محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۱۲۰
و حسن بن محبوب، از خالد بن نافع بجلیّ روایت کرده است که از امام صادق علیه السّلام در باره مردی سؤال کردم که سکنای خانهای از آن خود را بمردی برای مدّت حیاتش واگذار کند.- یعنی مدّت حیات صاحب خانه- ولی قرار دهنده سکنی بمیرد، و کسی که سکنی به او واگذار شده باقی بماند. در این صورت اگر ورثه بخواهند او را از آن خانه بیرون کنند چنین حقّی دارند؟ فرمود نظر من اینست که خانه را بقیمت عادله تقویم کنند، و ثلث میّت را منظور دارند، پس اگر در ثلث او مبلغی باشد که بهای خانه را فرا گیرد، ورثه حقّ ندارند که او را بیرون کنند، ولی اگر ثلث بهای خانه را فرا نگیرد، حقّ ندارند که او را بیرون کنند، به آن امام گفتند:
اگر مردی که حقّ سکنی به او واگذار شده بعد از مردن صاحب خانه بمیرد، آیا سکنی به بازماندگان او انتقال میپذیرد؟ فرمود: نه.