=== قاموس قرآن ===
ماندن. توقف. اقامت. راغب ثَباتٌ مَعَ الْاِنْتِظار گفته است [نمل:22]. هدهد کمی درنگ کرد پس آمد و گفت: دانستم آنچه را که ندانستهای. [طه:10]. به اهلش گفت درنگ کنید من آتش دیدم... معنی انتظار در «اُمْکُثُوا» کاملاً روشن است. [رعد:17]. امّا آنچه به مردم مفید است در زمین میماند این ظاهراً از آن جهت است که مردم در حفظ و نگهداری چیز مفید میکوشند، به نظر میآید منظور آن است که اشیاء مفید و حق قابل بقا است همینطور دین حقّ و غیره. * [کهف:4-3]. ضمیر «فیهِ» به اجر راجع است یعنی در آن مزد و بهشت ماندگاراند. * [اسراء:106]. مُکْث (بر وزن قفل) به معنی تدریج، انتظار و تأنّی است. یعنی قرآن را به تدریج نازل کردیم تا آن را بر مردم به تدریج و تأنّی بخوانی و بر حسب احتیاج و مقتضی آن را نازل کردیم.
خداوند از آسمان آبی فرستاد؛ و از هر درّه و رودخانهای به اندازه آنها سیلابی جاری شد؛ سپس سیل بر روی خود کفی حمل کرد؛ و از آنچه (در کورهها،) برای به دست آوردن زینت آلات یا وسایل زندگی، آتش روی آن روشن میکنند نیز کفهایی مانند آن به وجود میآید -خداوند، حق و باطل را چنین مثل میزند!- امّا کفها به بیرون پرتاب میشوند، ولی آنچه به مردم سود میرساند [= آب یا فلز خالص] در زمین میماند؛ خداوند اینچنین مثال میزند!