حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة حَدِيثُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَة
کتاب الروضة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
سهل بن زياد عن ابن فضال عمن ذكره عن ابي عبد الله ع قال :
اَلْحِجَامَةُ فِي اَلرَّأْسِ هِيَ اَلْمُغِيثَةُ تَنْفَعُ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ اَلسَّامَ وَ شَبَرَ مِنَ اَلْحَاجِبَيْنِ إِلَى حَيْثُ بَلَغَ إِبْهَامُهُ ثُمَّ قَالَ هَاهُنَا
ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۳۵
از امام صادق (ع) روایت شده که فرمود: حجامت کردن در سر- مغیثه- (یعنی فریادرس از دردها) است که (انسان را) از هر دردی سود بخشد جز مرگ (سپس برای نشان دادن جای حجامت) وجب کرد از ابروها تا بجائی که انگشت بزرگ دستش رسید و فرمود: اینجای سر.
حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی, ۲۰۵
امام صادق علیه السّلام میفرماید: حجامت در سر، همان حجامت مغیثه [دادرس] است که برای هر دردی سودمند است مگر مرگ، سپس [برای نشان دادن جای حجامت] از ابرو وجب کرد تا آن جا که انگشت بزرگ دستش رسید و سپس فرمود: همین جاست.