«یُحْبَرُون» از مادّه «حبر» (بر وزن قشر) به معنای اثر جالب و خوب است، و به حالت شادی و سروری که آثار آن در چهره ظاهر
گردد، نیز گفته می شود، و از آنجا که قلب بهشتیان چنان مالامال از شادی و سرور است که آثار آن در تمام وجودشان ظاهر می گردد، این تعبیر در مورد آنها به کار رفته است.
=== قاموس قرآن ===
(به کسر اوّل) عالم. اثر پسندیده. عالم را از آنجهت حبر (به فتح اوّل) گویند که در اثر علم و عملش میماند جمع آن احبار است [روم:15] آنها در باغ مخصوصی شاد میشوند که اثر پسندیده نعمت در چهره شان آشکار میگردد(راغب). در اقرب الموارد گوید: حَبْر(به فتح اوّل به معنی عالم است ولی کسر آن به معنی عالم است ولی کسر آن افصح است زیرا بر وزن افعال (احبار) جمع بسته میشود. [زخرف:70] «تُحْبَرُونَ» را شاد و مسرور شدن گفتهاند. به قول راغب سروریکه اثر آن از چهره پیداست مثل [انسان:11] نضرت طرارت ظاهر و سرور شادی باطن است . [توبه:31]. کلمه احبار که چهار بار در کلام اللّه مجید آمده در سوره مائده :44و63 به قرینه سیاق در علماء یهود به کار رفته ولی در سوره توبه: 31و 34 مثل اینکه شامل علماءیهود و نصاری هر دو است. و چون درباره علماء نصاری کلمه «قسیسین» به کار رفته به نظر میآید که مراد از احبار علماء یهود باشد واللّه العالم. صحاح آن را احبار یهود گفته، قاموس و مجمع البیان مطلق عالم ذکر کردهاند.