ذوالعرش

رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاَقِ

او درجات (بندگان صالح) را بالا می‌برد، او صاحب عرش است، روح (مقدّس) را به فرمانش بر هر کس از بندگانش که بخواهد القاء می‌کند تا (مردم را) از روز ملاقات [= روز رستاخیز] بیم دهد!

ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ

که صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش، مقام والائی دارد!

ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ

صاحب عرش و دارای مجد و عظمت است،