=== قاموس قرآن ===
مجیء. آمدن. [اسراء:81] این کلمه بیشتر اوقات در قرآن مجید با «باء» متعدی شده نحو [نمل:22 ] از سباء:خبر یقینی بر تو آوردم. وگاهی با افعال مثل [مریم:23] دردزدان او رابه تنه نخل خرما آورده گویا مراد آنست که از درد به آن چسبید «جاء» گویا فقط یک دفعه متعدی به نفسه آمده است نظیر [مریم:89] حقا که شیء نا پسندی آوردید و نسبت نا شایستی دادید مجمع البیان عقیده دارد که لفظ باء از «شیئا» حذف شده است در این صورت متعدی به نفسه نیست . ولی اقرب الموارد آن را به معنی فعل و متعدی به نفسه گرفته گوید: «جاءَ الشَّیءُ: فعله و منه فی القرآن «لَقَدْ جِئْتُمْ شَیئاً اِدّاً» لازم و متعدی هر دو آمده است . در مجمع از زجّاج نقل کرده در [فرقان:4] تقدیر «بظلم» است و گوید: جایز است که به معنی «اتو اظلماً» باشد .