«رَصَد» در اصل، معنای «مصدری» دارد و به معنای آمادگی برای مراقبت از چیزی است، و بر اسم «فاعل» و «مفعول» نیز اطلاق شده است، و در مفرد و جمع هر دو به کار می رود، یعنی به یک فرد مراقب و نگهبان یا جمعیت مراقبین و نگهبانان هر دو اطلاق می شود.
=== قاموس قرآن ===
مراقبت کردن و چیزی را زیر نظر گرفتن. و نیز به معنی مراقب و مراقبت شده آمده است (کمین کردن و کمین کننده) [جن:9]. هر که اکنون گوش کند شهابی را در کمین خود مییابد «رصد» صفت شهاب و به معنی کمین کننده است. رصد به معنی کمین کننده مفرد و جمع و مؤنث در آن یکسان است (صحاح) [جن:27]. گفتهاند رصد به معنی نگهبانان و مراقبان است یعنی خدا از جلو روی و از پشت سرش نگهبانان میفرستد. مرصد: اسم مکان به معنی کمینگاه است [توبه:5]. بگیرید، حبسشان کنید و برای گرفتن آنها در هر کمینگاه بنشینید. مرصاد: نیز اسم مکان است (مجمع - مفردات) راغب میگوید: فرق مرصاد با مرصد آنست که مرصاد به مکانی که فقط مخصوص کمین است گفته میشود. [فجر:14]. [نباء:21]. جوهری آن را طریق معنی کرده ولی مراقبت در آن منظور است. ارصاد: آماده کردن در قاموس گوید «ارصدت له: اعددت» [توبه:107]. و برای آماده کردن به کسی که با خدا و رسول جنگیده است. صحاح، قاموس، اقرب تصریح دارند که چون بعد از ارصاد «لام» آید به معنی آماده کردن است.