=== قاموس قرآن ===
عطاء و عطیّه هرچند مخصوص بصله و بذل و احسان است ولی در قرآن هم در بذل و هم در مطلق دادن چیزی بکار رفته است. مثل [توبه:29]. که در مطلق دادن است و مثل [ص:39]. [کوثر:1]. [اسراء:20]. که درباره عطیّه و بذل است. [قمر:29]. تعاطی به معنی تناول و اخذ است یعنی رفیق خویش را ندا کردند پس ناقه را گرفت و پی کرد .