الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۷۳

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن النعمان عن ابن مسكان عن الحسن الصيقل قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۳۹ حسن صیقل گوید: شنیدم از امام صادق علیه السّلام که میفرمود: دوست علی علیه السّلام کسی است که جز مال حلال نخورد، زیرا خود (علی علیه السّلام) این طور بود، و دوست عثمان هم کسی است که باکی ندارد حلال بخورد یا حرام زیرا خود او (یعنی عثمان) چنان بود. سپس بسخن خود در باره علی علیه السّلام برگشته فرمود: هان! سوگند بدان که جان علی را گرفت او چیزی از مال حرام دنیا نخورد چه کم و چه زیاد تا وقتی که از این دنیا رفت، و هیچ گاه اتفاق نیفتاد که دو کار برایش پیش آمد کند که هر دوی آنها اطاعت و فرمانبرداری خدا باشد جز آنکه هر کدام انجامش بر بدن او سخت‏تر بود آن را انتخاب میفرمود، و هیچ گاه پیش آمد ناگوار و سختی برای رسول خدا (ص) اتفاق نیفتاد جز آنکه علی علیه السّلام را برای سر و صورت دادن آن میفرستاد بخاطر آن اعتماد و وثوقی که باو داشت، و پس از رسول خدا (ص) احدی از این امت طاقت انجام کار رسول خدا (ص) را جز او نداشت، و هنگام عبادت و کار (های دیگر) همچون مردی کار میکرد که گویا ببهشت و دوزخ می‏نگرد (و آن دو را جلوی چشم خود می‏بیند)، و همانا آن جناب از مال خالص خود هزار برده (خرید و) آزاد کرد و پول همه آنها را از دسترنج خود و عرق جبینش تهیه کرده بود، و تمام را بخاطر خدای عز و جل‏ (و خوشنودی او) و نجات یافتن از آتش دوزخ انجام داد، و خوراکش جز سرکه و زیتون نبود، و شیرینی او تنها همان خرما بود آنهم اگر بدستش میرسید، و جامه‏اش کرباس بود، و هر گاه چیزی از آن جامه زیاد می‏آمد قیچی میخواست و آن را قیچی میکرد. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۲۰۹ حسن صیقل می‏گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می‏فرمود: همانا دوست علی علیه السّلام جز حلال نخورد، زیرا سرور و مولای او چنین بود، و دوست عثمان پروایی ندارد که حلال بخورد یا حرام، زیرا سرور او چنین بوده است. امام علیه السّلام به سخن پیرامون علی علیه السّلام بازگشت و گفت: هان، سوگند به آنکه جان علی را ستاند او از دنیا حرامی نخورد- چه کم و چه زیاد- تا آن گاه که از دنیا برفت، و هیچ گاه دو کار برایش پیش نیامد که هر دو طاعت از خدا بود مگر آنکه همان را برمی‏گزید که بر تن او سخت‏تر بود، و هرگز رویداد دشواری برای پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم پیش نیامد مگر آنکه بر پایه اعتماد به علی علیه السّلام او را در پی انجام آن کار می‏فرستاد، و هیچ کس در میان امّت، جز علی علیه السّلام، توان انجام کارهای پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم را نداشت، و او چنان عمل می‏کرد که گویی بهشت و دوزخ را می‏بیند. او هزار بنده را از اصل مال خود آزاد کرد که حاصل کدّ یمین و عرق جبین او بود، و آن را برای خشنودی خدا و رهایی از آتش انجام می‏داد، و طعام او نبود مگر سرکه و زیت، و شیرینی او همان خرمایی بود- اگر آن را می‏یافت- و جامه کرباسی بر تن می‏کرد و اگر بلند بود قیچی طلب می‏کرد و افزوده آن را می‏برید.