=== قاموس قرآن ===
خواستن با عجله است [نحل:1]. * [بقره:203]. بنظر میآید که عدم اثم در هر دو جا راجع به تعجیل و تأخیر است یعنی: هر که در دو روز بعد از نحر در خروج از «منی» تعجیل کند و بعد از ظهر روز دوازدهم ذوالحجة از «منی» خارج شود بر او گناهی نیست و هر که تأخیر کرده روز سیزدهم بیرون رود گناهی ندارد. عیّاشی در ضمن حدیثی از امام باقر «علیه السلام» نقل کرده « ... وَ مَن تَأخَّرَ فَلا اِثمَ عَلَیهِ لَمَن اتَّقی»، «مِنهُمُ الصَّیدَ وَاتَّقی الرَّفَثَ وَالفسُوقَ وَالجِدالَ وَ ما حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیهِ فی اِحرامِهِ». از روایات اهل بیت علیهم السلام ظاهر میشود که «فَلا اِثمَ عَلَیهِ» راجع به تعجیل و تأخیر نیست بلکه منظور آنست: که گناهان حاج در هر دو صورت مغفور است المیزان در این باره بیان عالی دارد به آن رجوع شود و هم از فقیه نقل میکند که از آیه فوق از امام صادق «علیه السلام» سؤال شد فرمود: «لَیسَ هُوَ عَلی اَنَّ ذلِکَ واسِعٌ اِن شاءَ صَنَعَ ذا، لکِنَّهُ یَرجِعُ مَغفُوراً لَهُ لاذَنبَ لَهُ».
اگر همان گونه که مردم در به دست آوردن «خوبی» ها عجله دارند، خداوند در مجازاتشان شتاب میکرد، (بزودی) عمرشان به پایان میرسید (و همگی نابود میشدند)؛ ولی کسانی را که ایمان به لقای ما ندارند، به حال خود رها میکنیم تا در طغیانشان سرگردان شوند!