۵)يَزِيدُهُمْ‌ (۵)قُلُوبَهُمْ‌ (۵)أَتَاهُمْ‌ (۵)صَلاَتِهِمْ‌ (۵)بِأَنْفُسِهِمْ‌ (۵)يَحْشُرُهُمْ‌ (۵)تَأْتِيَهُمُ‌ (۵)صُدُورِهِمْ‌ (۵)أَمْرَهُمْ‌ (۵)أَزْوَاجِهِمْ‌ (۵)وُجُوهِهِمْ‌ (۵)رَأَيْتَهُمْ‌ (۵)أَبْصَارِهِمْ‌ (۴)يَنْفَعُهُمْ‌ (۴)أَبْنَاءَهُمْ‌ (۴)آبَاؤُهُمْ‌ (۴)أُجُورَهُمْ‌ (۴)أَفْوَاهِهِمْ‌ (۴)صُدُورُهُمْ‌ (۴)عِنْدَهُمُ‌ (۴)مِيثَاقَهُمْ‌ (۴)يَهْدِيهِمْ‌ (۴)فَأَخَذْنَاهُمْ‌ (۴)خَلَقَهُمْ‌ (۴)مَرْجِعُهُمْ‌ (۴)دَعْوَاهُمْ‌ (۴)دَارِهِمْ‌ (۴)يَأْتِيَهُمْ‌ (۴)لِرَبِّهِمْ‌ (۴)تَدْعُوهُمْ‌ (۴)أَيْمَانَهُمْ‌ (۴)قَوْلُهُمْ‌ (۴)آتَاهُمْ‌ (۴)نَعِدُهُمْ‌ (۴)كُلُّهُمْ‌ (۴)تَسْأَلُهُمْ‌ (۴)تَأْتِيَهُمْ‌ (۴)أَيْمَانُهُمْ‌ (۴)مِثْلَهُمْ‌ (۴)كَلْبُهُمْ‌ (۴)أَمْرِهِمْ‌ (۴)أَهْلَكْنَاهُمْ‌ (۴)زَادَهُمْ‌ (۴)أَخُوهُمْ‌ (۴)يُنَادِيهِمْ‌ (۴)مَثَلُهُمْ‌ (۳)أَبْصَارَهُمْ‌ (۳)بِأَيْدِيهِمْ‌ (۳)أَحَدُهُمْ‌ (۳)يَضُرُّهُمْ‌ (۳)يُعَلِّمُهُمُ‌ (۳)بُطُونِهِمْ‌ (۳)اقْتُلُوهُمْ‌ (۳)قَاتِلُوهُمْ‌ (۳)يَأْتِيَهُمُ‌ (۳)نِسَائِهِمْ‌ (۳)فَبَشِّرْهُمْ‌ (۳)إِيمَانِهِمْ‌ (۳)أَصَابَهُمْ‌ (۳)مَأْوَاهُمُ‌ (۳)لِإِخْوَانِهِمْ‌ (۳)لِأَنْفُسِهِمْ‌ (۳)جُلُودُهُمْ‌ (۳)نَجْوَاهُمْ‌ (۳)أَرْجُلُهُمْ‌ (۳)يَتَوَلَّهُمْ‌ (۳)مَكَّنَّاهُمْ‌ (۳)فَأَهْلَكْنَاهُمْ‌ (۳)نَحْشُرُهُمْ‌ (۳)يَبْعَثُهُمُ‌ (۳)أَخَذْنَاهُمْ‌ (۳)غَرَّتْهُمُ‌ (۳)آبَائِهِمْ‌ (۳)ذُرِّيَّاتِهِمْ‌ (۳)فَيُنَبِّئُهُمْ‌ (۳)إِلَيْهِمُ‌ (۳)تَحْتِهِمُ‌ (۳)أَشْيَاءَهُمْ‌ (۳)نِسَاءَهُمْ‌ (۳)فَأَغْرَقْنَاهُمْ‌ (۳)يَأْتِهِمْ‌ (۳)ذُرِّيَّتَهُمْ‌ (۳)تَرَاهُمْ‌ (۳)وُجُوهَهُمْ‌ (۳)أَدْبَارَهُمْ‌ (۳)دُونِهِمْ‌ (۳)يَعْلَمُهُمْ‌ (۳)عَهْدِهِمْ‌ (۳)لِيَظْلِمَهُمْ‌ (۳)أَعْيُنُهُمْ‌ (۳)تَحِيَّتُهُمْ‌ (۳)تَرْهَقُهُمْ‌ (۳)قَوْمِهِمْ‌ (۳)ظَلَمْنَاهُمْ‌ (۳)أَعْنَاقِهِمْ‌ (۳)مَكْرُهُمْ‌ (۳)يُؤَخِّرُهُمْ‌ (۳)رُءُوسِهِمْ‌ (۳)زِدْنَاهُمْ‌ (۳)لَنَجْزِيَنَّهُمْ‌ (۳)مَسَاكِنِهِمْ‌ (۳)فَجَعَلْنَاهُمْ‌ (۳)وَرَائِهِمْ‌ (۳)خَلَقْنَاهُمْ‌ (۳)أَهْلِيهِمْ‌ (۳)يَوْمَهُمُ‌ (۳)نُورُهُمْ‌ (۳)أَنْذَرْتَهُمْ‌ (۲)تُنْذِرْهُمْ‌ (۲)سَمْعِهِمْ‌ (۲)أَصَابِعَهُمْ‌ (۲)بِأَسْمَائِهِمْ‌ (۲)مَشْرَبَهُمْ‌ (۲)تَخْشَوْهُمْ‌ (۲)أَصَابَتْهُمْ‌ (۲)يَلْعَنُهُمُ‌ (۲)يُكَلِّمُهُمُ‌ (۲)ثَقِفْتُمُوهُمْ‌ (۲)أَخْرِجُوهُمْ‌ (۲)مَعَهُمُ‌ (۲)نَبِيُّهُمْ‌ (۲)يُخْرِجُهُمْ‌ (۲)هُدَاهُمْ‌ (۲)فَيُوَفِّيهِمْ‌ (۲)أَلْسِنَتَهُمْ‌ (۲)أَحَدِهِمْ‌ (۲)أَكْثَرُهُمُ‌ (۲)ظَلَمَهُمُ‌ (۲)تَسُؤْهُمْ‌ (۲)كَيْدُهُمْ‌ (۲)يُعَذِّبَهُمْ‌ (۲)أَصَابَهُمُ‌ (۲)أَحَدَهُمُ‌ (۲)نَصِيبَهُمْ‌ (۲)رَزَقَهُمُ‌ (۲)بِأَلْسِنَتِهِمْ‌ (۲)بَدَّلْنَاهُمْ‌ (۲)سَنُدْخِلُهُمْ‌ (۲)فَخُذُوهُمْ‌ (۲)وَجَدْتُمُوهُمْ‌ (۲)أَسْلِحَتَهُمْ‌ (۲)لَآمُرَنَّهُمْ‌ (۲)يَعِدُهُمُ‌ (۲)لِيَهْدِيَهُمْ‌ (۲)بِظُلْمِهِمْ‌ (۲)نَقْضِهِمْ‌ (۲)بَيْنَهُمُ‌ (۲)يُصِيبَهُمْ‌ (۲)أَكْلِهِمُ‌ (۲)أَرْجُلِهِمْ‌ (۲)أَعْيُنَهُمْ‌ (۲)جِئْتَهُمْ‌ (۲)تُعَذِّبْهُمْ‌ (۲)تَحْتِهِمْ‌ (۲)أَوْزَارَهُمْ‌ (۲)يَمَسُّهُمُ‌ (۲)حِسَابِهِمْ‌ (۲)مَوْلاَهُمُ‌ (۲)ذَرْهُمْ‌ (۲)بِزَعْمِهِمْ‌ (۲)شُرَكَائِهِمْ‌ (۲)شُرَكَاؤُهُمْ‌ (۲)سَيَجْزِيهِمْ‌ (۲)جَزَيْنَاهُمْ‌ (۲)أَمْرُهُمْ‌ (۲)يُنَبِّئُهُمْ‌ (۲)بَلَوْنَاهُمْ‌ (۲)سَنَسْتَدْرِجُهُمْ‌ (۲)تَأْتِهِمْ‌ (۲)لِيُعَذِّبَهُمْ‌ (۲)أَعْيُنِهِمْ‌ (۲)عَهْدَهُمْ‌ (۲)يُعَذِّبْهُمُ‌ (۲)قَاتَلَهُمُ‌ (۲)جُنُوبُهُمْ‌ (۲)حَسْبُهُمْ‌ (۲)بِخَلاَقِهِمْ‌ (۲)سِرَّهُمْ‌ (۲)لِيَجْزِيَهُمُ‌ (۲)فَزَادَتْهُمْ‌ (۲)مَسَّتْهُمْ‌ (۲)فَجَاءُوهُمْ‌ (۲)فَأَتْبَعَهُمْ‌ (۲)مَتَّعْنَاهُمْ‌ (۲)ثِيَابَهُمْ‌ (۲)يَمَسُّهُمْ‌ (۲)نَجَّيْنَاهُمْ‌ (۲)جَهَّزَهُمْ‌ (۲)بِجَهَازِهِمْ‌ (۲)بِضَاعَتَهُمْ‌ (۲)أَهْلِهِمْ‌ (۲)أَمَرَهُمْ‌ (۲)أَبُوهُمْ‌ (۲)كَبِيرُهُمْ‌ (۲)أَخَذْتُهُمْ‌ (۲)أَفْئِدَتُهُمْ‌ (۲)وُجُوهَهُمُ‌ (۲)لَأُغْوِيَنَّهُمْ‌ (۲)نَبِّئْهُمْ‌ (۲)تَتَوَفَّاهُمُ‌ (۲)فَأَصَابَهُمْ‌ (۲)لَنُبَوِّئَنَّهُمْ‌ (۲)يَأْخُذَهُمْ‌ (۲)بِأَنَّهُمُ‌ (۲)سَعْيُهُمْ‌ (۲)أَدْبَارِهِمْ‌ (۲)رُءُوسَهُمْ‌ (۲)رَبِّهِمُ‌ (۲)فَضَّلْنَاهُمْ‌ (۲)لِآبَائِهِمْ‌ (۲)بَعَثْنَاهُمْ‌ (۲)كَهْفِهِمْ‌ (۲)تَحْسَبُهُمْ‌ (۲)رَابِعُهُمْ‌ (۲)سَادِسُهُمْ‌ (۲)فَدَعَوْهُمْ‌ (۲)وَرَاءَهُمْ‌ (۲)بَيْنِهِمْ‌ (۲)أَنْذِرْهُمْ‌ (۲)بِعِبَادَتِهِمْ‌ (۲)غَشِيَهُمْ‌ (۲)لِنَفْتِنَهُمْ‌ (۲)حِسَابُهُمْ‌ (۲)فَهُمُ‌ (۲)فَجَعَلَهُمْ‌ (۲)فَجَعَلْنَاهُمُ‌ (۲)لِبَاسُهُمْ‌ (۲)رَزَقَهُمْ‌ (۲)لِفُرُوجِهِمْ‌ (۲)لِأَمَانَاتِهِمْ‌ (۲)أَتَيْنَاهُمْ‌ (۲)أَزْوَاجَهُمْ‌ (۲)دِينَهُمُ‌ (۲)فُرُوجَهُمْ‌ (۲)آتُوهُمْ‌ (۲)يَزِيدَهُمْ‌ (۲)تُصِيبَهُمْ‌ (۲)فَأَخَذَهُمْ‌ (۲)فَصَدَّهُمْ‌ (۲)ضَلاَلَتِهِمْ‌ (۲)نَجْعَلَهُمْ‌ (۲)فَنَبَذْنَاهُمْ‌ (۲)مَسَاكِنُهُمْ‌ (۲)نَجَّاهُمْ‌ (۲)بِشُرَكَائِهِمْ‌ (۲)مَعْذِرَتُهُمْ‌ (۲)لَنُذِيقَنَّهُمْ‌ (۲)إِيمَانُهُمْ‌ (۲)أُمَّهَاتُهُمْ‌ (۲)لِيُوَفِّيَهُمْ‌ (۲)كُفْرُهُمْ‌ (۲)شَفَاعَتُهُمْ‌ (۲)أَزْوَاجُهُمْ‌ (۲)فَاسْتَفْتِهِمْ‌ (۲)فَأَتَاهُمُ‌ (۲)سَمْعُهُمْ‌ (۲)يَنْصُرُونَهُمْ‌ (۲)لِبُيُوتِهِمْ‌ (۲)زَوَّجْنَاهُمْ‌ (۲)وَقَاهُمْ‌ (۲)بَالَهُمْ‌ (۲)أَمْثَالَهُمْ‌ (۲)بِأَيْمَانِهِمْ‌ (۲)فَأَنْسَاهُمْ‌ (۲)بِذَنْبِهِمْ‌ (۲)دَعَوْتُهُمْ‌ (۲)فَزَادَهُمُ‌ (۱)شَيَاطِينِهِمْ‌ (۱)يَمُدُّهُمْ‌ (۱)تِجَارَتُهُمْ‌ (۱)بِنُورِهِمْ‌ (۱)تَرَكَهُمْ‌ (۱)بِسَمْعِهِمْ‌ (۱)عَرَضَهُمْ‌ (۱)أَنْبِئْهُمْ‌ (۱)أَنْبَأَهُمْ‌ (۱)تُحَدِّثُونَهُمْ‌ (۱)تُفَادُوهُمْ‌ (۱)إِخْرَاجُهُمْ‌ (۱)لَتَجِدَنَّهُمْ‌ (۱)أَمَانِيُّهُمْ‌ (۱)مِلَّتَهُمْ‌ (۱)فَسَيَكْفِيكَهُمُ‌ (۱)وَلاَّهُمْ‌ (۱)قِبْلَتِهِمُ‌ (۱)قِبْلَتَهُمْ‌ (۱)يُحِبُّونَهُمْ‌ (۱)يُرِيهِمُ‌ (۱)أَصْبَرَهُمْ‌ (۱)بِعَهْدِهِمْ‌ (۱)تُقَاتِلُوهُمْ‌ (۱)فَاقْتُلُوهُمْ‌ (۱)مَسَّتْهُمُ‌ (۱)تُخَالِطُوهُمْ‌ (۱)لِأَزْوَاجِهِمْ‌ (۱)أَحْيَاهُمْ‌ (۱)فَهَزَمُوهُمْ‌ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمُ‌ (۱)يُخْرِجُونَهُمْ‌ (۱)أَمْوَالَهُمُ‌ (۱)يَحْسَبُهُمُ‌ (۱)يَرَوْنَهُمْ‌ (۱)مِثْلَيْهِمْ‌ (۱)غَرَّهُمْ‌ (۱)دِينِهِمْ‌ (۱)جَمَعْنَاهُمْ‌ (۱)أَقْلاَمَهُمْ‌ (۱)فَأُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)تَوْبَتُهُمْ‌ (۱)تُحِبُّونَهُمْ‌ (۱)فَوْرِهِمْ‌ (۱)يَكْبِتَهُمْ‌ (۱)لِذُنُوبِهِمْ‌ (۱)قَوْلَهُمْ‌ (۱)فَآتَاهُمُ‌ (۱)تَحُسُّونَهُمْ‌ (۱)أَهَمَّتْهُمْ‌ (۱)مَضَاجِعِهِمْ‌ (۱)اسْتَزَلَّهُمُ‌ (۱)شَاوِرْهُمْ‌ (۱)فَاخْشَوْهُمْ‌ (۱)فَزَادَهُمْ‌ (۱)يَمْسَسْهُمْ‌ (۱)تَخَافُوهُمْ‌ (۱)قَتْلَهُمُ‌ (۱)قَتَلْتُمُوهُمْ‌ (۱)تَحْسَبَنَّهُمْ‌ (۱)جُنُوبِهِمْ‌ (۱)لَأُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)ارْزُقُوهُمْ‌ (۱)اكْسُوهُمْ‌ (۱)فَارْزُقُوهُمْ‌ (۱)فَآتُوهُمْ‌ (۱)نَلْعَنَهُمْ‌ (۱)نُصْلِيهِمْ‌ (۱)نُدْخِلُهُمْ‌ (۱)يُضِلَّهُمْ‌ (۱)عِظْهُمْ‌ (۱)لَآتَيْنَاهُمْ‌ (۱)لَهَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)أَرْكَسَهُمْ‌ (۱)لَسَلَّطَهُمْ‌ (۱)تَوَفَّاهُمُ‌ (۱)حِذْرَهُمْ‌ (۱)لَأُضِلَّنَّهُمْ‌ (۱)لَأُمَنِّيَنَّهُمْ‌ (۱)يَعِدُهُمْ‌ (۱)يُمَنِّيهِمْ‌ (۱)مِثْلُهُمْ‌ (۱)خَادِعُهُمْ‌ (۱)يُؤْتِيهِمْ‌ (۱)فَوْقَهُمُ‌ (۱)بِمِيثَاقِهِمْ‌ (۱)كُفْرِهِمْ‌ (۱)قَتْلِهِمُ‌ (۱)بِصَدِّهِمْ‌ (۱)أَخْذِهِمُ‌ (۱)أَكْلِهِمْ‌ (۱)سَنُؤْتِيهِمْ‌ (۱)قَصَصْنَاهُمْ‌ (۱)نَقْصُصْهُمْ‌ (۱)فَسَيَحْشُرُهُمْ‌ (۱)فَيُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)فَسَيُدْخِلُهُمْ‌ (۱)عَزَّرْتُمُوهُمْ‌ (۱)لَعَنَّاهُمْ‌ (۱)يُنَبِّئُهُمُ‌ (۱)احْذَرْهُمْ‌ (۱)ذُنُوبِهِمْ‌ (۱)يُحِبُّهُمْ‌ (۱)يَنْهَاهُمُ‌ (۱)قَوْلِهِمُ‌ (۱)لَأَدْخَلْنَاهُمْ‌ (۱)اتَّخَذُوهُمْ‌ (۱)أَقْرَبَهُمْ‌ (۱)فَأَثَابَهُمُ‌ (۱)كِسْوَتُهُمْ‌ (۱)صِدْقُهُمْ‌ (۱)أَبْنَاءَهُمُ‌ (۱)فِتْنَتُهُمْ‌ (۱)إِعْرَاضُهُمْ‌ (۱)فَتَأْتِيَهُمْ‌ (۱)لَجَمَعَهُمْ‌ (۱)فَتَطْرُدَهُمْ‌ (۱)إِيمَانَهُمْ‌ (۱)إِخْوَانِهِمْ‌ (۱)اجْتَبَيْنَاهُمْ‌ (۱)هَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)فَبِهُدَاهُمُ‌ (۱)خَوْضِهِمْ‌ (۱)عَمَلَهُمْ‌ (۱)أَفْئِدَتَهُمْ‌ (۱)نَذَرُهُمْ‌ (۱)كَلَّمَهُمُ‌ (۱)بِأَهْوَائِهِمْ‌ (۱)أَوْلِيَائِهِمْ‌ (۱)أَطَعْتُمُوهُمْ‌ (۱)وَلِيُّهُمْ‌ (۱)أَوْلِيَاؤُهُمْ‌ (۱)لِشُرَكَائِهِمْ‌ (۱)أَوْلاَدِهِمْ‌ (۱)لِيُرْدُوهُمْ‌ (۱)وَصْفَهُمْ‌ (۱)أَوْلاَدَهُمْ‌ (۱)بِبَغْيِهِمْ‌ (۱)إِيَّاهُمْ‌ (۱)دِرَاسَتِهِمْ‌ (۱)لَآتِيَنَّهُمْ‌ (۱)شَمَائِلِهِمْ‌ (۱)تَرَوْنَهُمْ (۱)إِنَّهُمُ‌ (۱)يَنَالُهُمْ‌ (۱)نَصِيبُهُمْ‌ (۱)يَتَوَفَّوْنَهُمْ‌ (۱)أُخْرَاهُمْ‌ (۱)لِأُولاَهُمْ‌ (۱)فَآتِهِمْ‌ (۱)أُولاَهُمْ‌ (۱)لِأُخْرَاهُمْ‌ (۱)يَعْرِفُونَهُمْ‌ (۱)يَنَالُهُمُ‌ (۱)نَنْسَاهُمْ‌ (۱)يَوْمِهِمْ‌ (۱)جِئْنَاهُمْ‌ (۱)أَصَبْنَاهُمْ‌ (۱)لِأَكْثَرِهِمْ‌ (۱)اسْتَرْهَبُوهُمْ‌ (۱)طَائِرُهُمْ‌ (۱)حُلِيِّهِمْ‌ (۱)يُكَلِّمُهُمْ‌ (۱)سَيَنَالُهُمْ‌ (۱)أَخَذَتْهُمُ‌ (۱)أَهْلَكْتَهُمْ‌ (۱)يَأْمُرُهُمْ‌ (۱)يَنْهَاهُمْ‌ (۱)إِصْرَهُمْ‌ (۱)قَطَّعْنَاهُمُ‌ (۱)اسْأَلْهُمْ‌ (۱)حِيتَانُهُمْ‌ (۱)سَبْتِهِمْ‌ (۱)نَبْلُوهُمْ‌ (۱)مُهْلِكُهُمْ‌ (۱)مُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)يَسُومُهُمْ‌ (۱)قَطَّعْنَاهُمْ‌ (۱)أَشْهَدَهُمْ‌ (۱)بِصَاحِبِهِمْ‌ (۱)يَذَرُهُمْ‌ (۱)دَعَوْتُمُوهُمْ‌ (۱)فَادْعُوهُمْ‌ (۱)مَسَّهُمْ‌ (۱)إِخْوَانُهُمْ‌ (۱)يَمُدُّونَهُمْ‌ (۱)زَادَتْهُمْ‌ (۱)تُوَلُّوهُمُ‌ (۱)يُوَلِّهِمْ‌ (۱)تَقْتُلُوهُمْ‌ (۱)قَتَلَهُمْ‌ (۱)لَأَسْمَعَهُمْ‌ (۱)أَسْمَعَهُمْ‌ (۱)مُعَذِّبَهُمْ‌ (۱)يُعَذِّبَهُمُ‌ (۱)صَلاَتُهُمْ‌ (۱)يُرِيكَهُمُ‌ (۱)يُرِيكُمُوهُمْ‌ (۱)دِينُهُمْ‌ (۱)تَثْقَفَنَّهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُونَهُمُ‌ (۱)وَلاَيَتِهِمْ‌ (۱)مُدَّتِهِمْ‌ (۱)خُذُوهُمْ‌ (۱)احْصُرُوهُمْ‌ (۱)سَبِيلَهُمْ‌ (۱)تَخْشَوْنَهُمْ‌ (۱)يُخْزِهِمْ‌ (۱)يُبَشِّرُهُمْ‌ (۱)عَامِهِمْ‌ (۱)أَحْبَارَهُمْ‌ (۱)رُهْبَانَهُمْ‌ (۱)جِبَاهُهُمْ‌ (۱)ظُهُورُهُمْ‌ (۱)أَعْمَالِهِمْ‌ (۱)رَيْبِهِمْ‌ (۱)انْبِعَاثَهُمْ‌ (۱)فَثَبَّطَهُمْ‌ (۱)مَنَعَهُمْ‌ (۱)نَفَقَاتُهُمْ‌ (۱)لٰكِنَّهُمْ‌ (۱)تُنَبِّئُهُمْ‌ (۱)فَنَسِيَهُمْ‌ (۱)أَتَتْهُمْ‌ (۱)سَيَرْحَمُهُمُ‌ (۱)إِسْلاَمِهِمْ‌ (۱)أَغْنَاهُمُ‌ (۱)فَأَعْقَبَهُمْ‌ (۱)جُهْدَهُمْ‌ (۱)بِمَقْعَدِهِمْ‌ (۱)لِتَحْمِلَهُمْ‌ (۱)سَيُدْخِلُهُمُ‌ (۱)اتَّبَعُوهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُهُمْ‌ (۱)نَعْلَمُهُمْ‌ (۱)سَنُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)تُطَهِّرُهُمْ‌ (۱)تُزَكِّيهِمْ‌ (۱)يُعَذِّبُهُمْ‌ (۱)بُنْيَانُهُمُ‌ (۱)هَدَاهُمْ‌ (۱)حَوْلَهُمْ‌ (۱)يُصِيبُهُمْ‌ (۱)رِجْسِهِمْ‌ (۱)بِإِيمَانِهِمْ‌ (۱)اسْتِعْجَالَهُمْ‌ (۱)أَنْجَاهُمْ‌ (۱)رَسُولُهُمْ‌ (۱)نُذِيقُهُمُ‌ (۱)مَلَئِهِمْ‌ (۱)يَفْتِنَهُمْ‌ (۱)صُدُورَهُمْ‌ (۱)طَرَدْتُهُمْ‌ (۱)يُؤْتِيَهُمُ‌ (۱)سَنُمَتِّعُهُمْ‌ (۱)نَكِرَهُمْ‌ (۱)آتِيهِمْ‌ (۱)مَوْعِدَهُمُ‌ (۱)فَأَوْرَدَهُمُ‌ (۱)آلِهَتُهُمُ‌ (۱)زَادُوهُمْ‌ (۱)لَمُوَفُّوهُمْ‌ (۱)لَيُوَفِّيَنَّهُمْ‌ (۱)رَأَيْتُهُمْ‌ (۱)لَتُنَبِّئَنَّهُمْ‌ (۱)بِأَمْرِهِمْ‌ (۱)أَبَاهُمْ‌ (۱)وَارِدَهُمْ‌ (۱)فَعَرَفَهُمْ‌ (۱)رِحَالِهِمْ‌ (۱)أَبِيهِمْ‌ (۱)مَتَاعَهُمْ‌ (۱)مَوْثِقَهُمْ‌ (۱)بِأَوْعِيَتِهِمْ‌ (۱)قَصَصِهِمْ‌ (۱)قَبْلِهِمُ‌ (۱)ظُلْمِهِمْ‌ (۱)ظِلاَلُهُمْ‌ (۱)لِرَبِّهِمُ‌ (۱)تُصِيبُهُمْ‌ (۱)سَمُّوهُمْ‌ (۱)ذَكِّرْهُمْ‌ (۱)لِرُسُلِهِمْ‌ (۱)ارْزُقْهُمْ‌ (۱)طَرْفُهُمْ‌ (۱)يَأْتِيهِمُ‌ (۱)مَكْرَهُمْ‌ (۱)سَرَابِيلُهُمْ‌ (۱)يُلْهِهِمُ‌ (۱)لَمَوْعِدُهُمْ‌ (۱)لَمُنَجُّوهُمْ‌ (۱)سَكْرَتِهِمْ‌ (۱)لَنَسْأَلَنَّهُمْ‌ (۱)يُضِلُّونَهُمْ‌ (۱)بُنْيَانَهُمْ‌ (۱)أَتَاهُمُ‌ (۱)يُخْزِيهِمْ‌ (۱)تَقَلُّبِهِمْ‌ (۱)أَلْسِنَتُهُمُ‌ (۱)وَلِيُّهُمُ‌ (۱)رِزْقِهِمْ‌ (۱)شُرَكَاءَهُمْ‌ (۱)يَهْدِيهِمُ‌ (۱)فَعَلَيْهِمْ‌ (۱)جَادِلْهُمْ‌ (۱)نَرْزُقُهُمْ‌ (۱)قَتْلَهُمْ‌ (۱)تَسْبِيحَهُمْ‌ (۱)نُخَوِّفُهُمْ‌ (۱)شَارِكْهُمْ‌ (۱)عِدْهُمْ‌ (۱)حَمَلْنَاهُمْ‌ (۱)بِإِمَامِهِمْ‌ (۱)كِتَابَهُمْ‌ (۱)يَسْتَفِزَّهُمْ‌ (۱)لِنَبْلُوَهُمْ‌ (۱)نَبَأَهُمْ‌ (۱)اعْتَزَلْتُمُوهُمْ‌ (۱)تَقْرِضُهُمْ‌ (۱)نُقَلِّبُهُمْ‌ (۱)مِلَّتِهِمْ‌ (۱)ثَامِنُهُمْ‌ (۱)بِعِدَّتِهِمْ‌ (۱)حَشَرْنَاهُمْ‌ (۱)أَشْهَدْتُهُمْ‌ (۱)تَدْعُهُمْ‌ (۱)يُؤَاخِذُهُمْ‌ (۱)لِمَهْلِكِهِمْ‌ (۱)فَجَمَعْنَاهُمْ‌ (۱)اعْتَزَلَهُمْ‌ (۱)رِزْقُهُمْ‌ (۱)لَنَحْشُرَنَّهُمْ‌ (۱)لَنُحْضِرَنَّهُمْ‌ (۱)تَؤُزُّهُمْ‌ (۱)أَحْصَاهُمْ‌ (۱)عَدَّهُمْ‌ (۱)حِبَالُهُمْ‌ (۱)عِصِيُّهُمْ‌ (۱)سِحْرِهِمْ‌ (۱)فَغَشِيَهُمْ‌ (۱)أَضَلَّهُمُ‌ (۱)أَمْثَلُهُمْ‌ (۱)صَدَقْنَاهُمُ‌ (۱)فَأَنْجَيْنَاهُمْ‌ (۱)وُجُوهِهِمُ‌ (۱)فَتَبْهَتُهُمْ‌ (۱)تَمْنَعُهُمْ‌ (۱)يَذْكُرُهُمْ‌ (۱)فَاسْأَلُوهُمْ‌ (۱)لِحُكْمِهِمْ‌ (۱)أَدْخَلْنَاهُمْ‌ (۱)يَحْزُنُهُمُ‌ (۱)تَتَلَقَّاهُمُ‌ (۱)رُءُوسِهِمُ‌ (۱)تَفَثَهُمْ‌ (۱)نُذُورَهُمْ‌ (۱)نَصْرِهِمْ‌ (۱)لَيَرْزُقَنَّهُمُ‌ (۱)لَيُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)يَسْلُبْهُمُ‌ (۱)صَلَوَاتِهِمْ‌ (۱)أَتْرَفْنَاهُمْ‌ (۱)غَمْرَتِهِمْ‌ (۱)نُمِدُّهُمْ‌ (۱)مُتْرَفِيهِمْ‌ (۱)آبَاءَهُمُ‌ (۱)رَسُولَهُمْ‌ (۱)بِذِكْرِهِمْ‌ (۱)ذِكْرِهِمْ‌ (۱)لَتَدْعُوهُمْ‌ (۱)رَحِمْنَاهُمْ‌ (۱)فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ‌ (۱)جَزَيْتُهُمُ‌ (۱)فَاجْلِدُوهُمْ‌ (۱)أَلْسِنَتُهُمْ‌ (۱)يُوَفِّيهِمُ‌ (۱)يُغْنِهِمُ‌ (۱)يُغْنِيَهُمُ‌ (۱)فَكَاتِبُوهُمْ‌ (۱)تُلْهِيهِمْ‌ (۱)أَمَرْتَهُمْ‌ (۱)لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ‌ (۱)لَيُبَدِّلَنَّهُمْ‌ (۱)خَوْفِهِمْ‌ (۱)شَأْنِهِمْ‌ (۱)رَأَتْهُمْ‌ (۱)مَتَّعْتَهُمْ‌ (۱)فَدَمَّرْنَاهُمْ‌ (۱)أَغْرَقْنَاهُمْ‌ (۱)جَاهِدْهُمْ‌ (۱)خَاطَبَهُمُ‌ (۱)أَعْنَاقُهُمْ‌ (۱)فَسَيَأْتِيهِمْ‌ (۱)حِبَالَهُمْ‌ (۱)عِصِيَّهُمْ‌ (۱)فَأَخْرَجْنَاهُمْ‌ (۱)فَأَتْبَعُوهُمْ‌ (۱)فَيَأْتِيَهُمْ‌ (۱)يَتَّبِعُهُمُ‌ (۱)تَمْلِكُهُمْ‌ (۱)فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ‌ (۱)لَنُخْرِجَنَّهُمْ‌ (۱)مَكْرِهِمْ‌ (۱)دَمَّرْنَاهُمْ‌ (۱)بُيُوتُهُمْ‌ (۱)عِلْمُهُمْ‌ (۱)تُكَلِّمُهُمْ‌ (۱)نَجْعَلَهُمُ‌ (۱)دُونِهِمُ‌ (۱)أَتْبَعْنَاهُمْ‌ (۱)أَغْوَيْنَاهُمْ‌ (۱)ذُنُوبِهِمُ‌ (۱)لَنُدْخِلَنَّهُمْ‌ (۱)خَطَايَاهُمْ‌ (۱)أَثْقَالَهُمْ‌ (۱)أَثْقَالِهِمْ‌ (۱)يَكْفِهِمْ‌ (۱)لَجَاءَهُمُ‌ (۱)لَيَأْتِيَنَّهُمْ‌ (۱)يَغْشَاهُمُ‌ (۱)حَوْلِهِمْ‌ (۱)لَنَهْدِيَنَّهُمْ‌ (۱)غَلَبِهِمْ‌ (۱)تَخَافُونَهُمْ‌ (۱)أَذَاقَهُمْ‌ (۱)لِيُذِيقَهُمْ‌ (۱)فَلِأَنْفُسِهِمْ‌ (۱)يَدْعُوهُمْ‌ (۱)فَنُنَبِّئُهُمْ‌ (۱)نُمَتِّعُهُمْ‌ (۱)نَضْطَرُّهُمْ‌ (۱)فَمَأْوَاهُمُ‌ (۱)أَنْعَامُهُمْ‌ (۱)ادْعُوهُمْ‌ (۱)صِدْقِهِمْ‌ (۱)بِصِدْقِهِمْ‌ (۱)بِغَيْظِهِمْ‌ (۱)ظَاهَرُوهُمْ‌ (۱)صَيَاصِيهِمْ‌ (۱)أَرْضَهُمْ‌ (۱)دِيَارَهُمْ‌ (۱)أَدْعِيَائِهِمْ‌ (۱)أَذَاهُمْ‌ (۱)آتِهِمْ‌ (۱)الْعَنْهُمْ‌ (۱)دَلَّهُمْ‌ (۱)مَسْكَنِهِمْ‌ (۱)بِجَنَّتَيْهِمْ‌ (۱)مَزَّقْنَاهُمْ‌ (۱)بِأَشْيَاعِهِمْ‌ (۱)أَكْثَرِهِمْ‌ (۱)فَأَغْشَيْنَاهُمْ‌ (۱)آثَارَهُمْ‌ (۱)نُغْرِقْهُمْ‌ (۱)تَأْخُذُهُمْ‌ (۱)لَمَسَخْنَاهُمْ‌ (۱)مَكَانَتِهِمْ‌ (۱)رَكُوبُهُمْ‌ (۱)نَصْرَهُمْ‌ (۱)فَاهْدُوهُمْ‌ (۱)قِفُوهُمْ‌ (۱)مَرْجِعَهُمْ‌ (۱)آلِهَتِهِمْ‌ (۱)نَصَرْنَاهُمْ‌ (۱)فَمَتَّعْنَاهُمْ‌ (۱)إِفْكِهِمْ‌ (۱)أَبْصِرْهُمْ‌ (۱)بِسَاحَتِهِمْ‌ (۱)أَخْلَصْنَاهُمْ‌ (۱)نَعُدُّهُمْ‌ (۱)أَتَّخَذْنَاهُمْ‌ (۱)نَعْبُدُهُمْ‌ (۱)هَدَاهُمُ‌ (۱)فَأَذَاقَهُمُ‌ (۱)يَجْزِيَهُمْ‌ (۱)سَيُصِيبُهُمْ‌ (۱)بِمَفَازَتِهِمْ‌ (۱)تَقَلُّبُهُمْ‌ (۱)بِرَسُولِهِمْ‌ (۱)فَأَخَذْتُهُمْ‌ (۱)قِهِمْ‌ (۱)أَدْخِلْهُمْ‌ (۱)وَعَدْتَهُمْ‌ (۱)قِهِمُ‌ (۱)لِنُذِيقَهُمْ‌ (۱)فَهَدَيْنَاهُمْ‌ (۱)فَأَخَذَتْهُمْ‌ (۱)لِجُلُودِهِمْ‌ (۱)سَنُرِيهِمْ‌ (۱)لَجَعَلَهُمْ‌ (۱)حُجَّتُهُمْ‌ (۱)جَمْعِهِمْ‌ (۱)يُزَوِّجُهُمْ‌ (۱)خَلْقَهُمْ‌ (۱)شَهَادَتُهُمْ‌ (۱)عَبَدْنَاهُمْ‌ (۱)مَعِيشَتَهُمْ‌ (۱)لَيَصُدُّونَهُمْ‌ (۱)وَعَدْنَاهُمْ‌ (۱)نُرِيهِمْ‌ (۱)اخْتَرْنَاهُمْ‌ (۱)مِيقَاتُهُمْ‌ (۱)مَحْيَاهُمْ‌ (۱)مَمَاتُهُمْ‌ (۱)حُجَّتَهُمْ‌ (۱)فَيُدْخِلُهُمْ‌ (۱)دُعَائِهِمْ‌ (۱)أَوْدِيَتِهِمْ‌ (۱)نَصَرَهُمُ‌ (۱)إِفْكُهُمْ‌ (۱)أَثْخَنْتُمُوهُمْ‌ (۱)سَيَهْدِيهِمْ‌ (۱)يُدْخِلُهُمُ‌ (۱)أَمْعَاءَهُمْ‌ (۱)تَقْوَاهُمْ‌ (۱)ذِكْرَاهُمْ‌ (۱)فَأَصَمَّهُمْ‌ (۱)إِسْرَارَهُمْ‌ (۱)تَوَفَّتْهُمُ‌ (۱)أَضْغَانَهُمْ‌ (۱)لَأَرَيْنَاكَهُمْ‌ (۱)فَلَعَرَفْتَهُمْ‌ (۱)لَتَعْرِفَنَّهُمْ‌ (۱)لَعَنَهُمْ‌ (۱)تُقَاتِلُونَهُمْ‌ (۱)أَثَابَهُمْ‌ (۱)تَعْلَمُوهُمْ‌ (۱)تَطَئُوهُمْ‌ (۱)أَلْزَمَهُمْ‌ (۱)سِيمَاهُمْ‌ (۱)أَصْوَاتَهُمْ‌ (۱)أَصْحَابِهِمْ‌ (۱)يَوْمِهِمُ‌ (۱)اتَّبَعَتْهُمْ‌ (۱)ذُرِّيَّتُهُمْ‌ (۱)أَلَتْنَاهُمْ‌ (۱)عَمَلِهِمْ‌ (۱)أَمْدَدْنَاهُمْ‌ (۱)تَأْمُرُهُمْ‌ (۱)أَحْلاَمُهُمْ‌ (۱)مُسْتَمِعُهُمْ‌ (۱)مَبْلَغُهُمْ‌ (۱)فَارْتَقِبْهُمْ‌ (۱)صَاحِبَهُمْ‌ (۱)أَنْذَرَهُمْ‌ (۱)صَبَّحَهُمْ‌ (۱)مَوْعِدُهُمْ‌ (۱)نُزُلُهُمْ‌ (۱)يُنَادُونَهُمْ‌ (۱)أُمَّهَاتِهِمْ‌ (۱)وَلَدْنَهُمْ‌ (۱)بِضَارِّهِمْ‌ (۱)إِخْوَانَهُمْ‌ (۱)عَشِيرَتَهُمْ‌ (۱)أَيَّدَهُمْ‌ (۱)يُدْخِلُهُمْ‌ (۱)مَانِعَتُهُمْ‌ (۱)حُصُونُهُمْ‌ (۱)بُيُوتَهُمْ‌ (۱)لَعَذَّبَهُمْ‌ (۱)لِإِخْوَانِهِمُ‌ (۱)نَصَرُوهُمْ‌ (۱)بَأْسُهُمْ‌ (۱)لِقَوْمِهِمْ‌ (۱)تَبَرُّوهُمْ‌ (۱)تَوَلَّوْهُمْ‌ (۱)عَدُوِّهِمْ‌ (۱)أَجْسَامُهُمْ‌ (۱)لِقَوْلِهِمْ‌ (۱)فَاحْذَرْهُمْ‌ (۱)فَاحْذَرُوهُمْ‌ (۱)سَأَلَهُمْ‌ (۱)أَوْسَطُهُمْ‌ (۱)سَلْهُمْ‌ (۱)بِأَبْصَارِهِمْ‌ (۱)يُبَصَّرُونَهُمْ‌ (۱)بِشَهَادَاتِهِمْ‌ (۱)يَزِدْهُمْ‌ (۱)خَطِيئَاتِهِمْ‌ (۱)تَذَرْهُمْ‌ (۱)فَزَادُوهُمْ‌ (۱)لَأَسْقَيْنَاهُمْ‌ (۱)اهْجُرْهُمْ‌ (۱)مَهِّلْهُمْ‌ (۱)عِدَّتَهُمْ‌ (۱)تَنْفَعُهُمْ‌ (۱)فَوَقَاهُمُ‌ (۱)لَقَّاهُمْ‌ (۱)جَزَاهُمْ‌ (۱)حَسِبْتَهُمْ‌ (۱)عَالِيَهُمْ‌ (۱)سَقَاهُمْ‌ (۱)أَسْرَهُمْ‌ (۱)نُتْبِعُهُمُ‌ (۱)كَالُوهُمْ‌ (۱)وَزَنُوهُمْ‌ (۱)أَهْلِهِمُ‌ (۱)رَأَوْهُمْ‌ (۱)أَمْهِلْهُمْ‌ (۱)إِيَابَهُمْ‌ (۱)حِسَابَهُمْ‌ (۱)كَيْدَهُمْ‌ (۱)تَرْمِيهِمْ‌ (۱)إِيلاَفِهِمْ‌ (۱)أَطْعَمَهُمْ‌ (۱)آمَنَهُمْ‌ (۱)

