فَالْمُورِيَاتِ قَدْحاً
و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،
آیات: ۷
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحاً
و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحاً
و سوگند به هجوم آوران سپیده دم
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً
که گرد و غبار به هر سو پراکندند،
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً
و (ناگهان) در میان دشمن ظاهر شدند،
إِنَ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛
وَ إِنَّهُ عَلَى ذٰلِكَ لَشَهِيدٌ
و او خود (نیز) بر این معنی گواه است!
وَ إِنَّهُ لِحُبِ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
و او علاقه شدید به مال دارد!