حدیث در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ مَوَالِيدِ الْأَئِمَّةِ ع
کتاب الحجة
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن علي بن حديد عن جميل بن دراج قال روي غير واحد من اصحابنا انه قال :
لاَ تَتَكَلَّمُوا فِي اَلْإِمَامِ فَإِنَّ اَلْإِمَامَ يَسْمَعُ اَلْكَلاَمَ وَ هُوَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ فَإِذَا وَضَعَتْهُ كَتَبَ اَلْمَلَكُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلاً لاََ مُبَدِّلَ لِكَلِمََاتِهِ وَ هُوَ اَلسَّمِيعُ اَلْعَلِيمُ فَإِذَا قَامَ بِالْأَمْرِ رُفِعَ لَهُ فِي كُلِّ بَلْدَةٍ مَنَارٌ يَنْظُرُ مِنْهُ إِلَى أَعْمَالِ اَلْعِبَادِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۸۳
جمیل بن درّاج از چند تن اصحاب ما روایت کرده است که آن حضرت فرموده: در باره امام سخن نکنید، زیرا امام از وقتی در شکم مادر است سخن را میشنود و چون مادر او را به زمین نهد، فرشته میان دو دیده او مینویسد: «و به کمال رسید کلمه پروردگارت به راستی و عدالت تبدیلکنندهای برای کلمات او نیست و او است شنوا و دانا» و چون به امر امامت قیام کند برای او در هر شهری منارهای افراشته گردد که به وسیله آن، کردار مردم را بنگرد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۳۱
جمیل بن دراج گوید: جماعتی از اصحاب ما نقل کردند که آن حضرت فرمود: در باره امام سخن نگوئید، زیرا امام در شکم مادر میشنود، و چون مادرش او را بزاید فرشتهئی میان دو چشمش نویسد «کلمه پروردگارت براستی و عدالت پایان یافت، کلمات او را دگرگونکنندهئی نیست و او شنوا و داناست» و چون بامر امامت قیام کند، در هر شهری برای او عمودی از نور برافراشته گردد که بوسیله آن اعمال مردم را ببیند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۳۷
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد، از علی بن حدید، از جمیل بن درّاج که گفت: جماعتی از اصحاب ما روایت کردهاند، از آن حضرت که فرمود: «در باب امام سخن مگویید؛ زیرا که امام سخن را میشنود و حال آنکه او در شکم مادر است، و چون مادر او را بر زمین گذارد، فرشته در میان دو چشمش بنویسد که: «وَ تَمَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ»، و چون به امر امامت قیام نماید، از برای او در هر شهری مناری بلند شود که از آن به اعمال بندگان نظر کند».