حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره دانش و دانايى , عمل , شناخت در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم بَابُ مَنْ عَمِلَ بِغَيْرِ عِلْم
کتاب فضل العلم · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن محمد بن سنان عن ابن مسكان عن حسين الصيقل قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :
لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ عَمَلاً إِلاَّ بِمَعْرِفَةٍ وَ لاَ مَعْرِفَةَ إِلاَّ بِعَمَلٍ فَمَنْ عَرَفَ دَلَّتْهُ اَلْمَعْرِفَةُ عَلَى اَلْعَمَلِ وَ مَنْ لَمْ يَعْمَلْ فَلاَ مَعْرِفَةَ لَهُ أَلاَ إِنَّ اَلْإِيمَانَ بَعْضُهُ مِنْ بَعْضٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۲۵
حسین (در بعضی نسخ حسن) صیقل گوید: از امام صادق (ع) شنیدم میفرمود: خدا کرداری را نپذیرد جز با معرفت، و معرفتی وجود ندارد جز بوسیله کردار، هر که معرفت دارد، معرفت او را به کردار رهبری کند و هر که کرداری ندارد معرفتی هم ندارد، هلا براستی اجزاء ایمان از یک دیگر بوجود آیند
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۵۴
و میفرمود: خدا عملی را جز با معرفت نپذیرد و معرفتی نباشد مگر با عمل پس کسی که معرفت دارد، همان معرفت او را بر عمل دلالت کند، و کسی که عمل نکند معرفت ندارد همانا برخی از ایمان از برخ دیگرش بوجود آید.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۶۹
محمد بن یحیی، از احمد محمد بن عیسی، از محمد بن سِنان، از ابن مُسکان، از حسین بن صیقل «۱» روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود:
«خدا عملی را قبول نمیکند، مگر با معرفت، و نه معرفتی را مگر با عمل. پس هر که عارف شد، معرفت او را دلالت میکند بر عمل، و هر که عمل نکند، او را معرفتی نباشد. به درستی که ایمان، بعضی از آن، از بعضی دیگر حاصل میشود» (چه اجزای آن به یکدیگر پیوسته است). __________________________________________________
(۱). در نسخه مترجم- رحمه اللَّه- حسین بن صیقل است.