يَخْصِفَان

تکرارها: ۲

«یَخْصِفانِ» از مادّه «خصف» (بر وزن خشم) در اصل، به معنای ضمیمه کردن چیزی به چیز دیگر و جمع نمودن است، سپس به دوختن کفش یا لباس و وصله کردن نیز گفته شده است; زیرا قطعات پراکنده را به یکدیگر منضم می کند. === قاموس قرآن === چسباندن. قرار دادن [اعراف:22] - طه:121 شروع کردند بر دو عورت خویش از برگهای باغ بچسبانند و قرار دهند تا عورتشان مستور گردد. طبرسی فرماید: اصل خصف ضمّ و جکع کردن است در اقرب الموارد آمده: «خصف العریان الورق علی بدنه: الصقه و اطبقه علیه ورقة ورقة لیستترو فی القرآن «وَ طَفِقا یَخْصِفانِ عَلَیْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ». این کلمه فقط در دو محلّ فوق در قرآن مجید آمده است. در نهج البلاغه خطبه 158 در وصف حضرت رسول صلی اللّه علیه و آله و سلم فرموده «یَخْصِفُ بِیَدِهِ نَعْلَهُ وَ یَرْقَعُ بِیَدِهِ ثَوْبَهُ»: با دست خود کفش خویش را می‏دوخت و لباس خویش را وصله می‏زد و حدیث «ختصف النعل» که آنحضرت درباره علی علیه السلام فرموده مشهور است ابو سعید خدری نقل کرده رسول خدا فرمود از شما کسی است که روی تأویل قرآن می‏جنگد چنانکه من روی تنزیل جهاد کردم. ابوبکر گفت: او منم؟ فرمود نه. عمر گفت: او منم؟ فرمود: «لاولکنّه خاصف النعل» متوجّه شدیم دیدیم علی (ع) کفش آن حضرت را وصله می‏زند.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۱سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۱سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
اعراف · ۲۲

فَدَلاَّهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَ طَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ نَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَ لَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُمَا إِنَ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِينٌ

و به این ترتیب، آنها را با فریب (از مقامشان) فرودآورد. و هنگامی که از آن درخت چشیدند، اندامشان [= عورتشان‌] بر آنها آشکار شد؛ و شروع کردند به قرار دادن برگهای (درختان) بهشتی بر خود، تا آن را بپوشانند. و پروردگارشان آنها را نداد داد که: «آیا شما را از آن درخت نهی نکردم؟! و نگفتم که شیطان برای شما دشمن آشکاری است؟!»

طه · ۱۲۱

فَأَكَلاَ مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَ طَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ عَصَى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَى

سرانجام هر دو از آن خوردند، (و لباس بهشتیشان فرو ریخت،) و عورتشان آشکار گشت و برای پوشاندن خود، از برگهای (درختان) بهشتی جامه دوختند! (آری) آدم پروردگارش را نافرمانی کرد، و از پاداش او محروم شد!