الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۵

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن فضال عن ثعلبه بن ميمون عن بدر بن الخليل الاسدي قال سمعت ابا جعفر ع يقول :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۷۴ بدر بن خلیل اسدی گوید: شنیدم از امام باقر علیه السّلام که در تفسیر گفتار خدای عز و جل که فرماید: «و چون عذاب ما را احساس کردند از آن گریزان شدند، نگریزید و باز گردید بسوی خوش‏گذرانی و لذتها و مسکنهای خویش تا شاید پرسش شوید» (سوره انبیاء آیه ۱۳) فرمود: چون حضرت قائم قیام کند و بسراغ بنی امیه در شام بفرستد آنها بسوی روم فرار کنند، بآنها گویند: ما شما را راه ندهیم تا بدین نصرانیت (و مسیح) درآئید، آنها صلیبها بگردن بیاویزند و بدین ترتیب رومیان آنها را بپذیرند، و چون یاران حضرت قائم بجنگ رومیان روند آنها امان خواهند و پیشنهاد صلح کنند، یاران حضرت قائم گویند: ما صلح نکنیم تا کسانی که از ما بشما پناهنده شده‏اند تسلیم ما کنید، آنان نیز پناهندگان را تسلیم کنند، و این است معنای گفتار خدای تعالی: «نگریزید و باز گردید بسوی آن خوشگذرانی و لذتها و مسکنهای خویش شاید پرسش شوید» فرمود: از (جای) گنجهای ایشان بپرسند با اینکه خود داناتر است (ولی بپرسند تا بر آنها سخت‏تر آید) در این هنگام است که گویند: «ای وای بر ما که ستمگر بودیم، و پیوسته این سخن را گویند تا درو شده و بی‏جانشان کنیم» (آیه ۱۴ و ۱۵) یعنی بوسیله شمشیر. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۸۳ بدر بن خلیل اسدی می‏گوید: شنیدم امام باقر علیه السّلام پیرامون آیه فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها یَرْکُضُونَ. لا تَرْکُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلی‏ ما أُتْرِفْتُمْ فِیهِ وَ مَساکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ‏ تُسْئَلُونَ «۱» می‏فرماید: هر گاه امام قائم علیه السّلام ظهور کند به دنبال بنی امیّه در شام فرستد و آنها از آنجا به روم بگریزند و رومیان به آنها می‏گویند: ما شما را نمی‏پذیریم مگر آنکه مسیحی شوید، و آنها صلیب به گردن می‏آویزند و رومیان آنها را می‏پذیرند، و هنگامی که اصحاب امام قائم علیه السّلام، بر رومیان وارد شوند و کشور آنها را تصرّف کنند، ایشان امان خواهند و پیشنهاد صلح بدهند و اصحاب امام علیه السّلام در پاسخ آنها می‏گویند: ما این کار را نمی‏کنیم، مگر اینکه افرادی را که به شما پناه آورده‏اند تسلیم ما کنید، و آنها ایشان را به اصحاب امام علیه السّلام تسلیم نمایند، و این است مفهوم آیه شریفه مذکوره. حضرت علیه السّلام نیز فرمود: از آنها محل گنج‏ها را بپرسد با اینکه خودش بدانها داناتر است. پس بنی امیّه می‏گویند: یا وَیْلَنا إِنَّا کُنَّا ظالِمِینَ. فَما زالَتْ تِلْکَ دَعْواهُمْ حَتَّی جَعَلْناهُمْ حَصِیداً خامِدِینَ «۲» به وسیله شمشیر.نامه امام باقر علیه السّلام به سعد الخیر __________________________________________________ (۱) «پس چون عذاب ما را احساس کردند، بناگاه از آن می‏گریختند. [هان‏] مگریزید، و به سوی آنچه در آن متنعم بودید و [به سوی‏] سراهایتان بازگردید، باشد که شما مورد پرسش قرار گیرید» (سوره انبیاء/ آیه ۱۲ و ۱۳). (۲) «ای وای بر ما، که واقعا ستمگر بودیم». سخنان پیوسته همین بود، تا آنان را دروشده بی‏جان گردانیدیم» (سوره انبیاء/ آیه ۱۴ و ۱۵).