جبرئیل در سدرة المنتهی

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى

نزد «سدرة المنتهی»،

إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى

در آن هنگام که چیزی [= نور خیره‌کننده‌ای‌] سدرة المنتهی را پوشانده بود،

مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَ مَا طَغَى

چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان نکرد (آنچه دید واقعیّت بود)!