حدیث در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة أَبْوَابُ التَّارِيخ-بَابُ مَوْلِدِ النَّبِيِّ ص وَ وَفَاتِه
کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن احمد بن محمد بن ابي نصر عن رفاعه عن ابي عبد الله ع قال :
كَانَ عَبْدُ اَلْمُطَّلِبِ يُفْرَشُ لَهُ بِفِنَاءِ اَلْكَعْبَةِ لاَ يُفْرَشُ لِأَحَدٍ غَيْرِهِ وَ كَانَ لَهُ وُلْدٌ يَقُومُونَ عَلَى رَأْسِهِ فَيَمْنَعُونَ مَنْ دَنَا مِنْهُ فَجَاءَ رَسُولُ اَللَّهِ ص وَ هُوَ طِفْلٌ يَدْرِجُ حَتَّى جَلَسَ عَلَى فَخِذَيْهِ فَأَهْوَى بَعْضُهُمْ إِلَيْهِ لِيُنَحِّيَهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اَلْمُطَّلِبِ دَعِ اِبْنِي فَإِنَّ اَلْمَلَكَ قَدْ أَتَاهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۲۸۷
امام صادق (ع) فرمود: در سایه خانه کعبه برای عبد المطلب بستری میگستردند، برای دیگری بستر گسترده نمیشد، فرزندانی داشت که بالای سرش میایستادند و از هجوم واردان بر او جلوگیری میکردند، رسول خدا (ص) که کودکی بود تاتی کرد تا آمد و بر زانوی او نشست، یکی از پسرها دست برد او را دور کند.
عبد المطلب گفت:واگذار پسرِ عزیزم را که فرشته بر او نازل شده (فرشته او را آورده خ ل، ملک و سلطنت او را نصیب باشد، خ ل).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۳۳۹
امام صادق علیه السلام فرمود: در آستانه کعبه برای عبد المطلب فرشی میگستردند که مخصوص او بود و برای دیگری در آنجا فرش گسترده نمیشد، و او فرزندانی داشت که بالای سرش میایستادند و از کسانی که نزدیکش میرفتند جلوگیری میکردند. رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله که کودکی بود تازه براه افتاده بیامد و روی زانوی عبد المطلب نشست، یکی از آنها خم شد تا رسول خدا را از او دور کند، عبد المطلب گفت از پسرم دست بدار، زیرا فرشته نزد او آمده [او را آورده، یا سلطنت باو رسد].
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۵۴۷
علی بن ابراهیم، از پدرش، از احمد بن محمد بن ابی نصر، از رِفاعه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «عبدالمطّلب چنان بود که در حریم خانه کعبه و سایه دیوار آن از برایش فرش میگسترانیدند، و از برای کسی غیر از او در آنجا فرش گسترده نمیشد، و او را پسرانی چند بودند که بر بالای سرش میایستادند و منع میکردند هر که را که به او نزدیک میشد، و نمیگذاشتند که به نزد او رود. پس رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و آن حضرت کودکی بود که خود را بر زمین میکشید و آمد تا بر بالای رانهای عبدالمطّلب نشست. بعضی از پسرانش به جانب آن حضرت میل نمود که او را از عبدالمطّلب دور گرداند، عبدالمطّلب با وی گفت که: بگذار فرزند مرا، که فرشته او را به اینجا آورده است».