→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۰۰۳

حدیث در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابُ مَوَالِيدِ الْأَئِمَّةِ ع‏

کتاب الحجة

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن علي بن حديد عن جميل بن دراج قال روي غير واحد من اصحابنا انه قال :

لاَ تَتَكَلَّمُوا فِي اَلْإِمَامِ فَإِنَّ اَلْإِمَامَ يَسْمَعُ اَلْكَلاَمَ وَ هُوَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ فَإِذَا وَضَعَتْهُ كَتَبَ اَلْمَلَكُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلاً لاََ مُبَدِّلَ لِكَلِمََاتِهِ وَ هُوَ اَلسَّمِيعُ اَلْعَلِيمُ‏ فَإِذَا قَامَ بِالْأَمْرِ رُفِعَ لَهُ فِي كُلِّ بَلْدَةٍ مَنَارٌ يَنْظُرُ مِنْهُ إِلَى أَعْمَالِ اَلْعِبَادِ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۸۳ جمیل بن درّاج از چند تن اصحاب ما روایت کرده است که آن حضرت فرموده: در باره امام سخن نکنید، زیرا امام از وقتی در شکم مادر است سخن را می‏شنود و چون مادر او را به زمین نهد، فرشته میان دو دیده او می‏نویسد: «و به کمال رسید کلمه پروردگارت به راستی و عدالت تبدیل‏کننده‏ای برای کلمات او نیست و او است شنوا و دانا» و چون به امر امامت قیام کند برای او در هر شهری مناره‏ای افراشته گردد که به وسیله آن، کردار مردم را بنگرد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۳۱ جمیل بن دراج گوید: جماعتی از اصحاب ما نقل کردند که آن حضرت فرمود: در باره امام سخن نگوئید، زیرا امام در شکم مادر میشنود، و چون مادرش او را بزاید فرشته‏ئی میان دو چشمش نویسد «کلمه پروردگارت براستی و عدالت پایان یافت، کلمات او را دگرگون‏کننده‏ئی نیست و او شنوا و داناست» و چون بامر امامت قیام کند، در هر شهری برای او عمودی از نور برافراشته گردد که بوسیله آن اعمال مردم را ببیند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۳۷ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از علی بن حدید، از جمیل بن درّاج که گفت: جماعتی از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از آن حضرت که فرمود: «در باب امام سخن مگویید؛ زیرا که امام سخن را می‏شنود و حال آن‏که او در شکم مادر است، و چون مادر او را بر زمین گذارد، فرشته در میان دو چشمش بنویسد که: «وَ تَمَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ»، و چون به امر امامت قیام نماید، از برای او در هر شهری مناری بلند شود که از آن به اعمال بندگان نظر کند».

راویان