«لَمْح» (بر وزن مسح) در اصل به معنای درخشیدن برق است، سپس به معنای نگاه سریع آمده است.
=== قاموس قرآن ===
نگاه تند. چشم بهمزدن. در نهایه آنرا نگاه تند گفته و گوید: در حدیث آمده«کانُ یَلْمَحُ فِی الصَّلوةِ وَ لایَلْتَفِتُ» در نماز با چشم اشاره میکرد و روی بر نمیگردانید. در مجمع البیان آن رانگاهتند و در قاموس اختلاس نظر و در اقرب بازشدن چشم به سوی چیزی... گفته است [نحل:77]. [قمر:50]. ظاهرا آیه دوم نیز در باره مجیءآخرت است و مراد از امر دستور وقوع آن میباشد واز «واحِدَة» میتوان فهمید که تقدیر آن «وَ ما اَمْرُنا اِلَّا کَلِمَةٌ واحِدَةٌ» است و گرنه میبایست «واحِد» گفته شود. یعنی کارآخرت و وقوع آن مانند اشاره چشم یا نزدیکتر از آن است احتمال هست مراد آسانی وقوع قیامت در قدرت خدا باشد مانند آسانی اشاره به چشم نه سرعت وقوع قیامت. این لفظ فقط دوبار در قرآن آمده است.
غیب آسمانها و زمین، مخصوص خداست (و او همه را میداند)؛ و امر قیامت (بقدری نزدیک و آسان است) درست همانند چشم برهم زدن، و یا از آن هم نزدیکتر؛ چرا که خدا بر هر چیزی تواناست!