أَنْكِحُوا

تکرارها: ۱

تعبیر أَنْکِحُوا: «آنها را همسر دهید» از مادّه «نِکاح»، با این که ازدواج یک امر اختیاری و بسته به میل طرفین است، مفهومش این است که مقدمات ازدواج آنها را از طریق کمک های مالی در صورت نیاز، پیدا کردن همسر مناسب، تشویق به مسأله ازدواج، و بالاخره پا در میانی برای حل مشکلاتی که معمولاً در این موارد بدون وساطت دیگران انجام پذیر نیست، فراهم سازید. === قاموس قرآن === نکاح به معنی زن گرفتن است که همان عقد نکاح باشد به معنی مقاربت و جماع نیز آید. راغب می‏گوید: نکاح در اصل برای عقد است سپس به طور استعاره به جماع گفته شده، محال است که اول جماع وضع شده سپس در عقد به استعاره باشد زیرا نامهای جماع همه کنایات اند و عرب تصریح به آن را قبیح می‏داند و این غیرممکن است که با لفظ قبیح از غیرقبیح تعبیر آورند. (یعنی لفظی که برای جماع وضع شده در عقد خواندن بکاربرند. در مجمع ذیل [بقره:221]. فرموده: نکاح لفظی است که بر عقد و جماع گفته می‏شود به قولی اصل آن جماع است آنگاه دراثر کثرت استعمال به عقد نکاح گفته‏اند. فیومی در مصباح گوید: ابن فارس و غیره گفته‏اند: نکاح بروطی و عقد اطلاق می‏شود. در صحاح گفته: «اَلنِکاحُ: اَلَوطْءُ وَقَدْیَکُونُ لِلعَقْدِ» در قاموس گوید: «اَلنِکاحُ اَلْوَطْیُ وَ الْعَقْدُلَهُ» به نظر نگارنده قول راغب اصح است مگر آنکه بگوییم: نکاح در جماع وعقد هر دو مجاز است و معنای اصلی آن مخالطه و یا انضمام و نظیر آن است چنانکه در مصباح المنیر آمده است. ناگفته نماند: تمام موارد آن در قرآن مجید به معنی تزویج وازدواج است مگر [نور:3]. که شاید به معنی جماع باشد و تحقیق خواهدشد. اینک بعضی از آیات. [نساء:22]. زنانی را که پدرانتان تزویج کرده تزویج نکنید (نامادریها). [بقره:230]. اگر(بارسوم) زن را طلاق دهد دیگر بر او حلال نمی‏شود تا زن با دیگری ازدواج کند. در آیه اول نسبت نکاح به مرد و در آیه دوم به زن داده شده است. انکاح: از باب افعال تزویج کردن زنی است به مردی و بالعکس [نور:32]. بی شوهران را به شوهر دهید و بی همسران را همسر بگیرید و این را در باره غلامان شایسته و کنیزان نیز انجام دهید. * [بقره:235]. عقده به معنی گره است گویی بوسیله نکاح، زن و شوهر به هم بسته و گره زده می‏شوند ظاهرا نکاح بیان «عقده» است یعنی در عده وفات به عقد نکاح تصمیم نگیرید و اجرا نکنید تا عده وفات سرآید. * [نور:3]. راجع به این آیه در «زنا» صحبت کرده‏ایم در البیان اختیار کرده که مراد از نکاح در آیه جماع است یعنی: مرد زانی زنا نمی‏کند مگر با زن زناکار و یا با زن مشرک که پست‏تر از زن زناکار است و زن زناکار زنا نمی‏کند مگر با مردزانی ویابا مشرک که بدتر از مرد زناکار است ولی مؤمن اینکار را نمی‏کند که زنا حرام است و مؤمن مرتکب آن نمی‏شود. نگارنده را در مراد آیه ابهام برطرف نشده است. والله العالم.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۱سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
نور · ۳۲

وَأَنكِحُوا الْأَيَامَىٰ مِنكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِن يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

مردان و زنان بی‌همسر خود را همسر دهید، همچنین غلامان و کنیزان صالح و درستکارتان را؛ اگر فقیر و تنگدست باشند، خداوند از فضل خود آنان را بی‌نیاز می‌سازد؛ خداوند گشایش‌دهنده و آگاه است!