از مادّه «نَزْغ» (بر وزن نزع) به معنای ورود در کاری، به قصد افساد و یا تحریک بر آن است.
=== قاموس قرآن ===
راغب میگوید: آن دخول در امری است برای افساد. در مصباح آن راافساد گفته است به وسوسه شیطان از آن نزغه گویند که آن افساد بخصوصی است. در نهج البلاغه نامه 44 به زیادبن ابیه مینویسد:«وَنَزْغَةٌ مِنْ نَزَغاتِ الشَّیْطانِ» یعنی قول ابی سفیان در باره تو وسوسهای بود از وسوسههای شیطان. [اسراء:53]. به بندگان من بگو آن را گویند که حق است شیطان میان آنها افساد میکند، شیطان به انسان دشمن آشکاری است. [اعراف:200]. و اگر از شیطان وسوسهای بر تو وارد شود بخدا پناه بر.