وَلَدِه

تکرارها: ۱

=== قاموس قرآن === فرزندخواه فرزند انسان باشد یاغیر آن بر مذکر ومونث، تثنیه و جمع اطلاق می‏شود و بروزن «فَرَسْ، فَلْس، قُفْل، جِسْر» خوانده می‏شود. ولی در قرآن مجید فقط بر وزن اول بکار رفته است. وُلْد بر وزن قفل جمع وَلَد نیز آید چنانکه جوهری گفته است. [ آل عمران:47]. گفت: خدایا چطور فرزندی خواهم داشت حال آنکه کسی به من دست نزده است. وِلادَتْ، وِلاد و مَوْلِد (به کسر لام) مصدراند به معنی زاییدن. [صافات:151-152]. بدان آنها از روی باطل می‏گویند: خدا فرزند زاییده و حقا که آنها دروغگویانند. والد پدر حقیقی و والده مادر حقیقی که انسان از آن دو بوجود آمده است به خلاف اب و ام که اعم اند [لقمان:33]. [بقره:233]. *** جمع ولد اولاد است مثل [سباء:35]. ولید به معنی خادم و کودک است به اعتبار نزدیک بودن ولادتش جمع آن ولدان می‏باشد در صحاح گوید: «اَلْوَلیدُ:اَلصَّبِیُّ» و در قاموس گفته: «اَلْوَلیدُ:اَلْمَوْلُودُ وَ اَلصَّبِیُّ وَ الْعَبْدُ». راغب می‏گوید: ولید به کسی گفته می‏شود که از ولادتش چندان نگذشته... و چون بزرگ شد دیگر ولید گفته نمی‏شود جمع آن ولدان می‏باشد. علی هذا در ولید قریب الولادة بودن معتبر است [شعراء:18]. گفت: آیا تو را در کودکی تربیت نکردیم. و سالی چند در میان ما ماندی. [نساء:75]. چه شده که در راه خدا و خلاص بیچارگان از مردان و زنان و کودکان، جنگ و جهاد نمی‏کنیدأ!!. * [واقعة:17]. مراد ازولدان خدمتکاران بهشت اند و اطلاق ولدان روشن می‏کند که همه تازه جوان اند. *** * [اخلاص:1-3]. در «بنو - ابن» بطور مشروح گفته شده که عده‏ای در باره خدا به فرزند حقیقی قائل بودند که از خدا زاییده شده (نعوذبالله) نه اینکه مراد ولد تشریفی بوده است چنانکه آیه [صافات:151-152]. فرزند حقیقی را نفی می‏کند. * [بلد:1-4]. قسم به این دیار تو در این دیار ساکنی، قسم به پدری بزرگ و آنچه متولد کرده. حقا که انسان را در رنج و تعب آفریده‏ایم به قولی مراد از والد آدم و از «ماوَلَد» ذریه اوست. به قولی مراد ابراهیم و فرزندش اسماعیل علیهماالسلام است. در المیزان فرموده: میان قسم و مقسم علیه نوعی تناسب لازم است و لذا مراد از «وَ والِدِ وَ ماوَلَدَ» کسی است که میان او و بلد مقسوم علیه نسبتی است و آن منطبق است بر ابراهیم و فرزندش اسماعیل علیهماالسلام و آن دو سبب اصلی بناء مکه و بانیان بیت الحرام اند... و ابراهیم «علیه السلام» همان است که از خدا خواست مکه را بلد امن قراردهد. [ابراهیم:35]. و تنکیر والد دلالت بر تعظیم دارد و آمدن «ماوَلَد» در جای«مَنْ وَلَد» دال بر شگفتی امر اوست از جهت مدح مثل [آل عمران:36]. (تمام شد). پس در این آیات قسم یاد شده به دیار مکه که با سکونت حضرت رسول «صلی الله علیه واله» بر شرافتش افزوده شد و نیز قسم یاد شده به ابراهیم و فرزندش که بانیان کعبه‏اند .
۰۱۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۰سال ۴: ۰سال ۵: ۰سال ۶: ۰سال ۷: ۰سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۱سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
لقمان · ۳۳

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَيْئًا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ

ای مردم! تقوای الهی پیشه کنید و بترسید از روزی که نه پدر کیفر اعمال فرزندش را تحمّل می‌کند، و نه فرزند چیزی از کیفر (اعمال) پدرش را؛ به یقین وعده الهی حقّ است؛ پس مبادا زندگانی دنیا شما را بفریبد، و مبادا (شیطان) فریبکار شما را (به کرم) خدا مغرور سازد!