آیات (۲۱۰۵)

آل عمران · ۱۹۷

مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهَادُ

این متاع ناچیزی است؛ و سپس جایگاهشان دوزخ، و چه بد جایگاهی است!

آل عمران · ۱۹۸

لٰكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلاً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرَارِ

ولی کسانی (که ایمان دارند، و) از پروردگارشان می‌پرهیزند، برای آنها باغهایی از بهشت است، که از زیر درختانش نهرها جاری است؛ همیشه در آن خواهند بود. این، نخستین پذیرایی است که از سوی خداوند به آنها می‌رسد؛ و آنچه در نزد خداست، برای نیکان بهتر است!

آل عمران · ۱۹۹

وَ إِنَ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ مَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لاَ يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولٰئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ

و از اهل کتاب، کسانی هستند که به خدا، و آنچه بر شما نازل شده، و آنچه بر خودشان نازل گردیده، ایمان دارند؛ در برابر (فرمان) خدا خاضعند؛ و آیات خدا را به بهای ناچیزی نمی‌فروشند. پاداش آنها، نزد پروردگارشان است. خداوند، سریع الحساب است. (تمام اعمال نیک آنها را به سرعت حساب می‌کند، و پاداش می‌دهد.)

نساء · ۲

وَ آتُوا الْيَتَامَى أَمْوَالَهُمْ وَ لاَ تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَ لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَهُمْ إِلَى أَمْوَالِكُمْ إِنَّهُ كَانَ حُوباً كَبِيراً

و اموال یتیمان را (هنگامی که به حد رشد رسیدند) به آنها بدهید! و اموال بد (خود) را، با اموال خوب (آنها) عوض نکنید! و اموال آنان را همراه اموال خودتان (با مخلوط کردن یا تبدیل نمودن) نخورید، زیرا این گناه بزرگی است!

نساء · ۵

وَ لاَ تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَاماً وَ ارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَ اكْسُوهُمْ وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلاً مَعْرُوفاً

اموال خود را، که خداوند وسیله قوام زندگی شما قرار داده، به دست سفیهان نسپارید و از آن، به آنها روزی دهید! و لباس بر آنان بپوشانید و با آنها سخن شایسته بگویید!

نساء · ۶

وَ ابْتَلُوا الْيَتَامَى حَتَّى إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَ لاَ تَأْكُلُوهَا إِسْرَافاً وَ بِدَاراً أَنْ يَكْبَرُوا وَ مَنْ كَانَ غَنِيّاً فَلْيَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ كَانَ فَقِيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَ كَفَى بِاللَّهِ حَسِيباً

و یتیمان را چون به حد بلوغ برسند، بیازمایید! اگر در آنها رشد (کافی) یافتید، اموالشان را به آنها بدهید! و پیش از آنکه بزرگ شوند، اموالشان را از روی اسراف نخورید! هر کس که بی‌نیاز است، (از برداشت حق الزحمه) خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به طور شایسته (و مطابق زحمتی که می‌کشد،) از آن بخورد. و هنگامی که اموالشان را به آنها بازمی‌گردانید، شاهد بگیرید! اگر چه خداوند برای محاسبه کافی است.

نساء · ۸

وَ إِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُوا الْقُرْبَى وَ الْيَتَامَى وَ الْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلاً مَعْرُوفاً

و اگر بهنگام تقسیم (ارث)، خویشاوندان (و طبقه‌ای که ارث نمی‌برند) و یتیمان و مستمندان، حضور داشته باشند، چیزی از آن اموال را به آنها بدهید! و با آنان به طور شایسته سخن بگویید!

نساء · ۹

وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافاً خَافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلاً سَدِيداً

کسانی که اگر فرزندان ناتوانی از خود بیادگار بگذارند از آینده آنان می‌ترسند، باید (از ستم درباره یتیمان مردم) بترسند! از (مخالفت) خدا بپرهیزند، و سخنی استوار بگویند.

نساء · ۱۰

إِنَ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْماً إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَاراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً

کسانی که اموال یتیمان را به ظلم و ستم می‌خورند، (در حقیقت،) تنها آتش می‌خورند؛ و بزودی در شعله‌های آتش (دوزخ) می‌سوزند.

نساء · ۱۱

يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلاَدِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ فَإِنْ كُنَ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَ ثُلُثَا مَا تَرَكَ وَ إِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ وَ لِأَبَوَيْهِ لِكُلِ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِنْ كَانَ لَهُ وَلَدٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلَدٌ وَ وَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ فَإِنْ كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ آبَاؤُكُمْ وَ أَبْنَاؤُكُمْ لاَ تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعاً فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ إِنَ اللَّهَ كَانَ عَلِيماً حَكِيماً

خداوند در باره فرزندانتان به شما سفارش می‌کند که سهم (میراث) پسر، به اندازه سهم دو دختر باشد؛ و اگر فرزندان شما، (دو دختر و) بیش از دو دختر باشند، دو سوم میراث از آن آنهاست؛ و اگر یکی باشد، نیمی (از میراث،) از آن اوست. و برای هر یک از پدر و مادر او، یک ششم میراث است، اگر (میت) فرزندی داشته باشد؛ و اگر فرزندی نداشته باشد، و (تنها) پدر و مادر از او ارث برند، برای مادر او یک سوم است (و بقیه از آن پدر است)؛ و اگر او برادرانی داشته باشد، مادرش یک ششم می‌برد (و پنج ششم باقیمانده، برای پدر است). (همه اینها،) بعد از انجام وصیتی است که او کرده، و بعد از ادای دین است -شما نمی‌دانید پدران و مادران و فرزندانتان، کدامیک برای شما سودمندترند!- این فریضه الهی است؛ و خداوند، دانا و حکیم است.

نساء · ۱۲

وَ لَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَاجُكُمْ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُنَ وَلَدٌ فَإِنْ كَانَ لَهُنَ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ وَ لَهُنَ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ وَلَدٌ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ وَ إِنْ كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلاَلَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَ لَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ فَإِنْ كَانُوا أَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ

و برای شما، نصف میراث زنانتان است، اگر آنها فرزندی نداشته باشند؛ و اگر فرزندی داشته باشند، یک چهارم از آن شماست؛ پس از انجام وصیتی که کرده‌اند، و ادای دین (آنها). و برای زنان شما، یک چهارم میراث شماست، اگر فرزندی نداشته باشید؛ و اگر برای شما فرزندی باشد، یک هشتم از آن آنهاست؛ بعد از انجام وصیتی که کرده‌اید، و ادای دین. و اگر مردی بوده باشد که کلاله [= خواهر یا برادر] از او ارث می‌برد، یا زنی که برادر یا خواهری دارد، سهم هر کدام، یک ششم است (اگر برادران و خواهران مادری باشند)؛ و اگر بیش از یک نفر باشند، آنها در یک سوم شریکند؛ پس از انجام وصیتی که شده، و ادای دین؛ بشرط آنکه (از طریق وصیت و اقرار به دین،) به آنها ضرر نزند. این سفارش خداست؛ و خدا دانا و بردبار است.

نساء · ۱۷

إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ كَانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً

پذیرش توبه از سوی خدا، تنها برای کسانی است که کار بدی را از روی جهالت انجام می‌دهند، سپس زود توبه می‌کنند. خداوند، توبه چنین اشخاصی را می‌پذیرد؛ و خدا دانا و حکیم است.

نساء · ۱۸

وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لاَ الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَاباً أَلِيماً

برای کسانی که کارهای بد را انجام می‌دهند، و هنگامی که مرگ یکی از آنها فرا می‌رسد می‌گوید: «الان توبه کردم!» توبه نیست؛ و نه برای کسانی که در حال کفر از دنیا می‌روند؛ اینها کسانی هستند که عذاب دردناکی برایشان فراهم کرده‌ایم.

نساء · ۳۳

وَ لِكُلٍ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ الَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ إِنَ اللَّهَ كَانَ عَلَى كُلِ شَيْ‌ءٍ شَهِيداً

برای هر کسی، وارثانی قرار دادیم، که از میراث پدر و مادر و نزدیکان ارث ببرند؛ و (نیز) کسانی که با آنها پیمان بسته‌اید، نصیبشان را بپردازید! خداوند بر هر چیز، شاهد و ناظر است.

نساء · ۳۴

الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَ بِمَا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللَّهُ وَ اللاَّتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَ فَعِظُوهُنَ وَ اهْجُرُوهُنَ فِي الْمَضَاجِعِ وَ اضْرِبُوهُنَ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلاَ تَبْغُوا عَلَيْهِنَ سَبِيلاً إِنَ اللَّهَ كَانَ عَلِيّاً كَبِيراً

مردان، سرپرست و نگهبان زنانند، بخاطر برتریهایی که خداوند (از نظر نظام اجتماع) برای بعضی نسبت به بعضی دیگر قرار داده است، و بخاطر انفاقهایی که از اموالشان (در مورد زنان) می‌کنند. و زنان صالح، زنانی هستند که متواضعند، و در غیاب (همسر خود،) اسرار و حقوق او را، در مقابل حقوقی که خدا برای آنان قرار داده، حفظ می‌کنند. و (امّا) آن دسته از زنان را که از سرکشی و مخالفتشان بیم دارید، پند و اندرز دهید! (و اگر مؤثر واقع نشد،) در بستر از آنها دوری نمایید! و (اگر هیچ راهی جز شدت عمل، برای وادار کردن آنها به انجام وظایفشان نبود،) آنها را تنبیه کنید! و اگر از شما پیروی کردند، راهی برای تعدّی بر آنها نجویید! (بدانید) خداوند، بلندمرتبه و بزرگ است. (و قدرت او، بالاترین قدرتهاست.)

نساء · ۳۷

الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَ يَكْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَاباً مُهِيناً

آنها کسانی هستند که بخل می‌ورزند، و مردم را به بخل دعوت می‌کنند، و آنچه را که خداوند از فضل (و رحمت) خود به آنها داده، کتمان می‌نمایند. (این عمل، در حقیقت از کفرشان سرچشمه گرفته؛) و ما برای کافران، عذاب خوارکننده‌ای آماده کرده‌ایم.

