الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۱۴

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابيه رفعه قال قال امير المومنين ع في كلام له خطب به علي المنبر :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۲۹ امیر المؤمنین (ع) ضمن یک سخنرانی بر منبر فرمود: ایا مردم، وقتی دانستید بدان چه دانید کار کنید، شاید هدایت شوید، به راستی دانائی که بر خلاف وظیفه کار کند، چون نادان سرگردانی است که به هوش نیاید از نادانی خود، بلکه من می‏دانم حجت بر او بزرگتر و افسوس بر این دانای علم از دست رفته پاینده‏تر است از آن بر این نادان سرگردان در جهل، هر دو سرگردان و نابودند، امیر المؤمنین (ع) ضمن یک سخنرانی بر منبر فرمود: ایا مردم، وقتی دانستید بدان چه دانید کار کنید، شاید هدایت شوید، به راستی دانائی که بر خلاف وظیفه کار کند، چون نادان سرگردانی است که به هوش نیاید از نادانی خود، بلکه من می‏دانم حجت بر او بزرگتر و افسوس بر این دانای علم از دست رفته پاینده‏تر است از آن بر این نادان سرگردان در جهل، هر دو سرگردان و نابودند،تردید به خود راه ندهید تا به شک افتید و شک نکنید تا کافر شوید، از خود سلب مسئولیت نکنید تا سست شوید و سستی نکنید تا زیانمند گردید، محققا از حق و درستی است که دین فهم شوید و از دین‏فهمی است که فریب نخورید (سست نشوید خ ل)، براستی خیرخواه‏تر شما برای خود فرمانبرتر شما است برای پروردگارش، و گول‏زن‏تر شما خویش را نافرمانتر شما است به پروردگارش، هر که فرمان خدا برد آسوده و مژده‏یاب است و هر که نافرمانی خدا کند نومید و پشیمان است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۵۶ امیر المؤمنین علیه السلام در سخنرانی منبر خویش فرمود: ای مردم چون دانا شدید بآن عمل کنید شاید هدایت شوید. عالمی که بر خلاف علمش عمل کند چون جاهل سرگردانی است که از نادانی بهوش نیاید بلکه حجت بر او تمامتر و حسرت این عالمی که از علم خویش جدا شده بیشتر است از حسرت جاهل سرگردان در جهالت و هر دو سرگردان و خوابند. تردید و دو دلی بخود راه ندهید تا بشک افتید و شک نکنید تا کافر شوید و بخود اجازه ندهید (از خود سلب مسئولیت نکنید) تا سست شوید و در راه حق سست نشوید تا زیان یابید. از جمله حق اینست که دین را بفهمید و از فهمیدن است که فریب نخورید. همانا خیر خواه- ترین شما نسبت بخود مطیعترین شماست خدا را و خائن‏ترین شما با خود نافرمانترین شماست خدا را، کسی که اطاعت خدا کند ایمن گردد و مژده یابد و آنکه نافرمانی خدا کند نومید گردد و پشیمان شود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۷۳ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، و آن را مرفوع ساخته که گفت: امیر المؤمنین علیه السلام فرمود در بعضی از سخنان خود که به آن خطبه خواند، بر سر منبر که: «ای گروه مردمان، چون بدانید، عمل کنید به آنچه دانستید تا باشد که شما راه راست یابید. به درستی که عالمی که به غیر علم خود عمل نماید، چون جاهل سر گردانی است که از بی‏خودی جهل خود به هوش باز نیاید. بلکه به حقیقت چنین دانستم که حجت بر او بزرگ‏تر است و حسرت و اندوه بر این عالم که از علم خویش بیرون آمده (چنانچه مار از پوست بیرون آید). یعنی: از آن اعراض نموده، بیشتر است از حسرت بر این جاهل که در جهل خویش سرگردان است؛ هر چند که هر دو سرگردانند و هلاک خواهند گردید. و خویش را در اضطراب میفکنید که شک می‏کنید و شک می‏کنید که کافر می‏شوید و خویش را رخصت و دستوری مدهید که سهل انگاری می‏کنید و در حق، سهل انگاری مکنید که نقصان می‏کنید. به درستی که از جمله حق خدا بر شما آن است که در دین دانا شوید و از جمله دانش آن است که فریفته نشوید. به درستی که خیرخواه‏ترین شما از برای خویش، آن است که اطاعت پروردگار خویش را بیشتر نماید و از همه شما فرمان برنده‏تر باشد. خیانت‏کارترین شما با خویش، معصیت‏کارترین شما است که پروردگار خویش را بیش از همه نافرمانی کند. هر که خدا را اطاعت کند، ایمن و شاد گردد و هر که خدا را معصیت نماید، نومید و پشیمان شود».