آیات: ۱۱
يَوْمَ نَدْعُو كُلَ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولٰئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ وَ لاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً
(به یاد آورید) روزی را که هر گروهی را با پیشوایشان می‌خوانیم! کسانی که نامه عملشان به دست راستشان داده شود، آن را (با شادی و سرور) می‌خوانند؛ و بقدر رشته شکاف هسته خرمایی به آنان ستم نمی‌شود!
وَ أَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ
و اصحاب یمین و خجستگان، چه اصحاب یمین و خجستگانی!
وَ أَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ
امّا اگر از اصحاب یمین باشد،
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ
پس کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدّت شادی و مباهات) فریاد می‌زند که: «(ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید!
إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلاَقٍ حِسَابِيَهْ
من یقین داشتم که (قیامتی در کار است و) به حساب اعمالم می‌رسم!»
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ
او در یک زندگی (کاملاً) رضایتبخش قرار خواهد داشت،
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ
در بهشتی عالی،
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ
پس کسی که نامه اعمالش به دست راستش داده شود،
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَاباً يَسِيراً
بزودی حساب آسانی برای او می‌شود،
وَ يَنْقَلِبُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُوراً
و خوشحال به اهل و خانواده‌اش بازمی‌گردد.