فَيَمْكُث

تکرارها: ۱

=== قاموس قرآن === ماندن. توقف. اقامت. راغب ثَباتٌ مَعَ الْاِنْتِظار گفته است [نمل:22]. هدهد کمی درنگ کرد پس آمد و گفت: دانستم آنچه را که ندانسته‏ای. [طه:10]. به اهلش گفت درنگ کنید من آتش دیدم... معنی انتظار در «اُمْکُثُوا» کاملاً روشن است. [رعد:17]. امّا آنچه به مردم مفید است در زمین می‏ماند این ظاهراً از آن جهت است که مردم در حفظ و نگهداری چیز مفید می‏کوشند، به نظر می‏آید منظور آن است که اشیاء مفید و حق قابل بقا است همینطور دین حقّ و غیره. * [کهف:4-3]. ضمیر «فیهِ» به اجر راجع است یعنی در آن مزد و بهشت ماندگاراند. * [اسراء:106]. مُکْث (بر وزن قفل) به معنی تدریج، انتظار و تأنّی است. یعنی قرآن را به تدریج نازل کردیم تا آن را بر مردم به تدریج و تأنّی بخوانی و بر حسب احتیاج و مقتضی آن را نازل کردیم.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۱سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
رعد · ۱۷

أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِي النَّارِ ابْتِغَاءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهُ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاءً وَأَمَّا مَا يَنفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ

خداوند از آسمان آبی فرستاد؛ و از هر درّه و رودخانه‌ای به اندازه آنها سیلابی جاری شد؛ سپس سیل بر روی خود کفی حمل کرد؛ و از آنچه (در کوره‌ها،) برای به دست آوردن زینت آلات یا وسایل زندگی، آتش روی آن روشن می‌کنند نیز کفهایی مانند آن به وجود می‌آید -خداوند، حق و باطل را چنین مثل می‌زند!- امّا کفها به بیرون پرتاب می‌شوند، ولی آنچه به مردم سود می‌رساند [= آب یا فلز خالص] در زمین می‌ماند؛ خداوند اینچنین مثال می‌زند!