آیات: ۱۱
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلٰهٍ غَيْرُهُ أَ فَلاَ تَتَّقُونَ
و ما نوح را بسوی قومش فرستادیم؛ او به آنها گفت: «ای قوم من! خداوند یکتا را بپرستید، که جز او معبودی برای شما نیست! آیا (از پرستش بتها) پرهیز نمی‌کنید؟!
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَ لاَ تَتَّقُونَ
هنگامی که برادرشان نوح به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟!
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم!
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ
تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ
پس، تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!»
أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ وَ أَطِيعُونِ
که خدا را پرستش کنید و از مخالفت او بپرهیزید و مرا اطاعت نمایید!
قَالَ رَبِ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلاً وَ نَهَاراً
(نوح) گفت: «پروردگارا! من قوم خود را شب و روز (بسوی تو) دعوت کردم،
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلاَّ فِرَاراً
امّا دعوت من چیزی جز فرار از حقّ بر آنان نیفزود!
ثُمَ إِنِّي دَعَوْتُهُمْ جِهَاراً
سپس من آنها را با صدای بلند (به اطاعت فرمان تو) دعوت کردم،
ثُمَ إِنِّي أَعْلَنْتُ لَهُمْ وَ أَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَاراً
سپس آشکارا و نهان (حقیقت توحید و ایمان را) برای آنان بیان داشتم!