حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة حَدِيثُ الْقِبَاب
کتاب الروضة · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
حميد بن زياد عن محمد بن ايوب عن علي بن اسباط عن الحكم بن مسكين عن يوسف بن صهيب عن ابي عبد الله ع قال سمعت ابا جعفر ع يقول :
إِنَ رَسُولَ اَللَّهِ ص أَقْبَلَ يَقُولُ لِأَبِي بَكْرٍ فِي اَلْغَارِ اُسْكُنْ فَإِنَّ اَللَّهَ مَعَنَا وَ قَدْ أَخَذَتْهُ اَلرِّعْدَةُ وَ هُوَ لاَ يَسْكُنُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اَللَّهِ ص حَالَهُ قَالَ لَهُ تُرِيدُ أَنْ أُرِيَكَ أَصْحَابِي مِنَ اَلْأَنْصَارِ فِي مَجَالِسِهِمْ يَتَحَدَّثُونَ فَأُرِيَكَ جَعْفَراً وَ أَصْحَابَهُ فِي اَلْبَحْرِ يَغُوصُونَ قَالَ نَعَمْ فَمَسَحَ رَسُولُ اَللَّهِ ص بِيَدِهِ عَلَى وَجْهِهِ فَنَظَرَ إِلَى اَلْأَنْصَارِ يَتَحَدَّثُونَ وَ نَظَرَ إِلَى جَعْفَرٍ ع وَ أَصْحَابِهِ فِي اَلْبَحْرِ يَغُوصُونَ فَأَضْمَرَ تِلْكَ اَلسَّاعَةَ أَنَّهُ سَاحِرٌ
ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۲ ترجمه رسولی محلاتی, ۷۷
امام صادق علیه السّلام فرمود: شنیدم از پدرم امام باقر علیه السّلام که فرمود: رسول خدا (ص) در غار ثور رو بابی بکر کرده فرمود: آرام باش که براستی خدا با ماست، ولی او که لرزه اندامش را گرفته بود آرام نمیشد، رسول خدا (ص) که حال او را دید بدو فرمود: میخواهی من اصحاب خود را از انصار مدینه همان طور که در مجالس خود نشسته و با هم سخن میگویند بتو نشان دهم، و همچنین جعفر و همراهان او را که در دریا شناوری میکنند بتو نشان دهم؟ ابو بکر گفت: آری، رسول خدا (ص) دستش را بچهره او کشید، ابو بکر نگاه کرد انصار را که نشسته بودند و با هم سخن میکردند مشاهده کرد و همچنین جعفر و همراهانش را که در دریا شنا میکردند بدید، پس در همان ساعت بدل گرفت که آن حضرت جادوگر است.
حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی, ۳۰۷
حدید از امام صادق علیه السّلام روایت کرده که فرمود: آن هنگام که پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به معراج رفت، روز پس از آن بنشست و جریان معراج را برای مردم باز گفت. آنها به ایشان گفتند: بیت المقدس را برای ما توصیف کن. حضرت توصیف بیت المقدس را برای ایشان آغازید. و چون شب بدان جا رفته بود توصیف آن بر او مشتبه شد، پس جبرئیل نزد آن حضرت آمد و عرض کرد: بدینسو نگر. حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم بدان سو نگریست و بیت المقدس در نظرش هویدا گشت و همچنان نگاه میکرد و برای مردم توصیف میکرد و سپس مشخصات کاروان آنها را که در راه شام دیده بود برای ایشان توصیف کرد و آن گاه فرمود:
این کاروان فلان قبیله است که هنگام طلوع خورشید درخواهد رسید و در پیشاپیش آنها شتری خاکستری- یا قرمز- قرار دارد.
قریش سواری فرستادند تا آن کاروان را برگرداند ولی همان هنگام برآمدن آفتاب، کاروان در رسید. قرطة بن عبد عمرو گفت: افسوس که من اینک برای تو جوانی قوی نیستم که پنداری در یک شب تا بیت المقدس رفتم و برگشتم.