الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۸۸

علي بن ابراهيم عن صالح بن السندي عن جعفر بن بشير عن صباح الحذا عن ابي اسامه قال :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۴۶ ابو اسامة گوید: من همکجاوه امام صادق علیه السّلام بودم حضرت بمن فرمود (قرآن) بخوان، من سوره‏ای را آغاز کردم و آن را خواندم دیدم حال رقت بحضرت دست داد و گریست سپس فرمود: ای ابا اسامة دلهای خود را بیاد خدای عز و جل و ذکر او نگهداری کنید و از نقطه‏های (تاریک و وسوسه‏هائی که شیطان در) دل (میاندازد) بپرهیزید، زیرا اتفاقات یا ساعتهای شک و تردید از بامداد بر دل میگذرد که (در وضعی مبهم قرار گیرد) در آن حال نه ایمان در دل است و نه کفر همانند پارچه کهنه و یا استخوان پوسیده‏ای، ای ابا اسامة آیا این طور نیست که بسا دلت را وارسی میکنی و خیر و شری در آن نمی‏بینی و نمیدانی که دلت کجاست؟ گوید: عرضکردم: آری من باین موضوع دچار میشوم و مردم را هم می‏بینم که باین وضع دچار میشوند، فرمود: آری این وضعی است که هیچ کس از آن برکنار نیست (و هر کسی باینحال دچار می‏شود) فرمود: هر گاه این جریان پیش آمد خدای عز و جل را یاد کنید و از نقطه‏ها (و وساوس شیطانی) بپرهیزید زیرا هر گاه خداوند خیر و خوبی بنده‏ای را بخواهد نقطه ایمان بدلش اندازد، و هر گاه غیر از این خواهد چیزی بدلش افتد، گوید: عرضکردم: قربانت! آن چیز دیگر چیست؟ فرمود: اگر کفر او را خواهد کفر بدلش اندازد. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۲۱۴ ابو اسامه می‏گوید: من با امام صادق علیه السّلام همراه بودم. امام علیه السّلام به من فرمود: قرآن بخوان، و من تلاوت سوره‏ای از قرآن را آغازیدم. امام علیه السّلام دلش سوخت و گریست و فرمود: ای ابا اسامه! دلهای خود را با یاد خداوند عزّ و جلّ نگهداری کنید و از دستبرد شیطان برکنار باشید، زیرا از بامداد، لحظه‏ها و ساعتهای شک و تردید بر دل گذر می‏کند و در آن حال نه ایمان در دل است نه کفر، چونان پارچه کهنه یا استخوان پوسیده‏ای. ای ابا اسامه! آیا چنین نیست که چه بسا دلت را وارسی کنی و خیر و شرّی در آن نیابی و اصلا نمی‏دانی که دلت کجاست؟ ابو اسامه می‏گوید: عرض کردم: آری، من به این حالت گرفتار می‏شوم و مردم را هم می‏بینم که به این وضع دچار می‏شوند. امام علیه السّلام فرمود: آری، این حالتی است که هیچ کس از آن بدور نیست، و فرمود: هر گاه چنین شدی خداوند عزّ و جلّ را یاد کنید و از نقطه‏های شیطانی دوری گزینید، زیرا هر گاه خداوند خیر بنده‏اش را اراده کند نقطه ایمانی به دلش اندازد، و اگر جز آن اراده کند جز این نقطه به دلش افکند. ابو اسامه می‏گوید: عرض کردم: قربانت گردم آن نقطه دیگر چیست؟ فرمود: اگر کفر او را خواهد به دل او کفر افکند.