نساء · ۳۸

وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ رِئَاءَ النَّاسِ وَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لاَ بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ مَنْ يَكُنِ الشَّيْطَانُ لَهُ قَرِيناً فَسَاءَ قَرِيناً

و آنها کسانی هستند که اموال خود را برای نشان‌دادن به مردم انفاق می‌کنند، و ایمان به خدا و روز بازپسین ندارند؛ (چرا که شیطان، رفیق و همنشین آنهاست؛) و کسی که شیطان قرین او باشد، بد همنشین و قرینی است.

نساء · ۳۹

وَ مَا ذَا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ وَ كَانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً

چه می‌شد اگر آنها به خدا و روز بازپسین ایمان می‌آوردند، و از آنچه خدا به آنان روزی داده، (در راه او) انفاق می‌کردند؟! و خداوند از (اعمال و نیات) آنها آگاه است.

نساء · ۴۲

يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لاَ يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً

در آن روز، آنها که کافر شدند و با پیامبر (ص) بمخالفت برخاستند، آرزو می‌کنند که ای کاش (خاک بودند، و) خاک آنها با زمینهای اطراف یکسان می‌شد (و بکلی محو و فراموش می‌شدند). در آن روز، (با آن همه گواهان،) سخنی را نمی‌توانند از خدا پنهان کنند.

نساء · ۴۶

مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَ يَقُولُونَ سَمِعْنَا وَ عَصَيْنَا وَ اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَ رَاعِنَا لَيّاً بِأَلْسِنَتِهِمْ وَ طَعْناً فِي الدِّينِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ اسْمَعْ وَ انْظُرْنَا لَكَانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَقْوَمَ وَ لٰكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلاَ يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِيلاً

بعضی از یهود، سخنان را از جای خود، تحریف می‌کنند؛ و (به جای اینکه بگویند: «شنیدیم و اطاعت کردیم»)، می‌گویند: «شنیدیم و مخالفت کردیم! و (نیز می‌گویند:) بشنو! که هرگز نشنوی! و (از روی تمسخر می‌گویند:) راعنا [= ما را تحمیق کن!]» تا با زبان خود، حقایق را بگردانند و در آیین خدا، طعنه زنند. ولی اگر آنها (به جای این همه لجاجت) می‌گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم؛ و سخنان ما را بشنو و به ما مهلت ده (تا حقایق را درک کنیم)»، برای آنان بهتر، و با واقعیت سازگارتر بود. ولی خداوند، آنها را بخاطر کفرشان، از رحمت خود دور ساخته است؛ از این رو جز عدّه کمی ایمان نمی‌آورند.

نساء · ۴۷

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقاً لِمَا مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ وَ كَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولاً

ای کسانی که کتاب (خدا) به شما داده شده! به آنچه (بر پیامبر خود) نازل کردیم -و هماهنگ با نشانه‌هایی است که با شماست- ایمان بیاورید، پیش از آنکه صورتهایی را محو کنیم، سپس به پشت سر بازگردانیم، یا آنها را از رحمت خود دور سازیم، همان گونه که «اصحاب سبت» [= گروهی از تبهکاران بنی اسرائیل‌] را دور ساختیم؛ و فرمان خدا، در هر حال انجام شدنی است!

نساء · ۴۹

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَ لاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً

آیا ندیدی کسانی را که خودستایی می‌کنند؟! (این خود ستاییها، بی‌ارزش است؛) بلکه خدا هر کس را بخواهد، ستایش می‌کند؛ و کمترین ستمی به آنها نخواهد شد.

نساء · ۵۲

أُولٰئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً

آنها کسانی هستند که خداوند، ایشان را از رحمت خود، دور ساخته است؛ و هر کس را خدا از رحمتش دور سازد، یاوری برای او نخواهی یافت.

نساء · ۵۳

أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لاَ يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً

آیا آنها [= یهود] سهمی در حکومت دارند (که بخواهند چنین داوری کنند)؟ در حالی که اگر چنین بود، (همه چیز را در انحصار خود می‌گرفتند،) و کمترین حق را به مردم نمی‌دادند.

نساء · ۵۴

أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْنَاهُمْ مُلْكاً عَظِيماً

یا اینکه نسبت به مردم [= پیامبر و خاندانش‌]، و بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشیده، حسد می‌ورزند؟ ما به آل ابراهیم، (که یهود از خاندان او هستند نیز،) کتاب و حکمت دادیم؛ و حکومت عظیمی در اختیار آنها [= پیامبران بنی اسرائیل‌] قرار دادیم.

نساء · ۵۵

فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفَى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً

ولی جمعی از آنها به آن ایمان آوردند؛ و جمعی راه (مردم را) بر آن بستند. و شعله فروزانِ آتش دوزخ، برای آنها کافی است!

نساء · ۵۶

إِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ نَاراً كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْنَاهُمْ جُلُوداً غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا الْعَذَابَ إِنَ اللَّهَ كَانَ عَزِيزاً حَكِيماً

کسانی که به آیات ما کافر شدند، بزودی آنها را در آتشی وارد می‌کنیم که هرگاه پوستهای تنشان (در آن) بریان گردد (و بسوزد)، پوستهای دیگری به جای آن قرار می‌دهیم، تا کیفر (الهی) را بچشند. خداوند، توانا و حکیم است (و روی حساب، کیفر می‌دهد).

نساء · ۵۷

وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً لَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلاًّ ظَلِيلاً

و کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، بزودی آنها را در باغهایی از بهشت وارد می‌کنیم که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ همیشه در آن خواهند ماند؛ و همسرانی پاکیزه برای آنها خواهد بود؛ و آنان را در سایه‌های گسترده (و فرح بخش) جای میدهیم.

نساء · ۶۰

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ مَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَ يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلاَلاً بَعِيداً

آیا ندیدی کسانی را که گمان می‌کنند به آنچه (از کتابهای آسمانی که) بر تو و بر پیشینیان نازل شده، ایمان آورده‌اند، ولی می‌خواهند برای داوری نزد طاغوت و حکّام باطل بروند؟! با اینکه به آنها دستور داده شده که به طاغوت کافر شوند. امّا شیطان می‌خواهد آنان را گمراه کند، و به بیراهه‌های دور دستی بیفکند.

نساء · ۶۱

وَ إِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَى مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنَافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً

و هنگامی که به آنها گفته شود: «به سوی آنچه خداوند نازل کرده، و به سوی پیامبر بیایید»، منافقان را می‌بینی که (از قبول دعوت) ِ تو، اعراض می‌کنند!

نساء · ۶۲

فَكَيْفَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَ جَاءُوكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنَا إِلاَّ إِحْسَاناً وَ تَوْفِيقاً

پس چگونه وقتی به خاطر اعمالشان، گرفتار مصیبتی می‌شوند، سپس به سراغ تو می‌آیند، سوگند یاد می‌کنند که منظورِ (ما از بردنِ داوری نزد دیگران)، جز نیکی کردن و توافق (میان طرفین نزاع،) نبوده است؟!

نساء · ۶۳

أُولٰئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِيغاً

آنها کسانی هستند که خدا، آنچه را در دل دارند، می‌داند. از (مجازات) ِ آنان صرف نظر کن! و آنها را اندرز ده! و با بیانی رسا، نتایج اعمالشان را به آنها گوشزد نما!

نساء · ۶۴

وَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً

ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای این که به فرمان خدا، از وی اطاعت شود. و اگر این مخالفان، هنگامی که به خود ستم می‌کردند (و فرمانهای خدا را زیر پا می‌گذاردند)، به نزد تو می‌آمدند؛ و از خدا طلب آمرزش می‌کردند؛ و پیامبر هم برای آنها استغفار می‌کرد؛ خدا را توبه پذیر و مهربان می‌یافتند.

نساء · ۶۵

فَلاَ وَ رَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَ لاَ يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً

به پروردگارت سوگند که آنها مؤمن نخواهند بود، مگر اینکه در اختلافات خود، تو را به داوری طلبند؛ و سپس از داوری تو، در دل خود احساس ناراحتی نکنند؛ و کاملا تسلیم باشند.

نساء · ۶۶

وَ لَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيَارِكُمْ مَا فَعَلُوهُ إِلاَّ قَلِيلٌ مِنْهُمْ وَ لَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَشَدَّ تَثْبِيتاً

اگر (همانند بعضی از امتهای پیشین،) به آنان دستور می‌دادیم: «یکدیگر را به قتل برسانید»، و یا: «از وطن و خانه خود، بیرون روید»، تنها عده کمی از آنها عمل می‌کردند! و اگر اندرزهایی را که به آنان داده می‌شد انجام می‌دادند، برای آنها بهتر بود؛ و موجب تقویت ایمان آنها می‌شد.

نساء · ۶۷

وَ إِذاً لَآتَيْنَاهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْراً عَظِيماً

و در این صورت، پاداش بزرگی از ناحیه خود به آنها می‌دادیم.

