امت

تکرارها: ۱آیات: ۱

۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۱سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
مشتقات
أَمْتاً (۱)
قاموس قرآن
قاموس قرآن: بلندى. مكان مرتفع (اقرب الموارد) [طه:107] يعنى در زمين پستى و بلندى نمى‏بينى از قرينه اَمْت فهميده مى‏شود كه «عِوَج» به معنى انخفاض و پستى و بلندى نمى‏بينى از قرينه ازمْت فهميده مى‏شود كه «عِوَج» به معنى انخفاض و پستس و بلندى نمى‏بينى از قرينه اَمْت فهميده مى‏شود كه «عِوَج» به معنى انخفاض و پستى است. در قاموس گويد: اَمْت يعنى مكان مرتفع، تپه‏هاى كوچك، پستى و بلندى، و اختلاف در شيئى. ولى مراد از آن در آيه، بلندى است، و اين آيه عبارت اخرى آيه ما قبل است كه فرموده «فَيَذَرْهاقاعاً صَفْصَفاً» قاع به معنى گسترده و صفصف به معنى هموار است.

آیات (۱)

طه · ۱۰۷

لاَ تَرَى فِيهَا عِوَجاً وَ لاَ أَمْتاً

به گونه‌ای که در آن، هیچ پستی و بلندی نمی‌بینی!»