الصّرَاط

تکرارها: ۶

=== قاموس قرآن === راه [فاتحه:6-7]. صحاح و قاموس و اقرب آن را طریق گفته. طبرسی فرموده:راه آشکار وسیع. راغب گوید: راه راست. المیزان فرماید: صراط، سبیل، طریق قریب المعنب اند. باید دانست: آن در اکثر نزدیک به تمام آیات قرآن در معنای راه خدا یعنی آیات قرآن در معنای راه خدا یعنی دین حق و شریعت حق به کار رفته است و در بعضی از آیات می‏شود گفت مراد از آن راه معمولی است مثل [اعراف:86]. و مثل [ملک:22]. و نحو [صافات:23] صراط و با صاد و سین خوانده‏اند و. هر دو به یک معنی است. سرط در اصل به معنی بلعیدن است «سرطه سرطاً:ابتلعه» مجمع در علت تسمیه راه به صراط فرموده که: راه رهگذر را بلع می‏کند. در اقرب گوید: راه رهگذر را بلع می‏کند. دراقرب گوید: راه رونده در آن غایب می‏شود مثل لقمه در شکم. در خاتمه، قول مجمع که‏آن را راه آشکار وسیع گفته به واقع نزدیک‏تر است از قول راغب که راه راست گفته زیرا در بیشتر آیات وصف مستقیم با صراط ذکر شده و تأسیس از تأکید بهتر است و اگر مثل صحاح و غیره مطلق مترادف می‏شود و اصل عدم آن است .
۰۱۲۳۱۳۵۷۹۱۱۱۳۱۵۱۷۱۹۲۱۲۳سال ۱: ۰سال ۲: ۰سال ۳: ۲سال ۴: ۰سال ۵: ۳سال ۶: ۰سال ۷: ۱سال ۸: ۰سال ۹: ۰سال ۱۰: ۰سال ۱۱: ۰سال ۱۲: ۰سال ۱۳: ۰سال ۱۴: ۰سال ۱۵: ۰سال ۱۶: ۰سال ۱۷: ۰سال ۱۸: ۰سال ۱۹: ۰سال ۲۰: ۰سال ۲۱: ۰سال ۲۲: ۰سال ۲۳: ۰
حمد · ۶

اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ

ما را به راه راست هدایت کن...

طه · ۱۳۵

قُلْ كُلٌ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ السَّوِيِ وَ مَنِ اهْتَدَى

بگو: «همه (ما و شما) در انتظاریم! (ما در انتظار وعده پیروزی، و شما در انتظار شکست ما!) حال که چنین است، انتظار بکشید! امّا بزودی می‌دانید چه کسی از اصحاب صراط مستقیم، و چه کسی هدایت یافته است!

مؤمنون · ۷۴

وَ إِنَ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنَاكِبُونَ

امّا کسانی که به آخرت ایمان ندارند از این راه منحرفند!

یس · ۶۶

وَ لَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ

و اگر بخواهیم چشمانشان را محو کنیم؛ سپس برای عبور از راه، می‌خواهند بر یکدیگر پیشی بگیرند، امّا چگونه می‌توانند ببینند؟!

صافات · ۱۱۸

وَ هَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ

و آن دو را به راه راست هدایت نمودیم!

ص · ۲۲

إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لاَ تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِ وَ لاَ تُشْطِطْ وَ اهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ الصِّرَاطِ

در آن هنگام که (بی‌مقدمه) بر او وارد شدند و او از دیدن آنها وحشت کرد؛ گفتند: «نترس، دو نفر شاکی هستیم که یکی از ما بر دیگری ستم کرده؛ اکنون در میان ما بحق داوری کن و ستم روا مدار و ما را به راه راست هدایت کن!