الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۰۴

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن يونس بن عبد الرحمن عن ابي يعقوب اسحاق بن عبد الله عن ابي عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۲۳ امام صادق (ع) فرمود: به راستی خدا بندگان خود را به دو آیه از کتابش مخصوص ساخته در این زمینه که تا چیزی ندانند نگویند و چیزی که ندانند سئوال‏کننده را رد کنند و جواب ندهند، فرموده است خدای عز و جل (۱۲۹ سوره ۷): «آیا پیمان کتابی از آنها گرفته نشده است که بر خدا نگویند جز حق و راست» و فرموده است (۴۰ سوره ۱۰): «بلکه آنچه در فراخور علمشان نبود دروغ شمرد و هنوز به تأویل آن نرسیدند». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۵۳ امام صادق علیه السلام فرمود: خدا بندگان (پیرو قرآن) خود را بدو آیه از کتابش تخصیص داده است در باره اینکه تا ندانند نگویند و تا آنجا که میدانند پرسنده را رد نکنند [با قول قائلی از روی نادانستن رد نکنند]. خدای عز و جل فرماید (۲۹ سوره ۷) مگر از ایشان در کتاب آسمانی پیمان نگرفتیم که جز حق بر خدا نگویند (یعنی بر خدا دروغ نبندند) و فرمود است (۴۰ سوره ۱۰) بلکه چیزی را که بعلم آن نرسیده‏اند و از تأویل آن خبر ندارند تکذیب کردند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۶۷ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عُمیر، از یونس، از ابو یعقوب- که اسحاق بن عبداللَّه است- از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده که آن حضرت فرمود: «به درستی که خدا بندگان خویش را ترغیب کرده به دو آیه از کتاب خود: یکی آن‏که نگویند تا بدانند، و دیگر آن‏که رد نکنند آنچه را که نمی‏دانند. خدای عز و جلّ فرموده است: «أَ لَمْ یُؤْخَذْ عَلَیْهِمْ مِیثاقُ الْکِتابِ أَنْ لا یَقُولُوا عَلَی اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ» «۱»، یعنی: «آیا گرفته نشد برایشان پیمانی که در کتاب است (یعنی تورات) تا آن‏که نگویند بر خدا مگر سخن راست و آنچه را که حق باشد». و فرموده است: «بَلْ کَذَّبُوا بِما لَمْ یُحِیطُوا بِعِلْمِهِ وَ لَمَّا یَأْتِهِمْ تَأْوِیلُهُ» «۲»، یعنی: بلکه تکذیب‏ کردند به آنچه احاطت نکرده‏اند به دانش آن‏که گرداگرد آن را فرو گرفته باشند و هنوز نیامده ایشان را تأویل حقیقت معنی آن». __________________________________________________ (۱). اعراف، ۱۶۹. (۲). یونس، ۳۹.