الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۲۹

بهذا الاسناد قال قال النبي ص :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۱۸ و نیز آن حضرت علیه السّلام فرموده: که رسول خدا (ص) فرمود: خدای عز و جل هیچ مخلوقی نیافریده جز آنکه مخلوق دیگری را بر او فرمانروا ساخته که بر او چیره گردد، و این چنان بود که چون خدای تعالی دریاهای ژرف را آفرید بخود بالیدند و بالا آمدند و گفتند: آن چیست که بر ما پیروز گردد؟ خداوند زمین را آفرید و روی آن گستراند و دریا رام و خوار گشت، پس زمین بخود بالید و گفت: چیست که بر من پیروز گردد؟ خداوند کوهها را آفرید و چون میخهائی بر پشت زمین پابرجا کرد که مبادا آنچه را بر پشت خود دارد باین سو و آن سو برد، پس زمین هم رام شد و بجای خود قرار گرفت، سپس کوهها بر زمین بالید و گردن کشی و سرافرازی کرده گفتند: چیست که بر ما پیروز شود؟ خداوند آهن را آفرید که آن را تکه تکه کند، کوهها نیز آرام گرفته و رام شد، آهن بر کوهها بالید و گفت: چیست که بر من پیروز گردد؟ خداوند آتش را آفرید و آهن را آب کرد پس آهن نیز خوار و رام گشت، پس از آن آتش زبانه و فریاد کشید و بخود بالیده گفت: چیست که بر من پیروز شود؟ خداوند آب را آفریده آن را خاموش کرد و آتش نیز رام شد، آب بخود بالید و جوشش کرد و گفت: آن چیست که بر من پیروز گردد؟ خداوند باد را آفرید تا امواج را بحرکت درآورد و آنچه در زیر آب است بجهاند و راه عبور را در مجاری آن بست پس آب نیز رام شد، باد بر خود بالید و وزیدن گرفت و دامن خود را (بروی دشت و هامون) پهن کرده گفت: چیست که بر من پیروز شود؟ خداوند انسان را آفرید که او (در برابرش) ساختمان بنا کرد، و تدبیری کرده وسیله‏ای فراهم ساخت که از باد و غیر آن خود را بپوشاند و بدین ترتیب باد هم رام شد، آنگاه (انسان سر بلند کرده) طغیان کرد و گفت: کیست که در نیرو از من سخت‏تر و محکمتر باشد؟ خدا مرگ را برای انسان آفرید و مرگ بر او چیره گشت و انسان‏ نیز خوار و زبون گشت. مرگ نیز پیش خود بخویشتن بالید پس خدای عز و جل بدو فرمود: بر خویشتن مبال که من تو را (در روز قیامت) میان دو گروه بهشتیان و دوزخیان سر میبرم و دیگر هرگز زنده‏ات نمیکنم که مورد امید یا بیم (بهشتیان و دوزخیان) قرار گیری. و نیز آن حضرت فرمود: بردباری بر خشم چیره گردد، و مهر بر غضب، و صدقه (کارهای خیر) بر خطا (و کارهای بد) پیروز باشد، سپس امام صادق علیه السّلام فرمود: چه بسیار مانند اینها که بر دیگری پیروزند. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۱۹۱ پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم می‏فرماید: خداوند، آفریده‏ای را نیافریده است مگر آنکه بر آن فرماندهی قرار داده که بر آن چیرگی دارد، و این برای آن است که چون خداوند تبارک و تعالی دریاهای شیب را بیافرید بر خود بالیدند و جوشیدند و گفتند: چه چیز بر ما چیرگی تواند یافت؟ و خداوند زمین را آفرید و آن را بر پشت دریا پهن کرد و گسترد و دریارام زمین شد. سپس فرمود: زمین بر خود بالید و گفت: چه چیز بر من چیره گردد؟ خداوند کوهها را آفرید و همچون میخهایی بر زمین کوبید تا تزلزل نیابد و هر چه بر خود دارد نلرزاند، و بدینسان زمین آرام شد و پابرجا گردید سپس کوهها بر زمین بالیدند و گردن فرازیدند و گفتند: چه چیز بر ما چیره تواند شد؟ و خداوند آهن را آفرید تا آنها را برید و کوهها در جای خود آرام گرفتند. سپس آهن بر کوهها بالید و گفت: چه چیز بر من چیرگی تواند؟ و خداوند آتش را آفرید که آهن را آب کرد و آهن خوار گشت، سپس آتش شعله برکشید و فریاد کرد و بر خود بالید و گفت: چه چیز بر من چیرگی تواند یافت؟ و خداوند آب را بیافرید که آن را خاموش کرد، و بدینسان آتش نیز خوار شد. سپس آب بر خود بالید و جوشید و گفت: چه چیز بر من چیرگی یابد؟ و خداوند باد را آفرید که امواج آن را به حرکت درآورد و آنچه را در ژرفای آن بود بیرون ریخت و آن را از بستر خود بازداشت، و بدینسان آب نیز خوار شد. سپس باد بر خود بالید و طوفان به راه انداخت و دامن کشید و گفت: چه چیز بر من چیرگی تواند؟ و خداوند انسان را آفرید که ساختن آغازید و چاره اندیشید و آن را برگرفت که از باد و جز آن خود را نهان می‏داشت، و بدین ترتیب باد هم خوار شد. و سپس انسان سر به شورش برداشت و گفت: چه چیز قدرتی بیش از من دارد؟ و خداوند مرگ را برای او آفرید و انسان نیز به خواری کشیده شد، و مرگ نیز بالیدن آغازید و خداوند به او فرمود: بر خود مبال که من تو را میان دو گروه بهشتی و دوزخی سر خواهم برید و دیگر هرگز تا امیدواری یا بیمناکی زنده است تو را زنده نخواهم کرد، و نیز فرمود: بردباری بر خشم چیرگی یابد و مهرورزی بر تندخویی و صدقه بر گناه. سپس امام صادق علیه السّلام فرمود: چه بسیارند پدیده‏هایی که بر دیگری چیرگی دارند!