الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۴۹

حدیث در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة‏‏‏ حَدِيثُ الَّذِي أَضَافَ رَسُولَ اللَّهِ ص بِالطَّائِف‏

کتاب الروضة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن صالح بن ابي حماد عن اسماعيل بن مهران عمن حدثه عن جابر بن يزيد قال :

حَدَّثَنِي‏ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ع‏ سَبْعِينَ حَدِيثاً لَمْ أُحَدِّثْ بِهَا أَحَداً قَطُّ وَ لاَ أُحَدِّثُ بِهَا أَحَداً أَبَداً فَلَمَّا مَضَى‏ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ع‏ ثَقُلَتْ عَلَى عُنُقِي وَ ضَاقَ بِهَا صَدْرِي فَأَتَيْتُ‏ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَ‏ أَبَاكَ‏ حَدَّثَنِي سَبْعِينَ حَدِيثاً لَمْ يَخْرُجْ مِنِّي شَيْ‏ءٌ مِنْهَا وَ لاَ يَخْرُجُ شَيْ‏ءٌ مِنْهَا إِلَى أَحَدٍ وَ أَمَرَنِي بِسَتْرِهَا وَ قَدْ ثَقُلَتْ عَلَى عُنُقِي وَ ضَاقَ بِهَا صَدْرِي فَمَا تَأْمُرُنِي فَقَالَ يَا جَابِرُ إِذَا ضَاقَ بِكَ مِنْ ذَلِكَ‏ شَيْ‏ءٌ فَاخْرُجْ إِلَى اَلْجَبَّانَةِ وَ اِحْتَفِرْ حَفِيرَةً ثُمَّ دَلِ‏ رَأْسَكَ فِيهَا وَ قُلْ حَدَّثَنِي‏ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍ‏ بِكَذَا وَ كَذَا ثُمَّ طُمَّهُ‏ فَإِنَّ اَلْأَرْضَ تَسْتُرُ عَلَيْكَ‏ قَالَ‏ جَابِرٌ فَفَعَلْتُ ذَلِكَ فَخَفَّ عَنِّي مَا كُنْتُ أَجِدُهُ‏

ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۳۱ جابر بن یزید گوید: امام باقر علیه السّلام هفتاد حدیث برای من گفت که هرگز تاکنون بکسی نگفته‏ام و از این پس نیز هرگز نخواهم گفت، و چون امام باقر علیه السّلام از دنیا رفت (این احادیث) بگردنم سنگینی کرد و سینه‏ام بخاطر نگهداری آنها تنگ شد، پس بنزد امام صادق علیه السّلام رفتم و باو عرضکردم: قربانت گردم همانا پدرت هفتاد حدیث برای من گفت که تاکنون چیزی از آنها از من بروز نکرده و از این پس نیز بإحدی نخواهم گفت و بمن دستور داده آنها را مستور و پوشیده دارم، و اینک بگردنم سنگینی میکند و سینه‏ام را تنگ کرده (با این وضع چه کنم و) شما چه دستوری بمن میدهید؟ فرمود: ای جابر هر گاه دیدی سینه‏ات تنگ شده بصحرا برو و گودالی حفر کن و سر در میان آن گودال کن و بگو: محمد بن علی (حضرت باقر) برای من چنین و چنان گفت، آنگاه آن گودال را پر کن که زمین راز تو را نگاه دارد. جابر گوید: من این کار را کردم و آن ناراحتی که داشتم سبک شد. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۲۰۱ جابر بن یزید می‏گوید: امام باقر علیه السّلام هفتاد حدیث به من گفت که هرگز به کسی نگفتم و هرگز به کسی نخواهم گفت، و چون امام باقر علیه السّلام رحلت فرمود بر دوشم سنگینی کرد و سینه‏ام تنگ شد، لذا نزد امام صادق علیه السّلام رفتم و عرض کردم: قربانت گردم: پدرت هفتاد حدیث به من گفته که هیچ یک از آنها از دهان من بیرون نیامده است و امام باقر علیه السّلام به من سفارش کرده که آنها را نهفته دارم و اینک بر دوش من سنگینی می‏کند و سینه‏ام از آن تنگ شده، چه دستور می‏دهید؟ امام صادق علیه السّلام در پاسخ فرمود: ای جابر! هر گاه سینه‏ات تنگ شد به بیابان برو و گودالی بکن و سر را در آن فرو بر و بگو امام باقر مرا چنین و چنان حدیث کرده است، و سپس آن گودال را پر از خاک کن، زیرا زمین راز تو را نگاه می‏دارد. جابر می‏گوید: چنین کردم و از آنچه احساس می‏کردم رهایی یافتم. از اسماعیل بن مهران نظیر این حدیث روایت شده است.

راویان