=== قاموس قرآن ===
بچه. راغب گوید: طفل تا وقتی گفته میشود که فرزند، بدنش نرم باشد. در مجمع فرموده: «اَطِّفْلُ: الصَّغیرُ مِنَ النّاسِ» در اقرب گوید: به کوچک هر چیز طفل گویند هُوَ یَسْعی لی فی اَطْفالِ الْحَوائِجِ» یعنی او در حاجتهای کوچک برای من تلاش میکند. قاموس نیز معنی اولی آن را مثل اقرب گفته است. [حج:5]. طفل در واحد و جمع به کار میرود کهآن اسم جنس و در اصل مصدر است در آیه [نور:31]. و نیز در آیه فوق جمع به کار رفته است. بعضی در آیه اول «نُخْرِجُ کُلَّ واحِدٍ مِنْکُمْ» گفتهاند. جمع آن اطفال است [نور:59]. این کلمه فقط در آیات فوق و آیه 67 غافر آمده است. در نهایه گفته: طفل به معنی بچه است بر پسر و دختر و جمع اطلاق میشود.
ای مردم! اگر در رستاخیز شک دارید، (به این نکته توجّه کنید که:) ما شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه، و بعد از خون بسته شده، سپس از «مضغه» [= چیزی شبیه گوشت جویده شده]، که بعضی دارای شکل و خلقت است و بعضی بدون شکل؛ تا برای شما روشن سازیم (که بر هر چیز قادریم)! و جنینهایی را که بخواهیم تا مدّت معیّنی در رحم (مادران) قرارمیدهیم؛ (و آنچه را بخواهیم ساقظ میکنیم؛) بعد شما را بصورت طفل بیرون میآوریم؛ سپس هدف این است که به حدّ رشد و بلوغ خویش برسید. در این میان بعضی از شما میمیرند؛ و بعضی آن قدر عمر میکنند که به بدترین مرحله زندگی (و پیری) میرسند؛ آنچنان که بعد از علم و آگاهی، چیزی نمیدانند! (از سوی دیگر،) زمین را (در فصل زمستان) خشک و مرده میبینی، اما هنگامی که آب باران بر آن فرو میفرستیم، به حرکت درمیآید و میروید؛ و از هر نوع گیاهان زیبا میرویاند!
او کسی است که شما را از خاک آفرید، سپس از نطفه، سپس از علقه (خون بسته شده)، سپس شما را بصورت طفلی (از شکم مادر) بیرون میفرستد، بعد به مرحله کمال قوّت خود میرسید، و بعد از آن پیر میشوید و (در این میان) گروهی از شما پیش از رسیدن به این مرحله میمیرند و در نهایت به سرآمد عمر خود میرسید؛ و شاید تعقّل کنید!