أَفْلَح

تکرارها: ۴

«افلح» از مادّه «فلح» و «فلاح» در اصل به معنای شکافتن و بریدن است; سپس، به هر نوع پیروزی و رسیدن به مقصد و خوشبختی اطلاق شده است. === قاموس قرآن === (بر وزن فرس) و فلاح به معنی رستگاری و نجات است همچنین است افلاح [اعلی:14-15]. رستگار شد آنکه پاک شد و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز خواند. آن در قرآن همه جا از باب افعال به کار رفته و شامل رستگاری دنیا و آخرت است .و سبب آن پیروی از خواسته‏های عقل و دستورات دین می‏باشد.
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۱سال ۲: ۱سال ۳: ۱سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۱سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
طه · ۶۴

فَأَجْمِعُوا كَيْدَكُمْ ثُمَ ائْتُوا صَفّاً وَ قَدْ أَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلَى

اکنون که چنین است، تمام نیرو و نقشه خود را جمع کنید، و در یک صف (به میدان مبارزه) بیایید؛ امروز رستگاری از آن کسی است که برتری خود را اثبات کند!

مؤمنون · ۱

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ

مؤمنان رستگار شدند؛

اعلی · ۱۴

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى

به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد.

شمس · ۹

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