نساء · ۶۸

وَ لَهَدَيْنَاهُمْ صِرَاطاً مُسْتَقِيماً

و آنان را به راه راست، هدایت می‌کردیم.

نساء · ۶۹

وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولٰئِكَ رَفِيقاً

و کسی که خدا و پیامبر را اطاعت کند، (در روز رستاخیز،) همنشین کسانی خواهد بود که خدا، نعمت خود را بر آنان تمام کرده؛ از پیامبران و صدّیقان و شهدا و صالحان؛ و آنها رفیقهای خوبی هستند!

نساء · ۷۲

وَ إِنَ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَ إِذْ لَمْ أَكُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً

در میان شما، افرادی (منافق) هستند، که (هم خودشان سست می‌باشند، و هم) دیگران را به سستی می‌کشانند؛ اگر مصیبتی به شما برسد، می‌گویند: «خدا به ما نعمت داد که با مجاهدان نبودیم، تا شاهد (آن مصیبت) باشیم!»

نساء · ۷۳

وَ لَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللَّهِ لَيَقُولَنَ كَأَنْ لَمْ تَكُنْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً

و اگر غنیمتی از جانب خدا به شما برسد، درست مثل اینکه هرگز میان شما و آنها دوستی و موّدتی نبوده، می‌گویند: «ای کاش ما هم با آنها بودیم، و به رستگاری (و پیروزی) ِ بزرگی می‌رسیدیم!»

نساء · ۷۷

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَ أَقِيمُوا الصَّلاَةَ وَ آتُوا الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَ قَالُوا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْ لاَ أَخَّرْتَنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقَى وَ لاَ تُظْلَمُونَ فَتِيلاً

آیا ندیدی کسانی را که (در مکّه) به آنها گفته شد: «فعلا) ً دست از جهاد بدارید! و نماز را برپا کنید! و زکات بپردازید!» (امّا آنها از این دستور، ناراحت بودند)، ولی هنگامی که (در مدینه) فرمان جهاد به آنها داده شد، جمعی از آنان، از مردم می‌ترسیدند، همان گونه که از خدا می‌ترسند، بلکه بیشتر! و گفتند: «پروردگارا! چرا جهاد را بر ما مقرّر داشتی؟! چرا این فرمان را تا زمان نزدیکی تأخیر نینداختی؟!» به آنها بگو: «سرمایه زندگی دنیا، ناچیز است! و سرای آخرت، برای کسی که پرهیزگار باشد، بهتر است! و به اندازه رشته شکافِ هسته خرمایی، به شما ستم نخواهد شد!

نساء · ۷۸

أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هٰذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هٰذِهِ مِنْ عِنْدِكَ قُلْ كُلٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَمَا لِهٰؤُلاَءِ الْقَوْمِ لاَ يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً

هر جا باشید، مرگ شما را درمی‌یابد؛ هر چند در برجهای محکم باشید! و اگر به آنها [= منافقان‌] حسنه (و پیروزی) برسد، می‌گویند: «این، از ناحیه خداست.» و اگر سیّئه (و شکستی) برسد، می‌گویند: «این، از ناحیه توست.» بگو: «همه اینها از ناحیه خداست.» پس چرا این گروه حاضر نیستند سخنی را درک کنند؟!

نساء · ۸۰

مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً

کسی که از پیامبر اطاعت کند، خدا را اطاعت کرده؛ و کسی که سرباز زند، تو را نگهبان (و مراقب) او نفرستادیم (و در برابر او، مسؤول نیستی).

نساء · ۸۱

وَ يَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ وَ اللَّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفَى بِاللَّهِ وَكِيلاً

آنها در حضور تو می‌گویند: «فرمانبرداریم»؛ امّا هنگامی که از نزد تو بیرون می‌روند، جمعی از آنان بر خلاف گفته‌های تو، جلسات سرّی شبانه تشکیل می‌دهند؛ آنچه را در این جلسات می‌گویند، خداوند می‌نویسد. اعتنایی به آنها نکن! (و از نقشه‌های آنان وحشت نداشته باش!) و بر خدا توکّل کن! کافی است که او یار و مدافع تو باشد.

نساء · ۸۳

وَ إِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلَى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَ لَوْ لاَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلاَّ قَلِيلاً

و هنگامی که خبری از پیروزی یا شکست به آنها برسد، (بدون تحقیق،) آن را شایع می‌سازند؛ در حالی که اگر آن را به پیامبر و پیشوایان -که قدرت تشخیص کافی دارند- بازگردانند، از ریشه‌های مسائل آگاه خواهند شد. و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، جز عدّه کمی، همگی از شیطان پیروی می‌کردید (و گمراه می‌شدید).

نساء · ۸۸

فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ وَ اللَّهُ أَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوا أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَهْدُوا مَنْ أَضَلَ اللَّهُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلاً

چرا درباره منافقین دو دسته شده‌اید؟! (بعضی جنگ با آنها را ممنوع، و بعضی مجاز می‌دانید.) در حالی که خداوند بخاطر اعمالشان، (افکار) آنها را کاملاً وارونه کرده است! آیا شما می‌خواهید کسانی را که خداوند (بر اثر اعمال زشتشان) گمراه کرده، هدایت کنید؟! در حالی که هر کس را خداوند گمراه کند، راهی برای او نخواهی یافت.

نساء · ۸۹

وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً فَلاَ تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّى يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ لاَ تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيّاً وَ لاَ نَصِيراً

آنان آرزو می‌کنند که شما هم مانند ایشان کافر شوید، و مساوی یکدیگر باشید. بنابر این، از آنها دوستانی انتخاب نکنید، مگر اینکه (توبه کنند، و) در راه خدا هجرت نمایند. هرگاه از این کار سر باز زنند، (و به اقدام بر ضدّ شما ادامه دهند،) هر جا آنها را یافتید، اسیر کنید! و (در صورت احساس خطر) به قتل برسانید! و از میان آنها، دوست و یار و یاوری اختیار نکنید!.

نساء · ۹۰

إِلاَّ الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَ لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَ أَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلاً

مگر آنها که با همپیمانان شما، پیمان بسته‌اند؛ یا آنها که به سوی شما می‌آیند، و از پیکار با شما، یا پیکار با قوم خود ناتوان شده‌اند؛ (نه سر جنگ با شما دارند، و نه توانایی مبارزه با قوم خود.) و اگر خداوند بخواهد، آنان را بر شما مسلطّ می‌کند تا با شما پیکار کنند. پس اگر از شما کناره‌گیری کرده و با شما پیکار ننمودند، (بلکه) پیشنهاد صلح کردند، خداوند به شما اجازه نمی‌دهد که متعرّض آنان شوید.

نساء · ۹۱

سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَأْمَنُوكُمْ وَ يَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كُلَ مَا رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيهَا فَإِنْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَ يُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَ يَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ أُولٰئِكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَاناً مُبِيناً

بزودی جمعیّت دیگری را می‌یابید که می‌خواهند هم از ناحیه شما در امان باشند، و هم از ناحیه قوم خودشان (که مشرکند. لذا نزد شما ادّعای ایمان می‌کنند؛ ولی) هر زمان آنان را به سوی فتنه (و بت پرستی) بازگردانند، با سر در آن فرو می‌روند! اگر از درگیری با شما کنار نرفتند و پیشنهاد صلح نکردند و دست از شما نکشیدند، آنها را هر جا یافتید اسیر کنید و (یا) به قتل برسانید! آنها کسانی هستند که ما برای شما، تسلّط آشکاری نسبت به آنان قرار داده‌ایم.

نساء · ۹۲

وَ مَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلاَّ خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ إِلاَّ أَنْ يَصَّدَّقُوا فَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ إِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ وَ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ وَ كَانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً

هیچ فرد باایمانی مجاز نیست که مؤمنی را به قتل برساند، مگر اینکه این کار از روی خطا و اشتباه از او سر زند؛ (و در عین حال،) کسی که مؤمنی را از روی خطا به قتل رساند، باید یک برده مؤمن را آزاد کند و خونبهایی به کسان او بپردازد؛ مگر اینکه آنها خونبها را ببخشند. و اگر مقتول، از گروهی باشد که دشمنان شما هستند (و کافرند)، ولی مقتول باایمان بوده، (تنها) باید یک برده مؤمن را آزاد کند (و پرداختن خونبها لازم نیست). و اگر از جمعیّتی باشد که میان شما و آنها پیمانی برقرار است، باید خونبهای او را به کسان او بپردازد، و یک برده مؤمن (نیز) آزاد کند. و آن کس که دسترسی (به آزاد کردن برده) ندارد، دو ماه پی در پی روزه می‌گیرد. این، (یک نوع تخفیف، و) توبه الهی است. و خداوند، دانا و حکیم است.