«شَهِیْق» در اصل، به معنای صدای زشت و منکری همچون صدای الاغ است; و گاه گفته اند: از مادّه «شهوق» به معنای طولانی بودن گرفته شده (لذا کوه بلند را «جبل شاهق» می گویند) بنابراین، «شهیق» به معنای ناله طولانی است. بعضی گفته اند «شَهِیق» صدایی است که در سینه رفت و آمد می کند، به هر حال، اشاره به صداهای وحشت انگیز و ناراحت کننده است.
=== قاموس قرآن ===
شهیق به درون کشیدن نفس چنانکه زفیر خارج کردن آن (بازدم) است. (اقرب) در صحاح نسبت آن را به قول داده است [هود:106]. زفیر و شهیق هر دو اسم صوت و صدای مردم اندوهناک است که هنگام نفس کشیدن و بازدم شنیده میشود (مجمع از زجاج). بقیه مطلب در «زفر». درباره صدای جهنّم آمده [ملک:7]. ایضاً آمده [فرقان:12]. ممکن است منظور تشبیه صدای جهنّم به صدای انسان باشد یعنی صفیر جهنّم آن گاه که به شدت مشتعل گردد مانند صدای زیر و بم اندوه ناکان است. به هر حال منظور از هر دو، صفیر و صدای جهنّم است . در «جهنّم» گذشت که جهنّم ذی شعور و عاقل است به آنجا رجوع شود. اصل شهق به معنی ارتفاع میباشد: جبل شاهق به معنی کوه بلند است «یشهق: ارتفع».