الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۷۴

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة‏‏‏ حَدِيثُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَة

کتاب الروضة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن الحسن بن علي عن يونس بن يعقوب عن سليمان بن خالد عن عامل كان لمحمد بن راشد قال :

حَضَرْتُ عَشَاءَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع‏ فِي اَلصَّيْفِ فَأُتِيَ بِخِوَانٍ عَلَيْهِ خُبْزٌ وَ أُتِيَ بِجَفْنَةٍ فِيهَا ثَرِيدٌ وَ لَحْمٌ تَفُورُ فَوَضَعَ يَدَهُ فِيهَا فَوَجَدَهَا حَارَّةً ثُمَّ رَفَعَهَا وَ هُوَ يَقُولُ‏ نَسْتَجِيرُ بِاللَّهِ مِنَ اَلنَّارِ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ اَلنَّارِ نَحْنُ لاَ نَقْوَى عَلَى هَذَا فَكَيْفَ اَلنَّارُ وَ جَعَلَ يُكَرِّرُ هَذَا اَلْكَلاَمَ حَتَّى أَمْكَنَتِ اَلْقَصْعَةُ فَوَضَعَ يَدَهُ فِيهَا وَ وَضَعْنَا أَيْدِيَنَا حِينَ أَمْكَنَتْنَا فَأَكَلَ وَ أَكَلْنَا مَعَهُ ثُمَّ إِنَّ اَلْخِوَانَ رُفِعَ فَقَالَ يَا غُلاَمُ اِئْتِنَا بِشَيْ‏ءٍ فَأُتِيَ بِتَمْرٍ فِي طَبَقٍ فَمَدَدْتُ يَدِي فَإِذَا هُوَ تَمْرٌ فَقُلْتُ أَصْلَحَكَ اَللَّهُ هَذَا زَمَانُ اَلْأَعْنَابِ وَ اَلْفَاكِهَةِ قَالَ إِنَّهُ تَمْرٌ ثُمَّ قَالَ اِرْفَعْ هَذَا وَ اِئْتِنَا بِشَيْ‏ءٍ فَأُتِيَ بِتَمْرٍ فَمَدَدْتُ يَدِي فَقُلْتُ هَذَا تَمْرٌ فَقَالَ إِنَّهُ طَيِّبٌ‏

ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۴۰ یکی از کارکنان محمد بن راشد گوید: در سر غذای شام امام صادق علیه السّلام در تابستان حاضر شدم، پس سفره‏ای گستردند که در آن نان بود و سپس (بادیه و) کاسه بزرگی آوردند که در آن ترید و گوشت بود و میجوشید، حضرت دست بر آنها نهاد دید داغ است، دستش را برداشته فرمود: پناه میبرم بخدا از آتش، پناه بخدا از آتش. ما طاقت حرارت این آتش را نداریم تا چه رسد بآتش دوزخ، و هم چنان این سخنان را تکرار میکرد تا کاسه ترید خنک و خوردنی شد، پس آن حضرت دست در آن کاسه گذارد و ما هم که دیدیم می‏شود خورد دست در آن بردیم و با او شروع بخوردن کردیم، و چون سفره را برچیدند فرمود: ای غلام چیزی برای ما بیاور! غلام طبقی آورد و من دست خود را در آن دراز کردم دیدم خرما است گفتم: خدا کارت را باصلاح گراید اکنون موسم انگور و میوه است؟ فرمود: (آری) این خرما است، دوباره (بغلامش) فرمود: این را بردار و چیزی برای ما بیاور، باز هم خرما آوردند، من عرضکردم: این هم خرما است؛ فرمود: آری ولی این خوبست. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۲۰۹ کارگزار محمّد بن راشد می‏گوید: بر سر شام امام صادق علیه السّلام در شبی تابستانی حاضر شدم. سفره‏ای گسترده و در آن نانی نهاد و قدحی پر از ترید و گوشت که می‏جوشید. دست در آن نهاد و دریافت که داغ است، پس دست برداشت و فرمود: از آتش دوزخ بخدا پناه می‏جوییم، از آتش دوزخ بخدا پناه می‏بریم، ما تاب تحمّل این را هم نداریم چه رسد به آتش دوزخ. این سخن را چند بار تکرار کرد تا خوردن ترید ممکن شد، و حضرت علیه السّلام دست خود را در آن برد و ما هم دست خود را در آن بردیم و آن حضرت خورد و ما هم با او خوردیم. سپس سفره را جمع کردند و حضرت علیه السّلام فرمود: ای غلام! برای ما چیزی بیاور. طبقی خرما آورده شد و هنگامی که من دست به داخل آن بردم دریافتم که خرماست. عرض کردم: اصلحک اللَّه، اینک فصل انگور و میوه است، امام علیه السّلام فرمود: آری، این خرماست! سپس فرمود: ای غلام! این را ببر و چیزی دیگر بیاور. او دوباره خرما آورد و من عرض کردم: این هم خرماست؟ حضرت علیه السّلام فرمود: همین خوب است.

راویان