حدیث در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابٌ فِيهِ نُکَتٌ وَ نُتَفٌ مِنَ التَّنْزِيلِ فِي الْوَلَايَة
کتاب الحجة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
و بهذا الاسناد عن يونس عن صباح المزني عن ابي حمزه عن احدهما ع :
فِي قَوْلِ اَللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ بَلىََ مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحََاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ قَالَ إِذَا جَحَدَ إِمَامَةَ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع فَأُولََئِكَ أَصْحََابُ اَلنََّارِ هُمْ فِيهََا خََالِدُونَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۲۱۵
در تفسیر قول خدا جل و عز (۸۱ سوره بقره): «آری هر که بد کرداری کند و گناهش او را فرا گیرد» فرمود: وقتی انکار کند امامت امیر المؤمنین (ع) را «پس آنان اصحاب دوزخند و هم در آن جاوید بمانند».
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۳۰۴
امام باقر یا امام صادق علیهما السلام در باره قول خدای جل و عز: «بلکه هر کس کار بدی کند و گناهش او را فراگیرد- ۸۱ سوره ۲» فرمود: چون امامت امیر المؤمنین علیه السلام را انکار کند، «آنها دوزخیانند و در آنجا جاودانند».
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۴۶۷
و به همین اسناد، از یونس، از صَبّاح مُزنی، از ابو حمزه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است در قول خدای عزّوجلّ: «بَلی مَنْ کَسَبَ سَیِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِیئَتُهُ»، یعنی: «نه چنان است که ایشان میگویند که آتش به ایشان نرسد، مگر در اندک زمان، بلکه هر که خصلت بدی را کسب کند، و فرا گیرد او را گناه او»، و حضرت فرمود که: «آن در هنگامی است که امامت امیر المؤمنین علیه السلام را انکار کند، «فَأُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِیها خالِدُونَ» «۲»، پس آن گروه، اهل دوزخاند که ایشان در آن آتش، همیشه خواهند بود». __________________________________________________
(۲). بقره، ۸۱.