الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۴۵

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة‏‏‏ حَدِيثُ الَّذِي أَضَافَ رَسُولَ اللَّهِ ص بِالطَّائِف‏

کتاب الروضة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن محبوب عن عبد الله بن سنان قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

كَانَتِ اِمْرَأَةٌ مِنَ‏ اَلْأَنْصَارِ تَوَدُّنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ‏ وَ تُكْثِرُ اَلتَّعَاهُدَ لَنَا وَ إِنَ‏ عُمَرَ بْنَ اَلْخَطَّابِ‏ لَقِيَهَا ذَاتَ يَوْمٍ وَ هِيَ تُرِيدُنَا فَقَالَ لَهَا أَيْنَ تَذْهَبِينَ يَا عَجُوزَ اَلْأَنْصَارِ فَقَالَتْ أَذْهَبُ إِلَى‏ آلِ مُحَمَّدٍ أُسَلِّمُ عَلَيْهِمْ وَ أُجَدِّدُ بِهِمْ عَهْداً وَ أَقْضِي حَقَّهُمْ فَقَالَ لَهَا عُمَرُ وَيْلَكِ لَيْسَ لَهُمُ اَلْيَوْمَ حَقٌّ عَلَيْكِ وَ لاَ عَلَيْنَا إِنَّمَا كَانَ لَهُمْ حَقٌّ عَلَى‏ عَهْدِ رَسُولِ اَللَّهِ ص‏ فَأَمَّا اَلْيَوْمَ فَلَيْسَ لَهُمْ حَقٌّ فَانْصَرِفِي فَانْصَرَفَتْ حَتَّى أَتَتْ‏ أُمَّ سَلَمَةَ فَقَالَتْ لَهَا أُمُّ سَلَمَةَ مَا ذَا أَبْطَأَ بِكِ عَنَّا فَقَالَتْ إِنِّي لَقِيتُ‏ عُمَرَ بْنَ اَلْخَطَّابِ‏ وَ أَخْبَرَتْهَا بِمَا قَالَتْ‏ لِعُمَرَ وَ مَا قَالَ لَهَا عُمَرُ فَقَالَتْ لَهَا أُمُّ سَلَمَةَ كَذَبَ لاَ يَزَالُ حَقُ‏ آلِ مُحَمَّدٍ ص‏ وَاجِباً عَلَى‏ اَلْمُسْلِمِينَ‏ إِلَى‏ يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ

ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۲۹ عبد اللَّه بن سنان گوید: شنیدم از امام صادق علیه السّلام که فرمود: زنی از انصار (مدینه) خاندان ما را دوست میداشت و زیاد بدیدار آنها می‏آمد، روزی عمر بن خطاب آن زن را که بقصد دیدار خاندان ما میرفت دید و باو گفت: ای پیرزن انصاری بکجا میروی؟ پاسخداد: بنزد آل محمد میروم تا بر آنها سلام کنم و دیداری با آنها تازه کنم و حقشان را (که بگردنم دارند) ادا کنم! عمر بدان زن گفت: وای بر تو امروزه آنها حقی بگردن تو و بگردن ما ندارند، آنها فقط در زمان رسول خدا (ص) حقی داشتند ولی امروزه دیگر حقی ندارند! برگرد. آن زن برگشته و (پس از مدتی) بنزد ام سلمة رفت، ام سلمة از او پرسید: چرا این بار دیر بخانه ما آمدی؟ گفت: من عمر را دیدم و گفتگوی خود را با عمر و سخن عمر را به أم سلمه گزارش داد، ام سلمة گفت: دروغ گفته است، همیشه حق آل محمد (ص) بر گردن مسلمین واجب است تا روز قیامت. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۲۰۰ عبد اللَّه بن سنان می‏گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می‏فرمود: زنی از انصار دوستدار ما اهل بیت بود و از ما فراوان احوالپرسی می‏کرد. یک روز که او قصد دیدار ما را داشت عمر بن خطّاب او را دید و به او گفت: ای پیرزن انصاری کجا می‏روی؟ او در پاسخ گفت: به سوی خاندان محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم می‏روم تا بر ایشان سلام کنم و پیمان خود را با آنها از سر گیرم و حقّشان را به جا آورم. عمر به او گفت: وای بر تو، آنها امروز بر تو و ما حقّی ندارند، آنها به روزگار پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم حقّ داشتند، ولی امروز دیگر حقّی ندارند، پس باز گرد. آن زن بازگشت و نزد امّ سلمه رفت. امّ سلمه به او گفت: چرا دیر آمدی. او در پاسخ گفت: در راه عمر بن خطّاب را دیدم، و آنچه را به عمر گفته بود و سخنان عمر را به آگاهی امّ سلمه رساند. امّ سلمه به او گفت: عمر دروغ گفته است، حقّ خاندان محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم تا روز قیامت همچنان واجب خواهد بود.

راویان